“Ontwikkelingen Achter de Sluier van
Afgescheidenheid van De Ene / Alles-Wat-Is”
(Deel 2)
3 Maart 2017 / Cobie de Haan
Samenvatting deel
één:
-
Heel in het begin werd er een sluier van vergeetachtigheid over het bewustzijn
van de 13-dimensionalen heen gelegd, zodat zij zich niet meer zouden herinneren
dat zij één zijn met De Ene/Alles-Wat-Is.
-
Via de 13-dimensionalen werd het 13-dimensionale systeem bevolkt. De kinderen
van de 10de dimensionalen daalden af naar de negende, en splitsten zich daar op
in man en vrouw en daalden verder af naar de vijfde dimensie, waar zij
ervaringen op gingen doen, via bijvoorbeeld incarnaties of het deelnemen aan
spiritteams die de incarnaties begeleiden.
-
Door vele, vele eonen heen werden allerlei waarheden vervormd, doordat men in
de illusie leefde van afgescheiden te zijn van De Ene, waardoor bijvoorbeeld
het label God, aan onze Vader en Moeder gehangen werd, en dat degenen in de
13de dimensie onze Goddelijke Zelven werden genoemd.
-
Men dacht dat het de bedoeling was in een rechte lijn vanuit de vijfde dimensie
terug omhoog te ascenderen met de opgedane ervaringen in de 3de/4de/5de
dimensies, om terug te vermengen met De Ene. Dit was een innerlijke drang, een
gevoel waar men aan beantwoordde … echter, dit gevoel was gestoeld op het
zoveel mogelijk ervaringen op te doen in eender welke dimensie. Het is niet de
bedoeling om te vermengen met De Ene, dit is een onjuiste aanname geweest.
-
Men ascendeerde terug omhoog en kwam niet verder dan de achtste dimensie. Om
precies te zijn, kwamen zij niet hoger dan het vijfde niveau in de Achtste
dimensie. Waardoor men in verwarring raakte en naar redenen ging zoeken over
het waarom niet.
-Redenen
die men aannam waren: Men moest onvoorwaardelijke Liefde zijn, dualiteit werd
afgeschaft, oordeel/negativiteit/verleden en toekomst werden terzijde geschoven.
Onze Vader/Moeder God / De Ene waren één en al Onvoorwaardelijke Liefde, en dus
kon alles wat daarmee niet in uitlijning was niet van hen afkomstig zijn. Men
bedacht dat de derde dimensie een hologram moest zijn (wat niet zo is), waar zij dan specifiek ervaringen op konden doen
voor De Ene. Vandaar dat zij ernaar keken als was het een spel dat zij hier met
al hun incarnaties speelden.
-
Door het afschaffen of terzijde schuiven van zoveel zaken die wel degelijk deel
uitmaken van De Ene/Alles-Wat-Is raakten zij passief en neutraal. Er ontstond
een “ieder voor zich leefwijze”. De ‘afgescheidenheid’ zette zich door in hun
eigen levens richting, vrienden, collega’s, familie en zelfs de
zielpartner/tweelingvlam.
-
Men ging in het NU-Moment leven, wat zorgt voor een zeer beknopte kijk op heel
veel zaken. Het verleden en de toekomst bestonden niet meer. Men liep dus met
oogkleppen op als het ware, waardoor de dingen/zaken die zij aanpakten in
willekeurige volgorde opgepakt werden, waardoor zij voor zichzelf begrepen dat
er niet zoiets als lineariteit bestond. Maar zoiets kan niet werken, omdat als
je plannen maakt, jij je herinneringen over opgedane ervaringen erop na moet kunnen
slaan om een gedegen plan van aanpak in elkaar te zetten, en dat je daar dan
ook een vooruitziende blik bij nodig hebt. Je herinneringen liggen zelfs in het
verleden, dus het uitschakelen van het verleden zal nooit echt volledig
uitgeschakeld kunnen worden. Vandaar hun monotone “spoedig” in de boodschappen.
Zij hadden geen benul van tijdsduur…. Ook werkt het leven in het Nu-Moment in
de hand dat je vaak, of zelfs altijd, dezelfde ‘fouten’ blijft maken.