zaterdag, september 30, 2017

De Lus van “Zijn We Er Al?” - 30 September 2017 / Blue Beyond ~ Anastacia Kompos


De Lus van “Zijn We Er Al?”
30 September 2017 / Blue Beyond ~ Anastacia Kompos

“Zijn we er al?” - “Ik wil gewoon de opwinding van een verschuiving/verandering” - Ik wacht op de/een ‘gebeurtenis’ - “Ik ben hiermee klaar” - en  ga zo maar verder, is wat velen schrijven of zeggen. Aangezien in de woorden of het denken in dat soort richtingen ervoor zorgt dat deze mensen zichzelf in de energie van het wachten houden, en het “willen” dat de dingen veranderen, en in ongeduld - is een lus.
Een lus van niet ontspannen en er niet in meegaan, wat dat ook maar voor iemand betekent.
Dit is een constante staat van wachten en willen = verontrusting/stress dat je niet op jezelf moet plaatsen.
Energieën zullen blijven doorgaan binnen te komen voor ons om te groeien en te verschuiven/veranderen, zij zullen niet ‘weggaan’ … het zijn wij die leren om onszelf te navigeren in deze energieën dat de ‘sleutel’ is.
Ascentie is gewoon dat … ascenderen, constant verschuiven, veranderen en groeien … dat stopt niet.
Dus wanneer wij deze dingen zeggen of denken, in plaats van iets positiefs te zeggen en onszelf te kalmeren, binnenin onszelf met de stroom van de energieën mee toe te staan, veroorzaken deze woorden zoiets als een “verstoring” jegens de stroom van te leven in de stroom … in en met deze voortdurende energieën.
Begrijpen jullie wat ik hier bedoel?
Het is het uit een oude lus vandaan komen uit een oude manier van zijn/bestaan, van wat we doen/tegen onszelf gezegd hebben … en misschien wel voor een lange tijd.

Het is het maken van een BEWUSTE KEUZE om op te merken wanneer we dit doen, en om dan deze woorden of gedachten te veranderen, te verschuiven, te wijzigen.
Een andere algemene is, “Hoe lang zal dit duren’ - wederom, het is de “zijn we er al” cyclus zoals wanneer een kind opgetogen/ongeduldig is gedurende een lange reis en aan de ouders blijft vragen, “Zijn we er al? … Zijn we er al?” - het ongeduld van de opgetogenheid/opgewondenheid als een kind. Doch, velen doen dit ook als een volwassene met de energieën van met waar zij doorheen gaan.
Het willen van het antwoord van de “Uiteindelijke gebeurtenis” van waar zij doorheen gaan … te willen weten “hoe lang gaat dit duren” … is wederom zoals een kind dat vraagt wanneer de reis voorbij zal zijn.
Het is het LOSLATEN van iedere uitkomst, het is het achterover te leunen en adem te halen en te genieten van de FEITELIJKE REIS. In het onderwijzen van jezelf (of het leren) om geduld te hebben.
We weten niet “hoe lang” wat dan ook zal nemen, want echt “hoe lang is een stuk touw?”
Het is het nemen van een ademteug en het loslaten van iedere uitkomst en niet te pushen voor “dit om voorbij te zijn”. Dat is ons ongeduld dat het over kan nemen. En we moeten er bewust van zijn wanneer we dit doen, en dan kunnen we dit loslaten, in de her/erkenning hiervan.
Andere commentaren die nog niet zo lang geleden gedeeld werden waren “om te proberen vol te blijven houden”… Ik begrijp het gevoel hiervan. Echter, wanneer wij het woord “proberen” zeggen heeft het een betekenis in de richting van “falen met succes” … en wanneer het ook maar is dat je het woord “proberen” gebruikt … neem hier dan nota van, her/erken wat het betekent en verschuif of verander met dat woord te gebruiken.
Men schreef ook naar mij, “Ik vraag me af wat er voorbij de bocht is”, ook dit is het ongeduld en de “zijn we er al” energie wat bij ons veroorzaakt om in een staat van ‘alertheid’ te zijn, specifiek in onze fysieke lichamen.
Het kan onze fysieke lichamen in deze “wacht” energie houden en is niet ontspannend of ademhalend of niet met de stroom meegaand. En dit kan ons er dan toe leiden om “meer van onze adrenaline aan te trekken”, en kan meer vermoeidheid/uitputting veroorzaken.
Ik zeg dit en lach zachtjes en vriendelijk terwijl ik dit schrijf, want is deed dit zelf gedurende 18 zeer lange jaren!! Ik had Chronische Uitputting EN Fybromyalgie (ik weet dat ik niet de enige ben ;-) EN IK HEB DIT GENEZEN.  
Ik ga daar hier nu niet verder op in, aangezien er veel aan toe te schrijven is en het gaat een heel eind terug naar het originele trauma/de originele oorzaak en er geen snelle fiks voor is zoals ik eerder gelezen heb en dit is niet waar, aangezien is vanuit de persoonlijke ervaring weet wat het neemt om dit te genezen.
In ieder geval, ik was rustende aangezien is zo moe was, Voorbij moe, doch wat er zich echt voordeed was dat ik diep binnenin in feite niet rustte!! Ik zei dingen in de richting van wat er nu geschreven wordt in de commentarenbox tot op een dag het echt ‘tot me doordrong’ dat terwijl ik aan het rusten was, ik het rusten tegenwerkte omdat ik zoveel dingen wilde doen die ik langzaam over de jaren niet langer meer kon doen … zo erg was mijn tegenwerking en “zijn we er al?”, hoe lang zal het duren” … en mijn ongeduld voor “te willen” niet te zijn waar ik was, om “voort te maken” met de dingen/het leven, dat ik in feite in een lus zat (en een zeer lange lus welteverstaan J) van het hercreëren van onrust en ongemak/ziekte van mezelf NIET TOE TE STAAN om WERKELIJK TE RUSTEN in het LOSLATEN en MET DE STROOM MEE TE GAAN van het proces van wat ik moest doen … als in te rusten en niet DOOR TE WILLEN DRUKKEN.
Om het genezingsproces te eren.
Je kunt op één of twee manieren door enige gezondheidskwesties heengaan, en ik heb beide gedaan en het verschil is gewoonweg verbijsterend.
Je kunt door een genezing, reiniging, loslating of pijn gaan op een manier van “is dit al voorbij?’ , “ik ben ziek van deze shit” en ga zo maar verder, en te “vechten” met wat het ook is dat je ervaart. Ik begrijp maar al te goed de “pijn en het lijden” in het fysieke en dit is niet om wiens pijn dan ook niet te respecteren, oké?
Echter, wanneer je deze “houding” verandert en ACCEPTEERT wat je hebt en HIERIN MEEGAAT, kan dit in feite de verontrusting en stress VERMINDEREN die horen bij te zijn in fysieke pijn. En op diens beurt kan het de extremiteit van de pijn reduceren.
Ik weet het, vertel dat aan iemand met extreme pijn enz, waar ik in geweest ben, heel veel zelfs gedurende de jaren, maar ik weet wel dat nu wanneer ik iets heb om mee af te rekenen/om te gaan in het fysieke, ik hulp zoek om me te helpen om in controle te zijn van wat er aan het gebeuren is terwijl ik door het genezingsproces heen ga. En hoe wij hiermee omgaan of het hoofd bieden “mentaal” kan AL HET VERSCHIL MAKEN.
Ik wil hier niet verder meer op ingaan … ingaan op pijn. Zoals iemand diens commentaar eens was, “Wanneer ga ik zonder pijn zijn?”, wederom, Ik (of wie dan ook) kan niet of is niet in staat om dat te beantwoorden. Iedere ziel diens reis is wat het is om te ervaren en het is onze HOUDING wanneer wij door dat heengaan wat wij zijn, op dat moment.  
Ik heb recentelijk niet gedeeld hoe dat volop voor mij was toen ik griep A gedurende twee weken had (nou ja, wel een beetje) en toen een paar dagen een onderbreking en de zware bronchiale astma gedurende een volgende week, waarin ik extreme hoestaanvallen had gedurende 3 uren. Welnu, in deze momenten, was het moeilijk om dit opnieuw te voelen aangezien dit mijn 3de aanval hiervan was door de jaren heen … ik wist ECHTER dat ik vanuit de kern van mijn cellen aan het loslaten was en ik reed het uit, wetende dat ‘ook dit voorbij zal gaan’.
Het is onze houding en het in ere houden van de genezende loslating van ongemak/ziekte dat ‘ons helpt om het aan te kunnen’.
Het loslaten van “zijn we er al?” of “ik wacht op wat er om de bocht is”, is de overgave aan de genezende loslating … aan het hedendaagse moment en om in ere te houden waar we PRECIES NU zijn en onszelf niet toe te staan om te willen een “sprong vooruit te maken”.
Alsjeblieft, ik zeg dit tegen jullie om de druk van jezelf af te halen, alsjeblieft LAAT LOS om VOORWAARTS TE GAAN.
Dit pushen en al deze aangehaalde dingen te vragen, veroorzaakt alleen maar meer stress en verontrusting wat betreft onze fysieke lichamen, en ook onze mentale en emotionele lichamen.
LAAT alsjeblieft LOS en GEEF JE OVER aan het verbijsterende genezingsproces waar je precies nu in bent.
Heb alsjeblieft GELOOF en VERTROUWEN dat wij in “de meest verbijsterende tijden” zijn momenteel en dat dit door zal gaan. Aangezien wij GIGANTISCHE SPRONGEN VOORWAARTS maken in onze ascentie, vergeleken met jaren geleden - energetisch.
Dat wat je tegen jezelf zegt en wat je binnenin jezelf denkt is BELANGRIJK om om te kunnen gaan met de energieën aangezien deze niet zullen “stoppen”.
Wij zijn het die momenten creëren in de constante stroom van energieën, om te omhelzen en echt, echt met de stroom mee te gaan.
Want werkelijk, anders eindigen wij ermee alleen met onszelf te ‘bevechten’ of ‘tegen te werken’.
Aangezien het geheim is of was voor mezelf met het verschuiven/veranderen en genezen van de CFS/Fibro, dat ik niet lui was, was dit het tegenovergestelde, het was dat ik echt heel veel wilde doen waar ik mezelf aan het einde mee ‘bevocht’. Ik werkte mijn genezingsproces tegen, bevocht het en plaatste druk op mezelf met de lus “Zijn we er al?”
18 jaren is een zeer lange tijd om in deze lus te zijn, dat kan ik jullie vertellen ;-).
En toen ik die openbaring had, begon alles gemakkelijker te worden en toen werd de werkelijke genezing ‘toegestaan’ te gebeuren … Naar waar ik dit alles nu met jullie kan delen aangezien ik gezonder wordt naarmate ik ouder wordt in de menselijke jaren. Het tegenovergestelde van waar vele anderen doorheen gaan, als we ouder worden.
Mijn liefde naar jullie in alles dat jullie ervaren en dat deze uitwisseling een zegen en een licht voor jullie mag brengen, om meer licht in/naar jezelf te brengen voor, van en met jezelf - van het Goddelijke binnenin JULLIE.
“Ga door met Stralen jullie Gekke Diamanten”.
Veel Onvoorwaardelijke Liefde, Waarheid en Eerlijkheid/Oprechtheid.
Anastacia
Ascension Guide/Teacher
Multi-Dimensional Ancient Earth Master
Trailblazer/WaySeer

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/
All Rights Reserved – 2017 Anastacia Kompos - https://www.facebook.com/Blue-Beyond-256942717835847/ - Please feel free to share this post and others in their entirety.

4 opmerkingen:

  1. Ik begrijp je precies Cobie,ik heb dit gevoel mijn leven lang ervaren maar nu gaan we gas geven!!Het gaat je goed Lieverd

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je om dit te delen Cobie. Heb deze boodschap gelezen op 30 september rond 3.30u en het is precies het inzicht dat ik nodig had. Op 2 oktober kreeg ik hier nog eens een bevestiging van. Op een bepaald moment in de ontwikkeling van het mens zijn keren we terug naar de stof, het lichamelijke. Dit laat zich niet pushen en lichamelijke processen kunnen niet (meer)versneld worden. Jouw woorden blijven in mij weerklinken : 'laat los om voortwaarts te gaan'. Dank je. Heidi.

    BeantwoordenVerwijderen