vrijdag, oktober 28, 2016

Een Akashic Perspectief over… “Verandering Omhelzen” - 28 Oktober 2016 / Jen Eramith MA


Een Akashic Perspectief over…
“Verandering Omhelzen”
28 Oktober 2016 / Jen Eramith MA

Waarom weerstaan wij verandering wanneer we weten dat het onvermijdelijk is? Hoe kunnen wij leren om meer accepterend voor verandering te zijn!
Omdat verandering aldus een constant onderdeel is van alles in het Universum. En een deel van wat menselijke wezens uniek maakt is jullie bekwaamheid om bestendigheid te creëren. Om in de derde dimensionale wereld te creëren en te bestaan, is het jullie taak als menselijke wezens om stabiliteit op te bouwen en de dingen op hun plaats te houden te midden van verandering. Dit is wat jullie in staat stelde te evolueren en hogere ideeën en meer ingewikkelde manieren te ontwikkelen van de wereld te ervaren.
Gedurende een lange tijd, was jullie bekwaamheid om bestendigheid te midden van verandering te creëren zoveel kleiner dan de altijd-voortdurende verandering, dat het nooit bij jullie opkwam om verandering te weerstaan of het te ontkennen. Jullie werkten eenvoudig om de dingen op hun plaats te houden, terwijl jullie door verandering heengingen. Uiteindelijk werd jullie bekwaamheid om de dingen op hun plaats te houden groter dan jullie besef van verandering, en jullie begonnen te vertrouwen op het werk dat jullie deden om de dingen op hun plaats te houden. Op dit punt, evolueerde de mensheid richting comfort in plaats van richting gezondheid en geluk, en die evolutie rustte op een vertrouwen op bestendigheid. Jullie begonnen verandering te zien als een ongewone omstandigheid en als een bedreiging voor jullie comfort. Dit is hoe jullie ermee begonnen om verandering tegen te werken. Toen de mensheid eenmaal begon met verandering tegen te werken, evolueerden jullie maatschappijen om jullie te beschermen van het opmerken van verandering. In plaats van het bestaan van God in de veranderende seizoenen van de natuur te zien, begonnen jullie je een God voor te stellen die gelijkblijvend en onveranderlijk bleef. In plaats van jullie tijd buitenshuis door te brengen in het veranderende weertype, ontwikkelden jullie werk dat jullie binnenshuis hield gedurende lange tijdsperioden. Jullie gehechtheid aan comfort leidde jullie naar een verdere ontkenning van verandering en, ironisch genoeg, heeft het ervoor gezorgd dat jullie je ongelukkig voelen met veranderingen hoewel zij onvermijdelijk zijn.
Uiteindelijk wensen jullie geen bestendigheid. Jullie wensen de bekwaamheid om de veranderingen te navigeren op manieren die jullie toestaan om creatief te zijn. In het verleden, moesten jullie werken om de dingen onbewogen te houden - nu worden jullie bij jezelf gewaar dat jullie eraan moeten werken om verandering te accepteren. Uiteindelijk, zullen jullie genoeg stilheid vasthouden te midden van verandering waar jullie gemakkelijk tussen beide kunnen bewegen. Wanneer jullie dit doen, kunnen jullie creatief worden met net voldoende bestendigheid gebruikend om jullie te helpen verandering te gebruiken voor jullie hoogste voordeel. De meesten van jullie hebben genezingen te doen in termen van jullie gehechtheden aan comfort. De meesten van jullie zijn “comfortabel ongemakkelijk”.

Jullie zijn comfortabel geworden met jullie beperkende overtuigingen, gewoontes en routines, hoewel zij geen geluk brengen. Jullie hunkeren naar dingen om te veranderen, maar jullie vrezen dat verandering ongemakkelijk zal zijn. De enige weg hieruit vandaan is om de veranderingen op te merken die zich al voorgedaan hebben in jullie alledaagse leven - zelfs in ieder moment. Geen twee ademhalingen, en geen twee hartslagen zijn hetzelfde. Merk de emoties op die naar boven komen wanneer je aandacht schenkt aan kleine veranderingen, en ga met deze emoties om. Dan, merk grotere veranderingen op en ga met deze om. Terwijl jullie een gevoel verkrijgen van comfort met veranderingen, staat het jullie toe te stoppen de grotere veranderingen tegen te werken wanneer zij komen. En dit gebrek aan weerstand helpt jullie meer helder na te denken en zorgt voor meer bekrachtigende keuzes met betrekking tot deze veranderingen. Deze bekwaamheid is creativiteit. Deze bekwaamheid bezit de sleutel voor jou om oprecht en gelukkig en comfortabel met alle dingen te zijn. Klinkt eenvoudig, nietwaar? Het is eenvoudig, maar kan heel veel jaren nemen om je meester te maken. Blijf je aandacht terugbrengen naar de kleine veranderingen. Eén ademhaling per keer.
Hoe kunnen wij ons afwenden van de maatschappelijke druk en onszelf accepteren, en Zelf-Liefde vinden voor gewoon zoals wij zijn?
De sleutel op deze vraag ligt in jullie relatie met jullie zelf. Dit is in feite de sleutel naar alles. Dit is de sleutel naar Verlichting en dit is de sleutel naar het in staat zijn toegang te verkrijgen tot jullie Akashic Archieven. Jullie worden opgeroepen om jullie relatie met jullie zelf te reviseren. Jullie worden opgeroepen om opnieuw een manier op te eisen van de wereld te zien welke gebaseerd is op van jezelf te houden in plaats van naar jezelf te kijken vanuit een voorgesteld extern perspectief en jezelf in het externe in te schatten.
De manier waarop jullie relatie met de fysieke schoonheid geëvolueerd is, specifiek in delen van de westerse wereld, bestaat echt op het één of andere niveau in alle maatschappijen die gebaseerd zijn op zelfbewustzijn. En zelfbewustzijn is iets dat zich als vanzelfsprekend ontwikkelt in de loop van de ontwikkeling in de kindertijd. Een natuurlijk onderdeel van een kind diens psychologische ontwikkeling omvat een tijd waarin zij het perspectief van een ander persoon niet kunnen bedenken. Kinderen, voordat zij de leeftijd van zelfbewustzijn bereiken, zien de wereld vanuit hun eigen ogen. Het komt nog niet bij hen op dat andere mensen de dingen anders zien dan dat zij doen, omdat het niet volledig tot hen doordringt dat andere mensen volledig van hen afgescheiden zijn.
Als kinderen groeien, evolueren en uiteindelijk de afscheiding herkennen die bestaat tussen henzelf en anderen, tenminste in de menselijke vorm, dan, op het één of andere punt onderweg, dringt het tot een kind door dat andere mensen een ander perspectief hebben dan dat zij hebben. Dat plant het zaad van het zelfbewustzijn en wat er daarna gebeurt is op het één of andere punt onderweg gebeurt, zolang als een kind zich op een gezonde manier ontwikkelt, dringt het tot het kind door dat andere mensen hen kunnen zien -- dat een persoon die in dezelfde kamer staat naar hen kan kijken en hen op een manier zien waar het kind nooit eerder over nagedacht heeft. Het dringt tot het kind door dat er naar hem/haar gekeken wordt. Dit is een bruikbaar en gezond onderdeel van de ontwikkeling in de kindertijd, maar met maatschappelijke boodschappen die veel kritiek omvatten, veel oordeel en maatschappelijke standaards voor hoe je eruit zou moeten zien, hoe je zou moeten handelen, of hoe jij je zou moeten voelen -- dat uitwendige gezichtspunt wordt een incarnatie van maatschappelijke kritiek.
Als een kind het gezichtspunt van anderen in overweging neemt, neemt hij/zij alle maatschappelijke kritiek die hij/zij tegengekomen is en ziet hij/zij het in het perspectief die hij/zij zich voorstelt dat een anderen persoon heeft. Bijvoorbeeld, als een kind verteld werd dat om goed te zijn hij/zij stil of rustig moet zijn, en dan wanneer dat kind het zelfbewustzijn ontwikkelt en beseft dat een ander persoon naar hem/haar kijkt, stelt hij/zij zich voor dat die andere persoon hem/haar oordeelt in overeenstemming met hoe stil of rustig hij/zij is en daarom hoe goed hij/zij is. Het is niet inherent waar dat een goed kind een stil of rustig kind is, en het is niet altijd waar dat welk persoon dan ook dat kind oordeelt. Maar, het kind neemt deze boodschappen en legt hen bij elkaar en ontwikkelt een voorgesteld extern perspectief. Dat voorgestelde externe perspectief, wat hij/zij zich voorstelt hoe andere mensen hem/haar zien, wordt een manier waardoor dat kind zichzelf disciplineert. Alle boodschappen die hij/zij tegengekomen is en die hem/haar vertellen hoe hij/zij zou moeten zijn, worden een gevoel dat hij/zij heeft dat iemand hem/haar altijd in de gaten houdt en hem/haar oordeelt. Daarom, begint het kind zich te voelen alsof zijn/haar goedheid afhankelijk is van hoe anderen hem/haar zouden kunnen bekijken en over hem/haar zouden kunnen denken. Dit is hoe jullie beginnen jullie gevoel van zelf te verliezen en verloren raken in het nastreven van externe validatie voor jullie schoonheid en voor jullie eigen weten.
Als jullie jezelf als volwassenen gewaarworden je verplicht te voelen om er op een bepaalde manier uit te zien in overeenstemming met de maatschappelijke standaards, zijn jullie zo verloren geraakt in dat uitwendige perspectief, dat het moeilijk voor jullie is om naar die plaats van innerlijke Liefde te komen. Er zijn teveel sprongen te nemen om terug naar huis naar jezelf te komen, dat jullie niet echt jullie weg kunnen vinden. Ben zachtaardig met jullie zelf hier. Dit uitwendige perspectief, dit zelfbewustzijn, is zeer zorgvuldig gechoreografeerd door verschillende maatschappijen, om ervoor te zorgen dat burgers zich op bepaalde manieren gedragen. Jullie hebben hier niet met een eenvoudig iets te maken, jullie hebben te maken met een mechanisme dat op diens plaats geweest is in maatschappijen over de gehele wereld heen gedurende honderden, zo niet duizenden, aan generaties om jullie je slecht te laten voelen en je er dienovereenkomst naar te laten gedragen.  
Het is geen kleine prestatie om hiertegen in opstand te komen binnenin jullie geest en hart, en het antwoord blijft niettemin relatief eenvoudig. Je moet beginnen om de wereld door jullie eigen ogen te zien en op te houden je voor te stellen hoe de wereld jou ziet. Eén stap in de richting van dat te doen is om te beginnen je geest te trainen om anders te gaan denken over iedere situatie die je tegenkomt. Je kunt beginnen met dit eenmaal per dag te doen en uiteindelijk zal je het de gehele tijd doen. De manier waarop te beginnen is om één evenement te plannen die je bij zult wonen - een klas, een bijeenkomst, lunch met een vriend(in) - wat dan ook. Plan één evenement waar je dit zult oefenen. Beslis op voorhand, aldus jij je erop kunt voorbereiden. Wanneer je bij dat evenement arriveert, voordat je naar binnen loopt, beslis je dat iedere keer dat jij je afvraagt hoe de mensen jou zien of iedere keer dat het jou voorkomt dat iedereen naar jou kijkt, je een diepe ademteug gaat nemen, probeert die gedachte te negeren en onmiddellijk jezelf focust op wat je om je heen ziet. Je gaat aan jezelf de vraag stellen, “Wat zie ik nu? Wat merk ik nu op?” Kijk om je heen en zie alles vanuit je eigen perspectief. Laat je geest niet druk bezig zijn met wat jij je verbeeld dat anderen zien. Blijf jezelf vragen, “Wat zie ik? Wat draagt mijn vriend(in)? Wat zijn de kleuren in de kamer/zaal? Is het warm of is het koud? Zien de mensen er gelukkig of verdrietig uit?” Blijf jezelf gewoon iedere vraag stellen die jij je maar kunt bedenken om te blijven kijken naar de gebeurtenissen om je heen vanuit je eigen perspectief.
Dit is de manier waarop jullie beginnen jullie geest te trainen, langzaam maar zeker, om niet zo verloren te raken in het voorgestelde perspectief -- de dingen die jij je verbeeld dat andere mensen zien of over jou denken. Wanneer je dit eenmaal tot de één of ander graad jezelf eigen gemaakt hebt, kan je dan beginnen om het vaker gedurende de loop van je dag te doen. Uiteindelijk, als dit iets wordt dat gemakkelijker gedaan kan worden, wordt het gemakkelijker om op schema te blijven met je eigen perspectief. Op dat punt, is het tijd om een oprechte vreugde en feestviering te cultiveren voor jouw perspectief. Om de tijd te nemen om het Licht in te nemen van wat je ziet en wat je voelt. Je zult beginnen verloren te raken in het plezier van het opmerken van de kleuren, het opmerken van de glimlachen op de gezichten van de mensen, het opmerken van de inzichten die je hebt als je meer aandacht schenkt aan hoe jij de dingen ziet. Je zult inzichten hebben in wat de mensen werkelijk voelen. Je zult beginnen om meer om hen te geven, omdat je meer aandacht aan hen zult schenken. Dit wordt een feestviering van jezelf en je unieke perspectief.
Als je geniet van alle dingen die je ziet en dat alle dingen die je opmerkt en dat het gevoel van vreugde en feestviering resoneren met het gevoel van Liefde, begin je uiteindelijk te houden van hoe jij de wereld ziet. Je zult ontdekken dat je Liefde naar buiten de wereld ingaat en je de wereld onderzoekt. Dat gevoel van Liefde neemt jou uiteindelijk in beslag. Dit is de ervaring van Zelf-Liefde. Het is het voelen van Liefde zo consistent, dat jij van jezelf en van iedereen om jezelf heen houdt.
Dit is een langzaam proces. Jullie hebben veel te genezen en heel veel gewoontes om te veranderen. Het neemt oefening, dus neem elke van deze stappen en geef hen verscheidene weken of maanden. Jullie moeten je gedachten omscholen vanaf een zeer vroege leeftijd om op te houden met het zelfbewustzijn en de innerlijke criticus die daar de heerschappij heeft. In plaats daarvan, raak druk bezet met de vreugde van alles op te merken, van deel te nemen aan alles en te genieten van jullie eigen perspectief van de wereld.   

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/
©2016 - This Message was channeled from the Akashic Records by Jen Eramith MA through Akashic Transformations. It may be shared with individuals provided that the content is complete; all credit is given to the author; and it is distributed for no financial or other compensation to anyone other than Jen Eramith and Akashic Transformations. Please include this message with all redistribution. https://akt.memberclicks.net/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen