dinsdag, oktober 18, 2016

Belichaamde Verlichting: Waarom Wachten? - 18 Oktober 2016 / Maria Chambers



Belichaamde Verlichting: Waarom Wachten?
18 Oktober 2016 / Maria Chambers

Op mijn eigen reis van ascentie, van het belichamen van spirit, heb ik enige dingen ontdekt die mij verrast hebben. Eén zijnde dat mijn ziel, mijn Goddelijke Ik Ben alleen maar van mij wil houden, en niet slechts een soort van “New Agey” gekenmerkt moment van Liefde, maar een diepe, respectvolle, blijvende en Onvoorwaardelijke Liefde. Zij wil mijn essentie net zozeer voelen als ik dat van haar wil voelen.
In het beginstadium van mijn ontwaking, wilde ik mijn ziel inniger binnenbrengen zodat mijn lichaam in/naar meer evenwicht terug zou kunnen komen. Maar wat ik ontdekte was, dat  het hebben van haar in mijn lichaam aldus gewoon verdomd goed voelt! DAT werd mijn motivatie om haar steeds inniger binnen te brengen.
Soms voel ik haar als een gevoel van vrede over mij heen zweven, en soms als een sensueel besef van mijn omgevingen, een verrukt gevoel. Ik verwijs er vaak naar als high te zijn zonder de paranoia. En soms ervaar ik mijn ziel als een volledige seksuele energie. Sommigen refereren ernaar als een kundalini of levenskracht energie.
Het voelt aan als vervoering en alsof de Liefde met mij bedreven wordt. Het voelde vreemd omdat ik er moeite mee had de puntjes met elkaar te verbinden: Je seksueel en spirit tegelijkertijd voelen? Dat was zeker niet wat aan mij onderwezen werd op de Zondagsschool!


Niettemin is onze ziel sensueel en dat is het waarom het ervan houdt zich via fysieke lichamen tot uitdrukking te brengen! Het menselijke lichaam biedt zoveel. Aanraking/gevoel, ruiken/geur, geluid/horen, smaak/proeven en de wereld om ons heen zien. Het is alsof onze ziel diep in diens eigen schilderij of beeldhouwwerk wil duiken en er leven in wil brengen.
Als een artiest, beziel ik mijn ziel in al mijn creaties: mijn tekeningen, schilderijen, schrijfsels, muziek en video’s. Zij komen allemaal tot leven omdat als mijn ziel, ik mijn uitstraling in hen beziel. En deze kunstvormen mogen allerlei technische “onvolmaaktheden”  in hen hebben, niettemin overschrijft de zielvolle essentie van de expressie wat voor zogenaamde “gebreken” dan ook.
Aldus is het met onze ziel die zich door ons heen tot uitdrukking wil brengen, zonder bezorgdheid over onze zogenaamde onvolmaaktheden en gebreken, maar zijn zij dat? Of zijn zij gewoon een deel van het unieke weefsel van ons leven dat zich blijft ontwikkelen en transformeren?
Met Beide Benen op de Grond Staan
Sommige mensen zijn bezorgd dat zij hun passie verloren hebben van hier te zijn, maar misschien laten zij gewoon oude passies los en staan een nieuwe toe om binnen te komen. Niet langer meer passie voelend dat vanuit drama kwam. Niet langer meer een “missie” of “doel” te hebben zoals het genezen van anderen of de planeet te redden, maar in plaats daarvan gewoon van het leven hier te genieten in deze lichamen.
Ja, zelfs in deze lichamen waarvan wij bij tijden het gevoel hebben dat het ons verraden heeft. Lichamen die ziek worden, ineenstorten, ongemakken krijgen. Niettemin komt de genezing van de passie om hier te zijn. Ja, bij tijden voelt het als een ‘catch-22’ … wij weten dat het bewustzijn onze gezondheid en welzijn diepgaand beïnvloedt, maar hoe wij ons in deze lichamen voelen beïnvloedt ons leven en ons bewustzijn ook.  
Maar op een bepaald punt is het om dat allemaal los te laten en gewoon te zeggen, “Wat in de lieve vrede! Ik ga er gewoon voor! Ik ga gewoon van mezelf houden, precies zoals ik er voor sta en sta mijn ziel toe om binnen te komen en te zien wat er dan gebeurt.”
En onderweg heb ik ontdekt dat als ik het gewoon toesta, het een dynamiek instelt waarin mijn ziel het groene licht krijgen om zelfs inniger binnen te komen. Dan voel ik me geweldig en vrij van zorgen en het schijnt een verlangen te openen om tot uitdrukking te brengen. En dan om deze expressies te delen. En die plaats is verrukkelijk.
Een ander deel van dit alles ik het loslaten van wat wij gewaarworden als een “spiritueel” persoon. Wij kunnen dat beeld niet met ons meenemen in onze verlichting. Je weet wel, die ene waarin wij rondlopen en het ziek zijn genezen. Of we hebben eindeloos veel geduld, altijd zelfverzekerd, wijs en vrij van problemen. Er zullen tijden zijn, waarin wij ons uitermate ongeduldig voelen met de 3D wereld. Met diegenen die van ons willen profiteren. We moeten het idee loslaten van een wezen die diens menselijke lichaam getranscendeerd heeft, of een supermens geworden is. In feite, gaat het over “met beide benen op de grond te staan”, niet in de betekenis van logisch of mentaal meer te worden, maar in termen van meer aanwezig in onze lichamen te zijn. Onze lichamen hoeven ook niet volledig geïntegreerd te zijn voordat wij die staat van verlichting bereiken.
Alle fysieke problemen komen uiteindelijk terug in/naar evenwicht als wij ons Lichtlichaam integreren. Maar het gaat niet over te wachten op de één of andere toekomstige staat van “perfectie” voordat wij onze ziel uitnodigen in ons leven en onze lichamen. Waarom onszelf het beste van alle werelden ontkennen, en het meest vervullende van de ervaringen?

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/
copyright © 2016, Maria Chambers, All rights reserved. Please feel free to share this content with others, post on your blog, your Facebook page, etc, but maintain this article’s integrity by including the author and source website link: Maria Chambers at http://www.soulsoothinsounds.wordpress.com

2 opmerkingen:


  1. Hoi Coby,
    Ik lees je werk altijd graag en met mijn gevoel. Dan is een onzorgvuldigheid in de vertaling niet hinderlijk. Bij dit stuk krijg ik het gevoel dat de essentie niet helder overkomt. Ik hoop dat je het ziet als positieve feed bac. Dat is mijn intentie.
    Ik waardeer je werk.
    Met Liefde, Karel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Karel,

    Ik zie dit gewoon als de ervaring van Maria zoals zij dit alles meemaakt, de vermenging met haar Hogere Zelf, of Ziel zoals zij dat noemt. Het gaat over het omarmen van zelf-liefde, en hoe zij haar HZ binnenin zichzelf ervaart, en hoe fantastische dat bij tijden aanvoelt. Ik zie hier toch duidelijk de boodschap en essentie dat het vermengen met je HZ beslist niet iets is om te vrezen, of iets is om je voor terug te trekken, want dan bemoeilijk je het proces... Voor mij is die essentie van Maria heel duidelijk, maar ik kan natuurlijk meer tussen de regels lezen dan een ander dat doet ... We interpreteren het allemaal op onze eigen unieke manier...

    En nee hoor, ik zie het niet als negatief zo een reactie te horen. En ja, schrijffouten zullen er altijd blijven ... Ik controleer het iedere keer, en ook iedere keer kom ik soms later iets tegen en denk dan, hoe heb ik daar overheen kunnen lezen... Het is zoals het is nietwaar?

    In Liefde,
    Cobie

    BeantwoordenVerwijderen