donderdag, september 17, 2015

De Muziek van Liefde versus de Kracht van het Vechten! - 16 September 2015 / Lisa Gawlas


De Muziek van Liefde versus de Kracht van het Vechten!
16 September 2015 / Lisa Gawlas
Wow!!  Gewoon… WOW!! Ik heb er zelfs geen idee over hoe de bijdrage van vandaag te beginnen. De informatie, de beelden, het wonder dat gepresenteerd werd via het gebied gisteren, heilige opgewonden hemel batman!! Ik denk dat de beste manier om te beginnen is met de Aarde zelf en dan, onze relatie, ons instrumentale lied van haar krachtige Liefde manifest gemaakt.
Via één van de lezingen gisteren, werd ons de verbazingwekkende, de verbijsterende aanblik gegeven van de uitgebreidheid van onze nieuwe Aarde, de relatie die wij nu met haar hebben (en zij met ons, natuurlijk). Allereerst wil zij dat iedereen weet, beseft, dat zij zelf een fijn afgestemd instrument is, in deze nieuwe, verbazingwekkende versie van ons leven samen. Als je op wat voor tijdstip dan ook naar de Aarde kijkt en denkt dat het hersteld moet worden, of een heruitlijning nodig heeft, kijk eerst in jezelf, de reflectie die je ziet, is die van jezelf. Nu met dat gezegd hebbende, wat ik ga meedelen kwam via de lezingen en een overvloed van het verwerken van de informatie.
Wij zijn een nieuwe bubbel van energie aan het bouwen als ons nieuwe Universum om ons heen, aldus ook, doet de Aarde dat. Zij liet haar tevoorschijn komende zelf in relatie met ons zien via één van de lezingen en het ontnam mij gewoonweg de adem op zoveel niveaus. Het is deze ochtend dat ik nu volledig besef wat zij ons liet zien, de nieuwe magnetosfeer van de Aarde, haar liefdevolle armen om ons heen, zo je wilt. De letterlijke betekenis van de magnetosfeer is:
De Aarde heeft een magnetisch gebied met noord en zuid polen. Het magnetische gebied van de Aarde reikt 36,000 mijlen de ruimte in.
Het magnetische gebied van de Aarde is omringd met een gebied dat de magnetosfeer genoemd wordt. De magnetosfeer voorkomt dat de meeste van de deeltjes van de Zon, gedragen in Zonnewinden, op de Aarde inslaan.
Sommige deeltjes van de Zonnewind kunnen de magnetosfeer binnengaan. De deeltjes die binnenkomen door de magnetostaart reizen richting de Aarde en creëren de aurora ovale lichtshows.
De Zon en andere planeten hebben magnetosferen, maar de Aarde heeft de sterkste van alle rotsachtige planeten. De noord en zuid magnetische polen van de Aarde draaien om met onregelmatige intervallen van honderden of duizenden jaren. (Overgenomen van Windows to the Universe website.)

Dus vond ik een afbeelding dat een beginnende aanblik geeft van haar nieuwe gebied dat ons omringt:
Het grootste verschil zijnde, de reflectie was terug naar ons, niet buiten haar zelf. Wij, zijnde in het middelste gedeelte van haar magnetosfeer. Het kleurenmozaïek was in feite een vermenging van Licht bezield met pasteltinten van roze, geel en oranje … voor nu. En zij is bezig letterlijk online te komen in haar centrum, wat het waarom is dat ik het plaatje op deze manier inkortte, en ook zij komt samen met ons te voorschijn en wij met haar.
Onze persoonlijke geluidsgolven stuiteren buitenwaarts naar haar opgewaardeerde, stralende, super reflecterende gebied dat de Aarde omringt en haar energie, haar muziek met ons als een partnerschap combineert, het allemaal MET ONS verbeterend en verlevendigend.
De manier dat ik nu zie hoe deze verbazingwekkende Aarde aangelegd is:
Als we naar onszelf kunnen kijken in relatie tot deze afbeelding, diegenen die ik gisteren gezien heb, komen door een hoela hoep uitziende cirkel dat de verduistering representeert en de uigebreide buitenste magnetosfeer van onze opkomst laat zien. Dit is waar het voor mij gecompliceerd wordt om het uit te leggen. De “instrumenten” die ik gisteren gezien had gingen niet allemaal over muziek. Er was een verkeerslicht, dat als een gek knipperde in de rode, gele en groene energie. Haar Team zei dat zij het stromen van het verkeer in en uit haar wereld dirigeert. Maar als we naar het grotere plaatje kijken (dat ik gebruikte) terwijl wij ons instrument perfectioneren, laten wij ook de aankomst van nieuwe instrumenten in dit uitgebreide gebied binnen of houden het tegen.
Toen had ik er één wiens instrument vuur was. De waakvlam was haar hart, het instrument is het vuur zelf. Vuur kan passioneel, reinigend, koesterend/voedend, dansend zijn. Haar taak is te weten welke te creëren, wanneer en hoe haar emotionele gebied te gebruiken om dat te doen. Omdat wij weten, als we vuur misbruiken, het inbrandt!!
Toen ik haar zag, dacht ik hey!!! Ik ben een Leeuw met Boogschutter rijzend, hoe komt het dat ik een verdomde fluit ben? Ik wil ook vuur zijn! Verdorie ik zou ook vuur moeten zijn, niet dan?? NEE!! Vergeet dat je een verjaardag had, genoemd de 15de Augustus. Vergeet dat je een astrologische kaart had van dat voorbije leven. Vergeet alle dingen die je dacht over jezelf te weten. In deze incarnatie van onszelf, zijn wij nu volledig in partnerschap met de Aarde, haar elementen in de levende expressie van het leven. Niet onderverdeeld in 12 huizen, maar een volledig huis werkend als één.  
Ik ben een verdomde fluit!! - lol. Maar echt, wanneer ik me erover heen zet (glimlach) maakt het zin. Dit onmiddellijke voorbije leven (zoals vorige week en de andere 53 jaren) ben ik bezig geweest de windenergie binnenin mezelf te perfectioneren. De octaven van informatie nemend die via de lucht komen en het zo goed als ik kan tot leven te brengen. Hoe meer uitgelijnd ik werd, hoe breder de winden verspreiden, hoe meer instrumenten van waarheid (dat zijn JULLIE) op kwamen dagen om mee te spelen, mee te zingen, en van te delen.
Aangezien ik mezelf wel degelijk begrijp, kan ik deze nieuwe relatie met de Aarde gebruiken als een voorbeeld van begrip. Wanneer we stoppen met wat dan ook als goed en slecht te zien, gebroken en in behoefte van (ons) herstel, of het nu een mens is, een plaats op de Aarde, een energiesysteem … betreden wij het werkelijke partnerschap met de Aarde zelf. Het reflecterende mozaïek van energie versnelt het gebied en vertraagt het waar dat nodig is. Er is een harmonie die in feite samentrekt. Als wij het breedste deel van het gebied van de Aarde zijn, dan alles wat wij zeggen of doen moet samentrekken, naar binnen bewegend naar de brug en naar het centrum, alles beïnvloedend dat er is. Het uitbreiden, en zonder het magnetische stromen, schudt hen een beetje los, krijgt hen uit hun beperkte inzicht over zichzelf en geeft hen de kans om buitenwaarts te verhuizen.
Wij zijn de systeem krakers en wij gaan niet de oude systemen kraken op de manier dat wij mogen denken. Wij zijn de winden, de vuren, de kleurstromen, wij zijn vloeibaar en penetreren en zijn levensveranderend. Als ik probeer om een systeem te gaan bevechten, krijgen we beide zwarte ogen. Als ik mijn lied het systeem in zing, MOET het veranderen, niet met geweld zoals in een gevecht, maar met de kracht van Liefde zelf.
Dus de plaats waar je op komt dagen in relatie tot jouw “instrument” is ingewikkelder en belangrijker dan ik gisteren besefte. De handen, de greep die jullie met het leven zelf hebben, de melodie, de harmonie, de bekwaamheid om het kanaal te veranderen voor diegenen die het nodig zijn. Eén dame kwam opdagen zoals ik uiteindelijk begreep, als de strijkstok van het instrument. Zoals een viool; de Aarde de viool, de snaren van het muzikale leven, haar voeten, de strijkstok om de muziek van het leven samen te brengen.
Mijn laatste dame van de dag verwarde me, wel, tenminste tot aan deze ochtend. Maar man oh man, wat een dynamische grootse finale, niet dat wij dat verondersteld worden te zijn, ik had een andere afspraak na haar, maar nee hoor dat gebeurde niet.
Zij was de enige die op kwam dagen op de grond zelf. Daar houd ik wel van!! Zoveel gemakkelijker om te lezen op de grond dan heel hoog in de verduisterde lucht!! Haar plaatsing was direct bij mijn achterdeur (het oostelijke gebied, lente, nieuwe aanvangen). Haar gebied, onherbergzaam, uitgedroogd zelfs. Natuurlijk heb ik mijn eigen innerlijke kernsmelting, omdat iedereen, behalve zij, door het verduistering’ dingetje heen kwam en wat betekent dit nu? Er was teveel “licht’ in haar gebied om het te associëren met de gefilterde Aarde, en zelfs het terrein in haar centrum, geen terpen of wat dan ook, gewoon droog zand gekleurde aarde en kiezelstenen. Houd in gedachten, dat ik geen enkel aanknopingspunt had. Daar was een brug helemaal tussen de gefilterde en de versnelde Aarde tot aan deze ochtend. Maar het maakt wel zin, er moet een plaats van oriëntatie zijn, een semi-gebufferde plaats en wij lijnen ons uit met onze nieuwe plaats. Maar houd ook in gedachten, dat deze brug niet een eenrichtingsbrug is. We kunnen uitkomen in de uitgebreide wereld en niets doen, en eindigen ofwel terug op de brug of in het centrum van de gefilterde Aarde.
Maar teruggaande naar mijn dame in het oostelijke gebied. Zij had me verteld dat haar (laaaaang over tijd zijnde) scheiding net afgerond werd. YAYAYAYAYAYAYAYAY!!!! En vertelde in de volgende ademhaling, dat zij hem in haar woning laat blijven voor een jaar. Huh?? Nu zie ik waarom het droog en rotsachtig is!! Wat nu echt interessant en bizar werd, buiten in de “schaduwen”: van haar levensgebied, werkten nieuwe werkers hun piepkleine achterwerkjes eraf (piepklein, zoals één centimeter groot) met de grond op te tillen. Buiten in de schaduwen, OH MY GOD de grond zelf was zooooo rijk, prachtig en gereed om er wat dan ook in te laten groeien. Maar toch, terwijl ik naar haar gebied keek in een kegelvisie, was het zelfs niet dichtbij.
Denk na over de schaduwen, plaatsen waar we niet kijken, dingen die we niet zien, en heel veel mensen raken angstig door zelfs slechts te denken dat we schaduwen hebben!! Zij zijn verbijsterend en ongekleurd door de focus van onze levens. We hebben allemaal een gebied van onze levens dat dus gereed is voor groei, als we eenvoudig uit het centrumgebied vandaan gaan en kijken waar we nog niet eerder gekeken hebben. Zij en ik praten met elkaar en zoals iedereen gisteren, had ze huiswerk te doen.
Ik had een andere afspraak 15 minuten nadat ik het gesprek met haar beëindigd had, en mijn batterij was leeg. Gewoonweg … drooggelegd. Technisch, onmogelijk. Ik had mezelf ervan verzekerd om mijn telefoon terug te zetten in de oplader vanwege het drukke schema, en toch, toen ik mijn 7de dame van de dag belde, was alles wat ik kreeg een luide piep van de batterij die op het punt stond om het loodje te leggen. Ik herlaadde het gedurende 15 minuten, niets. We moesten opnieuw afspreken, mijn telefoon hield het voor gezien!! Het moet dat uitgedroogde landschap geweest zijn!
Ik zat op mijn bank en dacht echt na over de uitdrukking van energie die doorheen mijn dame in het oostelijke gebied kwam en zodra ik me terug op haar afstemde, opende de lucht zich met een enorme stortbui!! Ik wist dat het voor haar was, iets had zich verschoven in haar eigen goddelijke autoriteit door onze verbinding en het giet van de regen op haar gebied van het leven. YAY!!
Met die opmerking, mijn dag begint spoedig. Dank je wel voor  mij toe te staan te struikelen door de begrippen, een dag of twee te verwerken en duidelijker te worden aangaande wat ik via jullie zie. We zijn allemaal in een gloednieuwe manier van het leven. Dat we allemaal mogen verliezen wat we denken over onszelf te weten en meer worden dan we ons ooit voorgesteld zouden kunnen hebben!!
Grote, grote (((((KNUFFEL)))) van vurige passie en liederen van Vreugde aan ALLEN!!!

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen