maandag, april 06, 2015

De Versmelting - Geschreven door Cobie de Haan / 2006-2009


De Versmelting 

Geschreven door Cobie de Haan / 2006-2009


Lieve Lezers van Denk Met Je Hart,  

Even iets dat geheel anders is, dan wat ik normaal gesproken op deze Blog publiceer. Ik heb het eerder al eens een keer gedaan (zie - Hartluisteraar) en wil nu graag een volgend 'aspect' met jullie delen uit mijn zelf geschreven verhaal, dat geschreven werd in de jaren 2006 t/m 2009. Een verhaal dat ik min of meer 'channelend' geschreven heb voorafgaand aan mijn 'ontwaking in september 2009. Ik pak er nu een gedeelte uit over dat waar wij nu doorheen gaan, het vermengen/versmelten met ons Hogere Zelf. Ik wist daar toentertijd uiteraard nog niets vanaf, maar in de fantasievorm schreef ik er al wel over.  

Het verhaal is fictief, avontuurlijk, liefdevol, spiritueel, speelt zich af en toe af in parallelle en afwisselende werelden, en op zich speelt het hoofdverhaal zich in een andere werkelijkheid af dan waar wij hier en nu in leven. Zo werd dit door mij uitgedacht….  

Enige voorafgaande informatie is nodig voor dit gedeelte dat ik met jullie wil gaan delen.
Susan (ook wel Ronoca genoemd) en Danny zijn een liefdespaar. Zij beleven een bijzondere Liefde welke alleen voor hoger ontwikkelde mensen (mutanten) is weggelegd. Ze bezitten gaven die ze vrijelijk kunnen gebruiken (denk x-mannen). Susan is een telepaat, telekineet en beheerst de elementen van het weer. Danny is een telekineet en empaat. Ze zijn bezig mensen op de Aarde op te sporen die ook gaven bezitten, zodat zij hen bij hun ontwikkeling bij kunnen staan. Daarvoor hebben ze een trainingscentrum opgericht en daar zijn ze nu dan ook aan het trainen met deze en gene. Echter er is één van deze mensen die niet door hen gevonden werd maar naar hen toekwam, dit is Orrin. Hij is inmiddels her/erkend een vriend van Susan/Ronoca te zijn. Susan komt namelijk uit een andere, parallelle dimensie vandaan, waar zij, zeg maar, een 'ander' op zichzelf staand leven geleefd heeft. Aangezien mutanten niet tot weinig verouderen is zij al over de 300 jaren oud en komt er nu achter dat vrienden die zij kende vanuit haar 'eigen' wereld, en die daar stierven, naar haar terug kunnen keren. Orrin is daar één van. Hij leefde voorheen als Susan/Ronoca haar vriend Festo en was ook een mutant en kon zichzelf helemaal in vuur en vlam zetten. De menselijke toorts zeg maar. Orrin zit nu in het beginstadium. Hij kan delen van zijn lichaam in vuur en vlam zetten maar nog niet zijn gehele lichaam. Daar gaat nu verandering in komen…, want ze ontdekken dat Festo iets unieks gedaan heeft en gewoon van plan is verder te leven via dit leven van Orrin.  

Merk de raakvlakken op die toentertijd, toen ik nog niet 'ontwaakt' was, aan mij doorgegeven werden over de ascentie die NU gaande is….  

Het verhaal-gedeelte begint als Susan en Danny een romantisch intermezzo hebben, terwijl Orrin de hoek om komt lopen en hen daar in een tedere kus op ziet gaan….



*****

“Oooopss…”horen ze iemand opmerken en kijken snel op wie het is.
“Blijf maar hier Orrin.”glimlacht Danny…”Verder gaan we niet.”
“Sorry dat ik stoor.”draait hij zich weer om, met een schuldige uitdrukking op zijn gezicht…”Jullie krijgen hier zeker weinig momenten voor jezelf?”loopt hij dan naar hen toe.
“We hebben het huisje voor onszelf.”antwoordt Susan “En volgende week gaan we weer naar huis, en dan hebben we heel veel tijd voor onszelf.”
Hij glimlacht en gaat zitten.
“Wilde je ons ergens over spreken?”kijkt Danny hem afwachtend aan.
“Ach…”verzucht hij… “Ik heb het idee dat ik meer tijd met Florian doorbreng dan met jullie… Ik wilde gewoon even wat kletsen denk ik.”
“Voel jij je hier een beetje op je plaats?”wil Susan van hem weten.
“Het is oké….”knikt hij.
“Maar…”daagt Danny hem uit.
“Begrijp me niet verkeerd…. Ik moet alles leren en zo en…., maar ik heb…. Nou het is gek, maar pas sinds deze week, heb ik het gevoel alsof ik tussen kinderen inzit, en zelf ook een kind ben… En innerlijk is dat zo frustrerend.”schudt hij zijn hoofd met een pijnlijke uitdrukking op zijn gezicht.
Susan kijkt hem verward aan…
“Eerst was dit niet zo….”haast hij zich te zeggen…”Maar sinds jullie hier zijn….Ineens is het gevoelsmatig voor mij anders…. Alsof ik op jullie komst gewacht heb zeg maar, en ik dan verder kan…. Klink ik een beetje logisch?”
“Je leert nu veel van Florian… Hij daagt je uit om in een sneltreinvaart naar het niveau van Festo te gaan.”zegt Danny…”Maar hier hebben we het onlangs toch al over gehad … Dat snelheid niet goed is voor het ontwikkelen van je gave?”
“Weet ik…. En ik ben het daar ook mee eens… Het is zo tegenstrijdig in me…. Het is net… Aan de ene kant staat de jonge Orrin die graag alles wil leren en de regels wilt volgen… Aan de andere kant staat Festo… Mijn oudere ik, zeg maar… Die me uitlacht en me uitdaagt zeg maar, om dingen te doen die ik nog niet kan.”
“Voel jij Festo als een bestaande entiteit in je?’probeert Susan een beetje tot begrip te komen.
“Alsof hij door wil breken…”knikt Orrin…”Alsof hij het van me over wil nemen …..”
Susan kijkt Danny aan…”Zou jij hem eens af willen tasten met je gave?”
Hij knikt en concentreert zich op Orrin. Het duurt enige tijd voordat Danny zich weer ontspant….Hij kijkt hen beide serieus aan…”Er is inderdaad een drang te bespeuren van iets dat wil doorbreken… Het is net alsof….., ik hoop dat ik het goed zeg….., er een grens bijna overschreden is. Het is een gevoel dat iets wil uitbreken of doorbreken….. , en ik denk dan ook aan Festo…”
“Dat zou niet logisch zijn…. “schudt Susan haar hoofd…”In feite is Orrin Festo…. Er bestaan geen twee individuen van dezelfde entiteit… Alleen het individu dat doorgegroeid is zeg maar…..” Susan verzinkt even in gepeins….”Het zou de kennis kunnen zijn….”merkt ze uiteindelijk fronsend op.
“Kennis?”kijkt Orrin haar vragend aan….”De herinneringen van het leven van Festo?”
Ze knikt langzaam…. “Maar dat zou niet goed zijn. Je zou in één klap kapot gaan. Al die herinneringen en doorgestane emoties van je vorige leven kan je niet in één keer bolwerken.”
Orrin zucht en schudt zijn hoofd….”We hebben gisteren veel over vorige levens gesproken… Volgens mij heb ik toch één ding heel goed begrepen, en dat is, dat niets zonder enige reden gebeurt, en zeker iets niet zal plaatsvinden als je er niet klaar voor bent.”
“Jij zou dit, wat je nu voelt door willen laten breken…. Z’n gang willen laten gaan?”vraagt Danny.
Hij glimlacht schameltjes….”Ik ben best wel bang… Ik geef het toe… Wat is het? Wordt ik verdrongen en overgenomen door iets… Of kan ik gek worden….”hij zucht en schudt zijn hoofd. “Alles is zo snel gegaan in mijn leven het afgelopen halve jaar…. Ik heb het idee dat iets me ontglipt… Ik probeer erin mee te gaan, het te grijpen als het ware…. Maar…. “hij kijkt hen beide triest aan….”Iets ontglipt me….”
Susan is er even helemaal mee aan…. “Ik weet het niet Orrin….”geeft ze hem haar eerlijke antwoord…. “Ik zou dit kunnen stoppen, en dat achteraf zal blijken dat dit niet de bedoeling is geweest… Of we laten het doorgang vinden en het gaat ongelooflijk fout…. Of het was juist de bedoeling en het gaat goed……”
”Kan je niet even gaan kijken?”stelt Danny voor. “Alleen maar kijken? Niets doen? Zodat we weten wat er staat te gebeuren? Dan kunnen we altijd nog zien wat we daarna gaan doen.”
Susan aarzelt lang…. Dan knikt ze…. “Goed… Ik ga even kijken… Alleen kijken.”kijkt ze Orrin veelbetekenend aan.
Hij knikt dat hij het begrijpt….”Sorry dat ik zo lastig ben…”vindt hij dat hij zeggen moet.
“Je hebt een probleem… Ik ben blij dat je daar niet mee rond bent blijven lopen….”antwoordt ze hem en concentreert zich.
Orrin en Danny wachten enigszins gespannen en ongeduldig. Ze hoeven niet lang te wachten…
Susan opent haar ogen en kijkt Orrin bijna opgetogen aan…. Dan glimlacht ze…
“Wat?”wil hij meteen weten…
“Ik weet wat er aan de hand is…. Heb jij je kledingchip bij je?”
“Euh…, ja. Hier….”pakt hij verward het kleine doosje uit de binnenzak van zijn jas.
“Goed… Trek deze kleren uit en doe die kleren aan…”staat Susan op.
“Susan wat is er aan de hand…”kijkt Danny haar verbaasd, maar ook een beetje glimlachend aan…
“Vraag nog niets… We gaan vliegen…”zegt ze. “Toe…. Kleed je om..”spoort ze Orrin nogmaals aan als hij haar verward aan blijft kijken.
Hij zucht diep en trekt dan zijn jas uit… Gevolgd door zijn broek, trui, shirt, sokken en schoenen…. Hij vertikt het om zijn onderbroek uit te trekken…. Legt dan het plaatje op zijn schouder en drukt daarop. Meteen heeft hij weer kleding aan…
“Ik heb het meteen warm…”glimlacht hij verbaasd.
“Ook zo’n leuke eigenschap van die chip.”glimlacht Susan..”Zijn jullie klaar?”vraagt ze aan hen terwijl haar ogen oplichten…
“Gaan we vliegen?”fronst Orrin.
“Ja… Het zal voor jou een vertrouwd gevoel zijn….”knikt ze geruststellend.
De winden pakken hen op en Susan vliegt hen op topsnelheid in de richting van de zee.
“Wow….. Dit is fantastisch!!”lacht Orrin bijna meteen nadat ze zijn opgestegen.
Danny kijkt Susan een beetje verrast en verbaasd aan.
“Hij herinnert zich dit op onbewust niveau…”legt ze uit.. “Hij heeft als Festo zo lang gevlogen, en Festo genoot als geen ander van het vliegen.”
“Wat gaan we nou doen….”wil Danny nu weten. “Ik krijg een beetje het idee…. Dat hij straks volledig kan ontbranden.”
Ze knikt…”Dit was vanaf het begin de bedoeling… Ik had hem veel eerder volledig moeten gaan onderzoeken… Niet alleen zijn vorige leven als Festo bekijken…. Er lag nog een taak op me te wachten.”
“En daar ben je nu in recordtempo achtergekomen?”kijkt hij haar bevreemd aan.
“Ja…. Festo wachtte op een bepaald seintje van onze kant.”
“Wat voor een seintje?”klinkt Orrin’s stem op.
“Dat jij me gevonden had… De bel luidde iets te laat zeg maar…”doet ze dit af als niet ter zake doend. “In ieder geval heeft hij je nu die innerlijke impuls gegeven, waardoor jij het gevoel kreeg dat iets wil doorbreken, of dat iets wil doorkomen.”kijkt ze hem met grote ogen aan.
Orrin knikt ietwat verward.
Susan ziet dit, en zoekt even naar woorden om uit te leggen wat er nu gaande is. “Jij hebt…. In het tussenstadium van dood en leven, jezelf als het ware opgesplitst. Het opgesplitste deel dat achterbleef bestond merendeels uit alles wat Festo belichaamde in zijn leven, dat hij leidde als Festo. Deze Festo heeft mijn hulp nodig om weer volledig één met jou te kunnen worden. De twee opgesplitste delen gaan dus nu weer samengevoegd worden.”ze staart even glimlachend voor zich uit. “Het moest als een boodschap overkomen…”zegt ze dan meer tegen zichzelf als dat ze dit tegen de beide mannen zegt. “Maar ik heb hem door…. Hij is het zelf…”haar ogen schieten even vol met tranen.. “Hij deed zich voor als mijn beschermengel…”kijkt ze hen beide dan teder glimlachend aan.
“Oké, goed…”knikt Danny. “Dus Festo komt terug?”
“Min of meer.”antwoordt ze aarzelend. “Orrin blijft Orrin. Zit er maar niet over in dat jij je identiteit gaat verliezen.”verzekert ze Orrin hiervan. “De Festo waarmee ik nu net gesproken heb…,  wordt één met jou Orrin. Daardoor kan jij alle herinneringen, en de doorstane en verwerkte emoties daarover, ook aan. Je beseft het nu nog niet, maar je zult weer compleet zijn, en jij bent dan echt een teruggekeerde vriend…. We hoeven de versmelting alleen maar te activeren.”
“En hoe activeer je dat dan?”vraagt hij ietwat overrompelt.
“Alles zal plaatsvinden als jij voor het eerst volledig ontbrandt.”
“En dat kan ik nu dus al?”vraagt hij nu met verbaasd opengesperde ogen....
“Ja…. Dat heb je altijd al gekund, maar het mocht nog niet eerder plaatsvinden. Vandaar dat jij eerst als een schoon blad zeg maar, dit leven bent ingegaan.….”
“Oh…. “merkt hij verbluft op, niet bij machte een beter antwoord te geven.
“Hij gaat nu dan boven zee ontbranden?”wil Danny weten, die het water in de verte ziet glinsteren.
“Ja…. Ik creëer daar op dit moment een hoog onweerssysteem, dat vervolgens een satelliet, die zich daar bevindt, zal beschadigen… Dan kunnen wij even rustig onze gang gaan.”
“Hoe weet je dat die satelliet daar op dit moment is?”fronst Orrin.
“Ik ken de trajecten van sommige satellieten inmiddels aardig uit mijn hoofd. En ik ben een mutant, en wij mutanten onthouden nu eenmaal alles.”glimlacht ze.
“Dus als ik het nu goed begrijp….”zegt Orrin….”Herinner ik me straks alles van het leven van Festo, en bezit ik ook alle kennis aangaande de gave.”
“Zodra jij volledig tot ontbranding komt…Ja.”knikt Susan.
“En ik ben voorbestemd om dat aan te kunnen allemaal.”
“Ja. Zodra jij bent versmolten met de Festo zijde van je ziel, dan kan jij dat aan…. Mijn angsten en voorzichtigheid waren al die tijd helemaal niet nodig geweest. Festo had daar wel ietwat op geanticipeerd, echter hij hield geen rekening met mijn extreme voorzichtigheid…, en daardoor kwam jij nu met jezelf in de knoop te zitten….. Je maakte de juiste beslissing en keuze, door met je probleem naar mij toe te komen.”
“En ik blijf gewoon Orrin….”kijkt hij haar nu ietwat onzeker aan.
“Jij bent beide… Je zult Festo zijn, maar ook Orrin…..”
“Maar wat voor naam moet ik dan dragen….”
“Orrin natuurlijk…”vindt Danny heel logisch….”Je bent nu toch geboren als Orrin… Je krijgt wat meer herinneringen en kennis dan dat dit leven van je nu omspant… Maar jij bent en blijft Orrin, gemixt met Festo… Maar dat was altijd al zo… Anders had je niet kunnen bestaan als Orrin.”
“Maar ik zal wel anders zijn…”
“Ja…. Je zult anders zijn….”knikt Susan…”Maar ook tevens jezelf… Ik kan het je niet anders uitleggen. Dat zal je zelf moeten ervaren… Maar ik denk dat het zal zijn, alsof je thuiskomt…. Het zal vertrouwd zijn. De herinneringen zullen niet allemaal in één keer op je afkomen. Maar ze zullen er zijn, net zoals de herinneringen die je nu bij je draagt; en jij kunt ernaartoe gaan zodra jij dat wilt… Ze zullen je niet overspoelen, zoals waar ik bang voor was… Deze versmelting voorkomt dat.”
Orrin is even stil….”Dus al met al….. “merkt hij dan met een plagende blik in zijn ogen op….”Ben ik best wel een slimme jongen.”
Danny en Susan lachen beide luid….”Jij bent een hele slimme jongen…”schatert Danny. Orrin lacht net zo hard met hen mee.
Susan blijft op topsnelheid vliegen en een goede vijf minuten later zijn ze boven de open zee. Een onweerssysteem ligt niet ver van hen vandaan…..
“De satelliet is onschadelijk gemaakt….”vertelt Susan, als ze zich daar even op heeft geconcentreerd.
Orrin kijkt haar een beetje zenuwachtig aan…”En nu?”
“Ik ga je bewustzijn binnen. Jij zult mij daar zien en voelen, en ik leid jou naar een volledige ontbranding.”
“Dus dat hoef ik niet zelf te leren dan?”
“De kennis zal tot je komen…. Festo heeft het gemakkelijk voor je gemaakt.”knikt ze
Ze kijkt Danny aan…”Ik hoef niet zo heel veel te doen, maar wil jij mijn hand even vasthouden, zodat ik gevoelsmatig contact blijf houden met dit alles hier…”duidt ze naar hun omgeving.
“Tuurlijk.”steekt hij meteen zijn hand uit. Ze pakken elkaar vast….
“Orrin… sluit je ogen.”
Dat doet hij onmiddellijk en Susan concentreert zich…. Als ze op een bepaald bewustzijnsvlak is aangekomen concentreert ze zich nogmaals, en trekt Orrin uit zijn dagbewustzijn vandaan.
“Oh euh…. Dit gaat snel.”kijkt hij verward om zich heen.
“Ja, dat wel, maar jij kunt hier niet op eigen kracht komen. Dit is eigenlijk alles wat ik hier nu hoef te doen.”glimlacht ze.
“Maar….., hoe nu verder dan?”wil hij toch weten…
“Kijk…”wijst ze achter hem.
Hij draait zich om en hij ziet Festo naar zich toe komen lopen. “Hallo.”glimlacht Festo…”Ben je klaar voor de sprong Orrin?”
“Sprong?”
“Ja…. Ik creëer straks een symbolische poel van vuur, om je gave en de herinneringen volledig te activeren… Een stukje van je voorafgaande bewustzijn en leven… Ik dus…”glimlacht hij… “…, zal weer deel van je gaan uitmaken… Zo kunnen jij en ik één worden, zo versmelten we weer tot één geheel.”legt hij uit. “De vriendschap die we opgebouwd hebben met Ronoca en Florian leidt tot deze unieke gebeurtenis. We zijn spiritueel aan elkaar verwant, of gelinkt… Het is maar net hoe je dit zelf wilt omschrijven. Wij helpen hen, en zij helpen ons… Dat is altijd een tweerichtingsverkeer in deze…. Begrijp goed, dat wat hier nu met ons gebeurt een uniek gebeuren is, en niet vaak voor komt. Dat ons deze kans gegeven is, is op zich een enorm privilege…. We moeten dat samen koesteren, en er verantwoordelijk mee omgaan.”
“Dat begrijp ik.”knikt Orrin. “Maar het klinkt nu alsof er een nieuw persoon tevoorschijn zal komen straks.”
“Daar heb je min of meer gelijk aan, en ook weer niet…. Zie het als de groei die je zou hebben doorgemaakt als je inmiddels heel oud zou zijn geworden. Er wordt iets aan jou toegevoegd…. Maar ik zal nooit als een apart individu of zo naar voren komen…. Je zult niet het gevoel hebben alsof er twee mensen in je schuil gaan. Je bent compleet, en je zult dat herkennen.”
“Oké..”knikt Orrin en zucht eens diep… “Laten we er dan maar voor gaan…”
Festo kijkt Susan even aan en knipoogt naar haar en strekt dan zijn hand uit… Voor hen ontvouwt zich een zee van alleen maar vuur…. “Geef me je hand….”strekt Festo nu zijn andere hand uit…Orrin pakt meteen zijn hand beet.
“Verlaat ons nu Ronoca.”
“Goed…”knikt Susan, en trekt zich meteen terug…. De twee mannen kijken elkaar even aan, en kijken dan naar het vuur voor hen…. Ze knikken en rennen op de vuurzee af……
“Let op.”opent Susan haar ogen naast Danny.
Danny kijkt meteen naar Orrin die met gesloten ogen stil voor hen hangt..
Dan in een oogwenk staat de jongen in vuur en vlam…. Vanaf zijn voeten tot aan het topje van zijn hoofd…. Hij opent zijn ogen…. Ze zien hem lachen….
“WooooooHoooooooo!”gilt hij en maakt meteen een duikvlucht…..
Susan lacht luid en de tranen schieten in haar ogen, als zij en Danny, Orrin op zijn vlucht volgen… Hij haalt de gekste kapriolen uit, en uiteindelijk houdt hij voor hen in de lucht stil….
“Oh Ronoca…. Dit is heerlijk, dit is fantastisch….. Ik ben mezelf weer… Helemaal mezelf…” hij strekt zijn armen uit en maakt vuurballen… Hij jongleert ermee, en schiet ze dan weg met een kracht, die Danny nog niet eerder van hem gezien had, maar welke Susan enorm vertrouwd voorkomt.
“Ik doof mijn vlam even…. Vang me op…”zegt Orrin dan.
Susan haar winden houden hem meteen op zijn plaats…. Hij strekt zijn armen uit, en Susan accepteert die uitnodiging glimlachend… Ze omhelzen elkaar alsof ze elkaar lang geleden uit het oog zijn verloren, en elkaar nu pas weer teruggevonden hebben….”Dit is heerlijk, dit is echt heerlijk….. Jammer dat we dit nu pas ontdekt hebben…”merkt Orrin met verstikte stem op…
“We hebben het ontdekt tenslotte… Dat is het enige dat telt….”antwoordt Susan en haalt haar neus eens even flink op..
“Ik was bang dat ik verloren zou gaan… Maar hij had gelijk…. Dat is niet zo. Ik ben verrijkt, ik ben compleet. Helemaal voor het eerst van mijn leven als Orrin, voel ik me nu compleet.”
“En zo hoort het ook.”glimlacht Susan, terwijl ze hem een zoen op beide wangen drukt…. “Kom…. Laten we Florian gaan pesten…”lacht ze..
“God ja…. Waar is Floor?”
Susan lacht….. “Oh als hij die naam hoort…..”kijkt ze Orrin veelbetekenend aan.
“Dan is de wereld te klein… Ik weet het….”grijnst Orrin… “Kom we gaan hem opzoeken….” Hij duwt Susan van zich af en ontbrandt meteen. “Gaan jullie mee?’roept hij over zijn schouder.
“Wij gaan mee…”lacht Susan en ze zet de achtervolging in.
“Hij is echt gelukkig.”merkt Danny op.
“Dat is meer dan duidelijk….”knikt Susan…”Vind je het erg dat ik nog iemand uitnodig met Kerstmis?”kijkt ze hem dan aan.
“Nee, helemaal niet.”lacht hij…”Hij hoort erbij.”
“Ik houd van je…”kijkt ze hem met tranen in haar ogen aan. 

*****

©2015 Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl - Permissie is gegeven om dit verhaal/artikel te delen zolang het verhaal/artikel in diens volledigheid geplaatst wordt en niet veranderd of aangepast is, met de credit voor de auteur en link van de website.

2 opmerkingen:

  1. Bijzonder, Cobie! Ik ben er eens goed voor gaan zitten en heb beide stukken gelezen. Iets heel anders om te lezen en toch zo van nu......Dankjewel voor het delen. Plaats je de rest ook? Misschien het hele verhaal op een speciale plek op je blog, zodat het niet onder andere artikelen verdwijnt.

    Veel liefs, Jozette

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, de rest zal ik niet plaatsen, maar als ik een volgend stuk tegenkom met het herlezen van het boek en het heeft betrekking op ons ascentieproces, dan zal ik het zeker niet laten om dat ook met jullie te delen.

    Ik vond het in ieder geval een leuk voorbeeld om te laten zien dat alle kennis echt wel binnenin ons zit, aangezien ik dit dus geschreven heb, voordat ik "ontwaakte"... De overeenkomsten in het verhaal zijn werkelijk verbijsterend in mijn ogen...

    Liefs,
    Cobie

    BeantwoordenVerwijderen