woensdag, februari 04, 2015

Tijd om het Perspectief Radicaal te Veranderen - of Niet? - 30 Januari 2015 / Ute Posegga-Rudel


Tijd om het Perspectief Radicaal te Veranderen - of Niet?
30 Januari 2015 / Ute Posegga-Rudel
We zouden Gelukkig moeten zijn, omdat dit onze natuurlijke Staat van Zijn is.
Als we dat niet zijn, is het omdat wij in al die rommel geloven dat wij NIET zijn.
Het is voor de mensheid tijd om zichzelf te bevrijden van alle onzin dat wij gedurende millennia in stand gehouden hebben. Het is tijd om te erkennen dat wij vanuit een verkeerd gezichtspunt geleefd hebben, en nu is de tijd om dat perspectief Radicaal te veranderen - of niet?
Welk perspectief? Het idee dat wij een lichaam-geest-complex zijn die in zo en zo een wereld leven. Terwijl het waar is, dat wij genoeg gehad hebben van al deze schendingen van het vertrouwen, onjuiste beelden, overtuigingen, vreemde ervaringen, tekortkomingen, frustraties, angsten, kwaadheden en ga zo maar verder, door deze stomme beperkingen te ervaren van een wereld die wij toegestaan hebben om bestuurd te worden door een paar absurde individuen die belachelijk weg schrompelden van de eeuwige Onbelemmerde Uitstraling van de Waarheid - zouden we nu ook naar het begrip kunnen komen van dat dit niet langer meer gaat over het uitwisselen van zwarte pakken met witte pakken?  
Deden wij deze uitwisseling niet al eonen lang? Is het geen tijd om voorbij dit spel van tegengestelden te gaan, waar wij onszelf mee begrenzen/indammen om wezens te zijn die slechts een gestalte zijn? Is het geen tijd om onze Ware en Oorspronkelijk Staat te accepteren waarin wij noch het zwarte nog het witte benadrukken? Want anders gaan we maar door en door en door. Tijden, waarin witheid en zwartheid komt en gaat. Omdat het dat moet, wanneer wij in een tijd de ene zijde handhaven, vanwege de Wet van Balans.

Nu hebben we de kans er anders naar te kijken, met een nieuw begrip naar de wereld die wij creëerden. We zijn nu bij het punt aangekomen waar wij de zwarte pakken uitgeput hebben, en met een gedetailleerd begrip hebben we genoeg van dit eenzijdige spel van te doen alsof wij echt de één of andere ellendige subjecten zijn, slachtoffers van een wereld die niemand begrijpt, zonder de macht om wat ons hart wenst te creëren. Om een leven van onbeperkte ongelukkigheid te leven.
Welnu, willen we echt onze meer verheven verleden opnieuw oprichten waar wij de witte pakken gedragen hebben - maar! Schenk aandacht! - terwijl wij nog steeds beperkt waren, zelfs als goddelijke wezens, geïdentificeerd met een gestalte? … 12 DNA strengen of meer, in staat om te vliegen (als afgescheiden wezens) door de kosmos, levend in subtiele dimensies van stralende manifestaties. Ja, een wonderbaarlijke/prachtige goddelijke creatie, maar is afgescheidenheid van onze Oorspronkelijke Staat voldoende?
Hoe VRIJ zijn we in feite geweest? Willen we het wederom echt herhalen, ja, zelfs met een nieuwe verrukkelijke ervaring van een geascendeerd semi-fysiek lichaam om in de "hemelen" te leven? Ja, hoewel het een prachtig spel is!
Maar: is dit ALLES DAT WIJ ZIJN?
Is de uitputtende ervaring van de tegenstellingen van het zwarte en het witte niet een uitnodiging om voorbij hen beide te gaan? Zijn wij bereid om te leren? Zijn wij capabel het spel nu te begrijpen, omdat wij het diepgaand ervaren hebben? Ja, sterrenzaden, nou en? De evolutie blijft de evolutie van het voorwaardelijke.
En zal niet - terwijl wij gevangen gehouden worden in de polariteit van dit spel (omdat wij dat aldus hebben besloten) - de duisternis terugkeren, nadat wij het voorwaardelijke Licht geëxploiteerd hebben? Zijn niet beide zijden van de medaille kwetsbaar jegens elkaar?
Er zijn standpunten dat vanaf deze tijd van ascentie de duisternis nooit terug zal keren. Hoe? Voor degene die beslist voor het voorwaardelijke Licht van de regenboog, is polariteit diepgeworteld in hun ervaring. Alleen wanneer wij wensen de voorwaardelijkheid van zwart en wit te transcenderen, kunnen wij het Onvoorwaardelijke betreden.
Maar dit gebeurt niet in bedachtzame verbeeldingskracht, in een weekend seminar of door een zelf-toegepaste techniek of manipulatie, of terwijl wij iets toevoegen aan onze lichaam-geest. Het is een echt proces waarin wij de volledige lichaam-geest aan onze Eigen Goddelijke Waarheid overgeven.
In feite, zolang als wij ons vasthouden aan het voorwaardelijke, claimen wij niet onze Ware Identiteit. Wij kiezen opzettelijk om een gelimiteerd wezen te zijn, kwetsbaar voor onvermijdelijke veranderingen binnenin het spel van de polariteit.
De binnenkomende krachtige energie, het licht en de informatie welke ons inspireert met de herinnering van onze Goddelijkheid, verstrekt ons ook met Goddelijke Intelligentie en de keuze om het Onvoorwaardelijke te verkennen, de Goddelijke Werkelijkheid voorbij en voorafgaand aan het voorwaardelijke. De Goddelijke Inhoud waarin het voorwaardelijke naar boven komt. Het Licht welke boven alle lichten is. Het Onvoorwaardelijke Licht, het Oneindige. De Eeuwige Liefde-Gelukzaligheid. Onze Bron.
Wij kunnen waarlijk niet intiem deze wereld kennen zonder, of beter; diens Bron te beseffen. De Bron is geen object. Het kan niet door het verstand gekend zijn als een "ander". Lichaam-geest moet zich overgeven aan diens Bron, diens Eeuwige Liefde-Gelukzaligheid. De Bron is onze eigen Goddelijke Betrekkelijkheid, omdat het onze Diepgewortelde Goddelijke Aard is.
Maar wij spreken over de Bron alsof wij het zouden bezitten. Alsof wij Het Onuitsprekelijke zouden kunnen manipuleren, alsof HET onze dienaar zou zijn. Alsof onze egoïstische persoonlijkheid - het systeem van lichaam-geest - de Bron tot diens beschikking zou kunnen hebben staan. Wat een godslastering!
In Werkelijkheid, is het ons lichaam-geest-systeem (ofwel van de witte of de zwarte pakken) die ter beschikking staan van de Glorieuze Bron, Het ALLES-LIEFHEBBENDE, Het EEUWIGE, Het ONGEMANIFESTEERDE, de Ene die Niet Creëert maar Alle Wezens en Dingen IS. HET is onze eigen Ware Identiteit.
Waarom zou je voor minder kiezen? Waarom zouden wij met de getijden van tegengestelden meegaan in plaats van hen te transcenderen en voor Echt van het spel te genieten, omdat wij niet gebonden zijn.
Is het omdat wij niet durven te weten dat wij Zuiver Goddelijk Bewustzijn ZIJN? Als zodanig ZIJN wij vormeloos en onherroepelijk VRIJ, overgegeven aan onze Werkelijke Staat van volstrekte Verrukking en Schoonheid, Volmaaktheid en de Onveranderlijke Waarheid van het Bestaan.
De witte en zwarte pakken zijn louter bleke spelers binnenin deze Glans!
Met heel veel Liefde,
In lak’ech!
Ute

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Copyright© 2014.
All rights reserved: Ute Posegga-Rudel, http://radiantlyhappy.blogspot.com  Please post your comments on my blog so that I can be aware of them.
Please share this message only together with this information and without changes, including the title. If you have questions, please contact me via
transformation33@gmail.com. Thank you.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen