vrijdag, september 19, 2014

Het Belang van Diepgaand Mededeelzaam te zijn - 18 September 2014 / Steve Beckow


Het Belang van Diepgaand Mededeelzaam te zijn
18 September 2014 / Steve Beckow
Er zijn enige onderwerpen die zo vanzelfsprekend zijn dat veel mensen - wel, ik weet dat ik dat doe - vergeten om hen op de tafel te leggen.
De noodzaak om diepgaand mededeelzaam te zijn is één van hen.
Zoveel van onze conversaties zijn tijdverdrijvend. Ik herinner me nu helder, te luisteren naar anderen in de kantine op het werk, zoveel van wat ik hoorde was waar een persoon van houdt en waarvan niet. Ik houd van paars maar ik houd niet van groen. Ik houd van kersen maar ik houd niet van citroenen. Ik houd van Athene maar ik haat Cairo. En dit vermelden van houden van en een hekel hebben aan gaat alsmaar door.
Of wat ik gewoon was te noemen "howdido" (hoe dit/dat) conversaties. De baas zei dit tegen mij en ik zei dat tegen hem. Dat zou het hem moeten laten zien. Ik maakte deze geweldige speech en iedereen feliciteerde mij. Ik schreef dit prachtige rapport en iedereen toonde diens bijval.
Zo vaak schijnen wij te spreken vanuit twee eenzaamheden. Eén persoon deelt mee wat bijdraagt aan roddelpraat terwijl de andere persoon niet luistert - en dan draaien we de rollen om. Wij schijnen alleen maar onze eenzaamheid door onze conversaties te verhogen.

Wanneer ik de TV aanzet deze dagen, ben ik bijna fysiek ziek. Moord, dood, liquidatie zoals de "Demolition Man" zei. Films waarin mensen schreeuwen; nieuws waarin mensen fronsen; en reclame waarin mensen gelukkigmakend glimlachen. Alles daarvan dient iemand anders diens agenda en mij die er welwillend naar kijkt. Ben ik vooralsnog waanzinnig?
Mijn smaak voor het oppervlakkige valt als een baksteen omlaag, waarschijnlijk vanwege de Tsunami van Liefde. Mijn honger naar het diepgaande stijgt als een raket.
Ik wil dat jullie me diepgaand kennen, waarlijk zoals ik ben, en ik wil jullie diepgaand kennen, waarlijk zoals jullie zijn. En dat verlangen groeit eenvoudigweg iedere dag met grote sprongen.
Waarom is het van belang? Wel, het doel van het leven is voor mij om mezelf in mijn ware natuur te kennen. (1) Niet slechts mijn houden van en afkeer hebben van. Niet slechts mijn prestaties en de waardering van andere mensen of het gebrek aan waardering van hen.
Als dat het doel van het leven is, als dat de omstandigheid is waaromheen het leven ontworpen was georganiseerd en ronddraait, dan zou het erin resulteren dat ik jou ook zou willen kennen op zo een diepe manier als maar mogelijk is. Het zou erin resulteren dat de werkelijke manier dat ik geconstrueerd ben zou draaien rondom het diepgaand kennen van jou en mij.
Hoe weet ik dat wat ik jou vertel diepgaand is? Hoe zou ik weten dat wat jij aan mij vertelt diep is?
Omdat ik erdoor bewogen ben. Ik smelt bij het horen ervan. Of ik verschuif mijn innerlijke staat.
Ik verzacht waar ik sterk geweest ben. Ik handel waar ik passief geweest ben. Ik voel liefde waar voorheen alles dat ik voelde een milde interesse was.
Het verlangen om te weten en gekend te zijn is misschien de diepste drang in mij. Zelfs seks, zo fenomenaal als een orgasme is, is eenvoudigweg een manier om dat diepe weten en die diepe verbinding te bereiken.
Alleen diepe mededeelzaamheid is voedend. En alleen diepgaand luisteren, trekt de volle waarde van dat voedzame voedsel naar binnen.
De tijd van oppervlakkigheid is voorbij. Ja, ontmoet niet de buschauffeur, zoals zij gezegd zouden hebben op Cold Mountain. Sleep niet iedere voorbijganger in/naar jouw diepste, meest intieme communicatie. Weet wanneer om diepgaand mededeelzaam te zijn voorzichtigheid en gevoeligheid vereist. Onze begeleiding vertelt ons vaak wanneer het tijd is om onszelf te openbaren, het masker af te zetten, en onszelf bekend te maken.
Deel iets mee dat achtergehouden werd. Vertel ons wie je bent. Ontsluier jezelf.
Verwijder het masker. Stop met het op veilig te spelen. Stap naar buiten en riskeer om open en transparant te zijn.
Dit is een Ascentie uitoefening net zoveel als liefdevol en vrijgevigheid dat zijn.
Voetnoten
(1) "Het leven is geen stilstand. Je berijdt een roltrap die door blijft gaan en nooit stopt. Er is een andere verdieping om naar op te stijgen. Je kunt er voor een poosje afgaan, doch slechts gedurende een poosje. Je kunt gedurende een poosje blijven, doch slechts een poosje. Je kunt niet voor zeer lang stil zitten. Het leven zal je een duwtje geven, je aanstoten, je beroeren, je gaande krijgen. In de wereld ligt beweging wachtende, en dus beweeg je. Waar je naar op zoek bent is jouw oorspronkelijke plaats in de Zon. Je bent zoekende om alles te lokaliseren dat je bent, tezelfdertijd ben je niets verloren van Wie Jij Bent of Waar Je Bent. Het lijkt alleen maar zo. Binnenin dit lijkt maar zo, moet je verder gaan. Je verkent jouw trekkracht in het leven en de betekenis van alles. Je bent bijna daar, hier. Je hebt jezelf bijna ontdekt en, daarom, heb je bijna jouw identiteit en het Mijne ontdekt.
"Je bent precies op de rand. Wat houdt je terug? Niets. Waarom denk je dat je teruggehouden wordt? Omdat je nog niet rond gekeken hebt naar het gehele panorama van jezelf. Je mag astigmatisme of bijziendheid hebben. Tot de één of andere graad, bestrijd je een onbekwaamheid om alles dat rondom jou heen is en alles dat binnenin jou is te zien.  
"Je zult deze Wetendheid volledig ontmoeten en verzuchten, "Ja, dit is het. Dit is Wie IK BEN en de hele tijd geweest ben." (Heavenletter #5045 Je Bent een Fotograaf van de Wereld, September 17, 2014.)
Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen