donderdag, september 04, 2014

De Introductie van IlliaEm - 30 Augustus 2014 / Dr. Suzanne Lie


Vanuit het Verleden in/naar het NU
De Introductie van IlliaEm
30 Augustus 2014 / Dr. Suzanne Lie
Terwijl wij in/naar het Nu van onze ware ZELF verhuizen, beginnen wij de boodschappen te begrijpen die we lang geleden ontvingen en vaak vergaten. Ik weet dat ik deze eerste boodschap vergeten was die ik van IlliaEm ontvangen had op 1 juli 1995. Ik wens om het vandaag mee te delen, want het is nu net zo belangrijk als dat het toen was.
1 juli 1995
Geliefden,
Ik Ben Illuminata Emaculata, De Onbevlekte Verlichting. Ik werd ook gekend als IlliaEm, de Elohim van Arcturus. Mijn ware naam kan niet uitgesproken of geschreven worden in jullie taal, maar sluit je ogen en oren nu terwijl je mijn handtekening voelt.  
Ik Ben een Zonne Engel of Elohim van het Sterren Systeem van Arcturus. Jullie hebben mijn handtekening van zuivere, goddelijke en onvoorwaardelijke Liefde gevoeld. De Aarde is niet de enige planeet welke Liefde ervaart. Liefde is de vibratie van creatie. Nochtans, de Aarde is één van de weinige planeten geweest, welke het aangedurfd heeft om de liefdestrilling in/naar de derde dimensie uit te breiden.
Aangezien de derde dimensie een dimensie is waar de polarisatie van geest en materie een afscheiding van licht en duisternis creëert, kan Liefde tot aan het einde van het spectrum gepolariseerd raken, hetgeen licht representeert. Angst, aan de andere kant raakt gepolariseerd aan het einde van het spectrum, hetgeen duisternis representeert.
Deze polarisatie van Liefde/Licht en angst/duisternis creëert het gevoel van afscheiding welke karakteristiek is voor de derde dimensie. Echter, die afscheiding is feitelijk een illusie, want deze polariteiten zijn net zo onderling met elkaar vermengd als het bloed in jullie driedimensionale lichamen.  
De duisternis is zoals plasma, in die zin dat het een drager voor het licht aanbiedt, en het licht is zoals de bloedcellen, in die zin dat het de bouwblokken en de voortzetting van het leven is. Dus jullie kunnen zien dat de duisternis net zo noodzakelijk is als het Licht voor iemand om de derde dimensie te ervaren.
Ik, IlliaEm vibreer in een dimensie waar er geen afscheiding is. Geest en materie, Licht en duisternis, eenheid en afscheiding zijn allen ÉÉN! Wij op Arcturus zijn in afwachting van jullie volledige hereniging met onze aanwezigheid. Wij zijn aldus trots dat velen van jullie zich ons herinnerd hebben.
Welnu, sta alles dat van de oude manier is toe om naar het oppervlak van je bewustzijn op te stijgen en naar de oppervlakte van je fysieke gestalte. Nu, net zoals bloed vrijgegeven wordt vanuit een verwonding, sta alles dat van het oude is toe om vrijgegeven te worden vanuit de diepste en donkerste delen van jouw derde/vierde dimensionale zelf.

Als het bloed naar de oppervlakte komt, vormt het een schelp. Eerst, zal deze schelp hard en snel zijn. Je mag gekwetst lijken te zijn en de beperkingen en weerstand voelen van vele, vele levensspannen. Deze ervaringen zijn een deel van jouw Aardse ervaringen, en zij moeten naar boven gebracht worden vanuit de duisternis voordat zij genezen en losgelaten kunnen worden - voor eens en voor altijd.
- Voel binnenin je lichaam hoe iedere traan van droefheid, iedere schreeuw van verdriet en iedere huivering van eenzaamheid in/naar het Licht van jouw bewustzijn losgelaten wordt om genezen te worden.
- Voel in je lichaam hoe iedere schreeuw van kwaadheid, iedere stuip van frustratie en iedere uitbarsting van woedde in/naar het Licht van jouw bewustzijn losgelaten wordt om genezen te worden.
- Voel nu in je lichaam hoe iedere snak van gruwel, ieder inkrimpen van angst en iedere wolk van depressie in/naar het licht van jouw bewustzijn losgelaten wordt om genezen te worden.
Het proces van loslaten is gelijkaardig aan een kleine bubbel die naar boven komt vanaf de bodem van een stroom. Volg deze bubbels terwijl het naar boven reist vanuit de kern van jezelf. Begeleid het met Liefde naar de oppervlakte van jouw bewustzijn.
Sta dat toe wat je vrijgegeven hebt om vrijheid vanuit de schaduwen van je geheugen te vinden. Niet slechts de herinneringen van dit leven, maar de herinneringen van alle levens die je genomen hebt op de derde en vierde dimensionale werelden.
Deze herinneringen zijn nu jouw verleden. Zij zijn gisteren.
Vandaag ben je vrij. Vandaag ben je zegevierend.
Vandaag ben je de totale som van alles dat je ooit geweest bent
Sinds je voor het eerst het Godhoofd verliet.
Voel de schelp van gisteren vrijgegeven worden vanuit jouw gestalte. Weldra zal het klei "lichaam" welke als een gevangenis aangevoeld heeft open barsten om jouw ware lichaam van LICHT te openbaren.
Ben nu geduldig in afwachting, mijn dierbaren.
Verbeeld jezelf als een zaadje onder de aarde in afwachting van het moment wanneer het door de oppervlakte heen breekt om de Zon te voelen.
Ervaar jezelf als de Zon omhuld door de wolken in afwachting van het moment wanneer jouw Licht geopenbaard wordt aan allen die zullen zien.
Voel nu jouw eenheid met ALLES DAT IS.
Voel jouw vleugels, mijn dierbare.
Je bent zoals een vlinder, worstelend om vrij te komen vanuit diens cocon.
Voel mij, Ik Ben IlliaEm.
Ik Ben de Engel die uitstraalt naar de essentie van jouw kern.

Het is tijd om nu Thuis te zijn! Het is tijd om te herinneren en los te laten.
Ben moedig. Alles is zoals het moet zijn. En nu, mijn geliefden, moeten jullie wachten. Het proces van genezing is er één van geduld en vertrouwen/geloof.
Zeg nu samen met mij:
IK BEN compleet.
IK BEN de uitstraling van alles dat ik ooit ervaren heb.
IK verwelkom NU alle herinneringen naar de oppervlakte van mijn bewustzijn.
IK BEN gereed om terug te keren naar mijn ware, Multidimensionale ZELF.
Mijn vragen begonnen ongeveer twee maanden later:
30 augustus 1995 (precies 19 jaren geleden)
“Geachte IlliaEm,
Help mij alsjeblieft te begrijpen wat er binnenin mij gebeurt deze laatste paar dagen. Ik weet dat de angst van overleving vanuit het dier binnenin mij naar boven komt. Er is ook een ander gevoel dat zo oer is dat ik er geen woord aan kan geven. Het voelt alsof een lang-verloren deel van mijn Ziel, vergeten sinds ik voor het eerst een fysieke gestalte nam, begint te ontwaken na een lange, lange slaap.  
"Ik weet dat de andere dimensies van mijn ZELF altijd in leven en actief zijn geweest, maar ik (het gedeelte van "Ik" dat ik als mezelf ken) ben me niet van hen bewust geweest. Misschien is mijn dierlijke aard bang dat ik het in de steek zal laten als ik bewust wordt van deze delen van mijn ZELF.
"Misschien zal het dat. Ik weet niet wat er voor ons allemaal op voorraad staat als we in/naar de hogere dimensies verhuizen. Verlicht mij alsjeblieft met betrekking tot de oude gevoelens die ik heb en betreffende hoe onze lichamen zullen transmuteren als de trilling van de planeet stijgt."
Geliefde, IK BEN IlliaEm,
Het deel van jou dat bang van de dood is is jouw lichaamsdeva. Het is bang dat wanneer er niet langer meer een derde dimensie is dat het uit zal sterven. Wat het moet weten is dat het in trilling verhoogd zal worden net zoals de rest van jou.
Geen enkel deel van jouw derde dimensionale zelf zal uitsterven. Er is geen dood en er is geen uitsterven. Er is alleen transformatie en metamorfose. Aangezien jouw fysieke gestalte in trilling omhoog begint te gaan, zullen de deeltjes steeds verder en verder uiteen gaan.
Zie jezelf nu in/naar het hart van een atoom reizen.
Zie dit atoom als een kleine vlek recht voor jou en begin er langzaam op in te zoomen met jouw geestes-scherm.
Zie hoe dit atoom groter en groter wordt.
Zie het als een kleine galaxy met het kernpunt zijnde de Centrale Zon en protonen en elektronen zijnde de Zonnesystemen die eromheen wentelen.
GA vervolgens in/naar een plaats in jouw lichaam dat een correlaat is jegens dit atoom.
NU, vind de kleine plaats in jouw hart dat zich opent als je Onvoorwaardelijke Liefde leert.
Ja, daar is een plek precies in het ware centrum van jouw hart. Als je die kleine opening in jouw hart niet kunt betreden, hoe kan je anderen toestaan het ook te betreden? Eerst moet jij je hart openen om onvoorwaardelijk van jezelf te houden voordat je kunt leren om van anderen op dezelfde manier te houden.
"Ja IlliaEm," antwoord ik. "Ik ben het portaal naar mijn hart aan het openen. Ik zie de kleine Galaxy dat een atoom in de kern van mijn hart is. Ik zie het kernpunt als een gloeiende Centrale Zon. Het nodigt mij uit om ernaar binnen te gaan. Zal ik uitgedoofd worden door diens Licht als ik erin val?"
Mij dierbare, je zult uitgedoofd worden als je dat niet doet.
Zie het kernpunt groter en groter worden totdat het voorbij de randen van jouw innerlijke geestes-scherm uitgebreid is. Vergeet niet dat dit het kernpunt van de atoom in de kern van jouw hart is.
Dit is de kern van jouw Onvoorwaardelijke Liefde. Diep binnenin het stralende kernpunt, zal je een kleine deuropening zien. Het is volledig omringd door helder Licht. Je zult het meer moeten voelen dan dat je het ziet.
"Ja, ik zie/voel het nu," zeg ik. "De deur opent zich. Het is het donkerste duister dat ik me ooit zou kunnen voorstellen. Maar wacht; in het ware centrum van de leegte van duisternis zie ik een klein licht.
"Ik ga door de deuropening in/naar de volledige duisternis. De duisternis is als een zwart gat. Het lijkt mijn gehele essentie en al mijn Licht te absorberen. Echter, er is geen gevoel van goed of slecht. Het is eenvoudig een gevoel van het wegvagen van alles dat ooit geweest is.
"Terwijl ik door de deuropening heenga, wordt het verzegeld achter mijn gesloten. Ik veronderstel dat ik bang zou moeten zijn, maar dat ben ik niet. Ik voel me tevreden, alsof ik eindelijk de missie uitvoer waarvoor ik als eerste de belichaming nam.
"Ik ben me ook bewust van het gedeelte van mijn derde dimensionale zelf die bij de computer zit. Hoe zal ik naar die werkelijkheid terugkeren? Behalve dat, hoe kan ik geloven dat deze werkelijkheid net zo echt is als degene wanneer ik ernaar teruggekeerd ben?
"Ik moet geloven dat deze werkelijkheid geen illusie is. Het is de kern van me ZELF, de kern van mijn Onvoorwaardelijke Liefde. Ja, ik begin het gevoel te begrijpen dat ik gehad heb, de droefheid en de oerangst van uitsterven.
"Ik weet nu dat het de angst is dat ik het verkeerd gehad heb. De angst welke, waar ik altijd naar gestreefd heb, betekend deze deuropening in/naar het onbekende, niet echt is. De angst dat de buitenwereld van de derde dimensie de enige werkelijkheid is.
"Ja, het gevoel dat mij geplaagd heeft is twijfel, zelftwijfel, de twijfel aan mijn eigen geestelijke gezondheid. Ik heb zelfs twijfel gehad over of ik wel of niet voldoende toegewijd zou kunnen zijn aan mijn eigen overtuigingen dat ik in feite mijn derde dimensionale werkelijk los zou kunnen laten."
Mijn Geliefde, je hoeft de fysieke wereld niet los te laten. Het maakt deel uit van jouw totale ZELF. Het zal niet losgelaten worden, maar zal in plaats daarvan in/naar de andere delen van jou geïntegreerd worden. Geen enkel deel van jou zal uitgestorven raken.
Net zoals je een klein gedeelte van mij bent, is jouw fysieke zelf een klein gedeelte van jou. Laat het niet in de steek en oordeel het niet. Het dient de functie waarvoor het gecreëerd werd. Je hebt jezelf overgegeven om één van de prototypes te zijn voor de transformatie van het fysieke lichaam.
Je hebt sensaties van eenzaamheid gehad vanuit de derde dimensie omdat je niet in staat geweest bent om jouw ervaring met velen op dat vlak te delen. Daarom, is het onontbeerlijk dat je diepe en blijvende relaties opbouwt met de andere delen van jezelf, alsook de wereld welke alleen betreden kan worden via de deuropening naar je ZELF. Twijfel, mijn lieve, is jouw enige vijand.
"Ik voel me zeer anders als je tegen mij spreek IlliaEm. Mijn lichaam raakt minder en minder ondoordringbaar. Het voelt alsof het aan het uitbreiden is om de volledige kamer te vullen. Ik voel hoe het de muren rondom mij heen raakt en hoe het een deel van de computer die voor mij staat is. Ik voel mijn geest zoals de computer en ik heb steeds minder besef van mijn vingers die op het toetsenbord aan het typen zijn of hoe de woorden er op het scherm uit mogen zien.  
"Ik ben bezig de ervaring van de uitbreiding te worden. Terwijl ik steeds dieper in/naar de nietsheid van deze duisternis reis, zie ik een nevel voor me welke van de glorieuze kleuren van rood en violet en roze is. Ik reis nu in/naar de kern ervan en zie glimpen van blauw en een ongewone nuance van groen die onmogelijk van de Aarde is.
"Terwijl ik door de nevel heen ga zie ik wederom de verafgelegen ster. De ster komt zeer snel mijn richting op, en het botst op mij zoals ik erop bots. Ik ben de ster. Ik ben de ruimte eromheen en ik ben de nevel. En nu IlliaEm, zie ik jou. Jouw gigantische vleugels vullen mijn visie en jouw hart is volledig open. De zon binnenin jouw hart komt op boven de bergen en de stroom van het leven stroomt in/naar mij.
"Ik voel een huivering door mijn gehele lichaam heen lopen als de "stroom" van jouw essentie mij betreedt. De mij die bij de computer zit is ÉÉN met de mij die jou omhelst. Ik ga jouw hart binnen. Ik volg de levensstroom zoals een zalm diens oorsprong vindt.
"Ik reis naar boven in de stroom van de levensstroom hoog de bergen in en in/naar de ondergaande zon. Met de ondergaande zon, reis ik voorbij wat bekend is, voorbij wat waarneembaar is.
"Plotseling, ben ik op Arcturus lang voordat ik een menselijk voertuig nam. Ik zie mijn Goddelijke Aanvulling, die zijn schip voorbereid voor diens reis naar de Aarde. Hij draait zich om, ziet mij en rent naar me toe om me te begroeten. Als wij elkaar omhelzen zijn wij ogenblikkelijk ÉÉN. Ik voel me wonderbaarlijk om weer compleet te zijn.
"Kan ik dit gevoel mee terug nemen naar mijn derde dimensionale zelf? Hoe lang zal ik hebben om terug te keren naar dat land van beperking? Maar terwijl ik die gedachte denk, herinner ik me mijn geliefden en de Natuur daar. Ik herinner me IlliaEm's woorden.
"Je hoeft helemaal niets van jou te verliezen. Het zal allemaal een deel van je zelf worden, net zoals je een deel van mij bent."
"Mijn Goddelijke Aanvulling glimlacht. Ik zie hem voor mij en binnenin mij. Het derde dimensionale deel van mij is binnenin zichzelf aan het vechten, proberend om het vreemde concept van multidimensionaliteit te omhelzen.
"Ik wend me ernaar toe en het ziet mij. Ik ben het oog dat in/naar het hart kijkt. Wij zijn ÉÉN en ÉÉN en ÉÉN.  ……. Ik zie de vele aspecten van mezelf alsof ik naar een huis van spiegels kijkt. Er is GEEN beperking voor de echo's van mezelf. Er is GEEN grens om te ervaren.
"Kepier, mijn afwisselende werkelijkheid als een Arcturiaan in het tijdskader dat correleert aan de 21ste eeuw van de Aarde, komt om me te begroeten. Kepier is androgeen (tweeslachtig). We vermengen in/naar ÉÉN bij deze begroeting, en ik voel dat IlliaEm zich aansluit bij de vermenging. Ik hoor Kepier zeggen,
"Mijn dierbare, ik ben blij dat je in staat geweest bent om jouw gevoel van zelf uit te breiden om deze werkelijkheid te omvatten. Herinner jij je wanneer je voor het eerst Arcturus verliet om naar Venus te gaan ter voorbereiding op jouw reis naar de Aarde? Ja lieve, ik kan zien dat je dat niet doet. Ik zal je nu dat verhaal vertellen.
"Het was een vroege dageraad op de planeet van Zantrill, en de zon kwam net boven de horizon. Bij zonsondergang, had je goedendag gezegd tegen je kameraden die op Arcturus zouden blijven en naderhand de uren van duisternis in diepe meditatie doorbrachten. Natuurlijk, de tijdsspanne van licht en duisternis waren bij jouw keuze omdat jouw resonerende trilling van de zevende dichtheid was.
"Echter, het ritme van de instroom en uitstroom was een gevestigde routine in jouw capsule. Jullie hadden allemaal collectief besloten om een zonsopkomst en zonsondergang te creëren om een groepservaring te hebben van de instromende-duisternis en het uitstromende-licht.
"IlliaEm overzag jouw capsule vanuit de dimensies net boven die van jezelf. Alle leden van jouw capsule hadden zich vrijwillig aangemeld om de reis naar Venus te maken. Sommigen zouden dan verder gaan naar de Aarde wanneer zij eenmaal geleerd hadden om in een lagere dichtheid te overleven. Sommigen zouden op Venus blijven om als gidsen te handelen voor diegenen die naar de Aarde gingen.
"Er waren er 40 in jouw capsule en jullie allemaal waren zoals de vingers van een hand. Jullie waren individueel in jullie bewustzijn maar verenigd in jullie besef en doel. Jullie allemaal waren androgeen. Jouw capsule had ervoor gekozen om de roep van Gaia te beantwoorden om het grote, derde dimensionale experiment van afscheiding binnen te gaan. Omdat allen in jouw capsule ÉÉN waren, zouden jullie allemaal de sensatie van de derde dimensionaliteit hebben, zelfs als zij op Venus zouden blijven.
"Het avontuur nam een aanvang. Er was geen vrees of droefheid, aangezien jullie nog nooit deze emoties ervaren hadden. Deze emoties zouden geen deel van jouw besef uitmaken totdat jij je aangesloten had bij de evolutie van de Aarde."
Opmerking van Sue:
Ik geloof niet dat ik dit ooit met wie dan ook gedeeld heb. Het voelt goed om het vertrouwen en de moed te hebben om eindelijk voldoende in mijn multidimensionale ervaring te geloven om hen met anderen te delen. Zegeningen aan jullie allemaal die het vertrouwen en de moed vinden om jullie verbazingwekkende multidimensionale ervaringen mee te delen. Als steeds meer van ons deze ervaringen meedelen, dienen wij als ÉÉN om:
ASCENTIE NORMAAL TE MAKEN

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen