woensdag, september 03, 2014

Aster is Haar Naam: Ik die Mezelf Ontmoet & Wij Zijn Niet Lineair - 23+28 Augustus 2014 / Andrea Scully


Aster is Haar Naam: Ik die Mezelf Ontmoet
23 Augustus 2014 / Andrea Scully
Het is nu 9 dagen geleden sinds ik de ruimte formeel geopend heb om met de groep te communiceren die mij bezoekt met het automatische schrift. In de tussentijd, is er een andere download en wat lijkt te zijn 'een oude vriendin' die hier rond komt hangen en diverse malen op een dag een conversatie probeert te beginnen. Komt dit van eentje van deze groep? Zo ja, kan deze dan naar voren komen en mij diens 'identiteit' geven? 
Ik ben Aster (uitgesproken als "a star') en ik kom niet zozeer naar jou als dat jij naar mij toekomt. Wij zijn van dezelfde essentie en ook van dezelfde identiteit.
Ik herinner me jou van zowel dromen als visioenen, ook in bepaalde meditaties. Hoe relateer je tot mij? Kan je duidelijk zijn aangaande wat je bedoelt met wat je net zei?
Aster:  Wat ik bedoel, is dat wij Eén zijn. Wij zijn zoals de vingers aan dezelfde hand. Wij zijn van dezelfde bries die door de vallei van jouw ziel blaast. Jij bent een deel van mij. Met deel, bedoel ik een fractie van mijn heelheid. Maar ik bedoel niet een fragment van mijn heelheid, aangezien je in feite een geheel op jezelf bent. Jij bent, nochtans, een deel van mij.
Wow. Dan is dit een conversatie met een groter deel van mezelf?
Aster: Zolang als groter de bredere en meer uitgebreide zelf betekent, en niet groter in termen van waarde, dan, ja, is dit zo. Van waar ik ben, vanuit mijn punt van waarneming, ben ik in de kern van waar er vele mij's in/naar het besef in onze wezenlijkheid in deze tijd komen. Jij bent één van deze en wij zijn Eén wezen vanuit mijn punt van waarneming. Vanuit deze plaatsing, is er veel dat ik met jou kan delen als jij nu het kanaal wilt openen en deze uitwisseling wilt hebben.
Ik herinner me jou. Waarom hebben wij de kans niet gehad om eerder conversaties met elkaar te hebben?
Aster:  Dat hebben we. Je herinnert je de droomsequentie van het aan boord van de schepen te zijn en van het hier op een missie te komen. Je herinnert je hier tenminste iets van en wij samen waren daar.

Ja, maar ik herinner me jou als een leraar of mentor van de één of andere soort, en niet als mezelf.
Aster: En toch, als je in/naar een meer geïntegreerde plaats in je bewustzijn verhuist met de werkelijkheid van multidimensionaliteit, zal je meer begrijpen van hoe dit aldus is. Voor nu, laat ons met elkaar onderhouden en op deze manier communiceren. Er is zoveel om mee te delen en de tijd ervoor dat het op veel bewustere manieren gebeurt is nu.
Wij zijn samen geweest in waar je aan denkt als jouw droomruimte, en ook in deze tijden van wat je noemt jouw wakende visioenen. Ik ben wat je bij tijden gezien en begrepen hebt als jouw hoeder/voogd, en ik ben degene die je gekend hebt die naar jou toe zou komen om bij je te zijn in jouw toekomst.
Tezelfdertijd, is het voor jou tijd om te begrijpen dat ik jou ben. Je zou kunnen zeggen dat ik jou vanuit jouw toekomst ben, en dit zou aldus zijn vanuit het lineaire perspectief waar jij momenteel in bent. Dit is minder dan de gehele waarheid, sinds het lineaire perspectief een vervorming is van wat echt en waar is.
Veel dichter bij de waarheid zou zijn om te zeggen dat wij altijd één zijn en dat de tijd in iedere richting beweegt dat het bewustzijn wenst om te gaan. Alleen de overtuiging dat dit niet zo is maakt het niet zo. Maar laten we dat voor nu terzijde schuiven. Laten we verder gaan met wat je over mij wenst te weten.
Ja. Ik wens inderdaad over jou te weten, en deze nieuwsgierigheid is gedurende een lange tijd bij me geweest. Ik zie jou en dat je rood haar hebt, levendig en donkerrood, ongelijk aan het rode haar dat hier op Aarde gevonden wordt. Waar kom je vandaan?
Aster: Ik kom vanuit vele plaatsen, en ik ben oud voorbij jullie rekening. De behoefte om een gestalte in massa en dichtheid te hebben is niet langer een noodzakelijkheid voor mij, en toch, houd ik er nog steeds van mijn haren rood te hebben zoals het op de prachtige planeet van mijn moederras is, welke uit een ander Universum is. Ik ben aldus lang een dwaler geweest, het is eonen geleden sinds ik deze moederwereld gezien heb, maar ik draag iets van Haar in mijn gebied en het rode haar is hier een aandenken van.  
Dus, je wordt Aster genoemd. Ik heb dit opgezocht en het betekent in het Grieks, ster. Het is interessant dat mijn gebruikersnaam van mijn Blog en mijn emailadres andreastar is, maar dit was omdat mijn hond Astarte heette, en ik haar Ster noemde.
Aster: Ja. Je gaf haar deze naam ter nagedachtenis aan ons, hoewel dit vanuit een onderbewuste plaats kwam op dat moment. De rest van mijn naam is lang, maar voor nu, is de naam die ik jou voor mezelf geef, Aster M'Dai.  
Ja, ik herinner me dat vanuit de download van een paar dagen geleden die je me toestuurde en ik zocht ook M'Dai op. Het dichtste bij dat ik kon komen wat betreft een betekenis was "voldoende" in het Hebreeuws. Dus de betekenis van jouw naam zou zijn ster en voldoende. Is dit een naam die met jou meekwam van jouw moederwereld of is het een naam die je gebruikt als een weergave voor het doel om nu met mij te communiceren?
Aster: Het is een weergave en ook een geluidsfrequentie welke een weergave is. Alle namen en geluiden, alle kleuren, vormen zijn weergevend van de frequenties die zij dragen. Dit is een deel van het doorbreken van de code die je de komende jaren zult doen. Voor nu, moet je weten dat wij hetzelfde zijn en dat jij hetzelfde bent als de essentie van een ster en dat je voldoende bent. 
Ik zal nu naar voren komen om jou op een meer persoonlijk niveau te ondersteunen. Het is voor jou tijd om meer volledig onze verbinding op een bewuste manier te integreren.
Wij maken je moe. Kom snel terug en wij zullen weer proberen om met jou te delen. Vaarwel.
Vaarwel.
***
Aster
Wij Zijn Niet Lineair
28 Augustus 2014 / Andrea Scully
Hallo Aster, wat heb je vandaag aan mij mee te delen?
Aster:  Ik breng nieuws van verwondering van jou voor jouw overweging. Vind je het niet verontrustend dat jij en ik met elkaar spreken, en nochtans dat jij en ik Eén en dezelfde zijn?
Inderdaad, dat doe ik! En toch heb ik het gevoel dat dit een conversatie is waar ik bijna mijn gehele leven op gewacht heb. Hoe het ook gebeurt of wat het ook neemt voor deze verbinding om hersteld te worden, ongeacht hoe verontrustend of gek het mag lijken te zijn, ik ben er helemaal voor.
Aster:  En dan aldus, beginnen wij. Hoewel dit geen begin is. Er zijn vele paradoxen hierin. Wie ik ben, en wie jij ook bent is niet precies een "Ik", het is een "Wij". Tegelijkertijd zijn wij Eén. Dit is een soort van paradox dat niet goed gaat passen in het lineaire denken en bestaan.
De waarheid is dat wij Niet lineair zijn. Wij zijn niet gevormd op een manier dat het mogelijk maakt om op wat voor realistische manier dan ook beperkt te ZIJN voor een dergelijk "kader". De essentie van wat wij zijn is feitelijk vormeloos, en nochtans is de essentie van wat wij zijn zo krachtig creatief dat wij door onze wezenlijkheid vorm creëren.
Sta deze paradoxen toe om in jouw besef te zijn zonder te proberen hen in een kader van lineair of "rechte-lijn" denken of concepten te stoppen. Al zulke concepten zijn beperkend en de ware aard van hen is onecht en onwaar.
Dit te doen is hoe je getraind bent om het te doen, en toch, de ware aard van dit soort van gewaarwording is dat het de kaart per vergissing voor het feitelijke terrein aanziet. Sta mij toe om een metafoor te gebruiken om jou te helpen deze analogie vollediger te begrijpen.
Laten we zeggen dat we een kaart nemen en wij zien dat daar een streep is die het terrein van elkaar scheidt. Dit is, in feite, een fantasie. We mogen instemmen met deze fantasie om een benadering van de plaatsing aangaande het daadwerkelijke en feitelijke terrein aan te wijzen, maar dit maakt van deze fantasie streep geen werkelijkheid.
Kijk naar de kustlijn van ieder lichaam van water op Gaia. Kunnen wij opmeten hoelang het is?
Ik zou het wel denken. Maar ik denk dat wij overeen moeten komen over hoe we het op zouden meten.
Aster:  Er is geen manier om het te meten behalve in de fantasie. De ware aard van de kustlijn is dat het oneindig in afstand is. Op deze zelfde manier, is er oneindigheid in iedere meting tussen punten, ongeacht waar je hen plaatst. De aard van ruimte is oneindig.
Sta mij toe om het uit te leggen, aangezien het lineaire gezichtspunt hiervan niet toe zou staan voor de waarheid om tevoorschijn te komen zonder dieper te kijken.
Wanneer een kustlijn opgemeten wordt, bijvoorbeeld, neemt niemand een meetapparaat en volgt ieder hoekje en gaatje, iedere eb en vloed van het getijde, om diens lengte op te meten. In plaats daarvan, is er een afsnijden van de "hoeken", er wordt een denkbeeldige lijn uitgetekend op een denkbeeldige representatie welke een kaart genoemd wordt.
Deze kaart schiet schromelijk tekort en maakt volledige onjuiste inschattingen van de afstand. Wie kan het spoor meten dat een mier zal nemen van het ene einde van een strand naar het ander einde? Als het de ware rand van de ontmoeting van het water met het zand zou volgen, is deze afstand veel groter dan de afstand die omschreven wordt door een rechte lijn.
Wat als we het pad van een bacterie of virus nasporen, het pad van een elektron? Hoever is hun reis van het ene einde van een strand naar het andere? Dit is slechts het begin van de uitbreiding in het besef dat er gebeurt wanneer het kader van het lineaire denken verwijderd is.
De aard van onze wezenlijkheid is veel groter dan wat voor deze denkbeelden dan ook welke jullie getraind werden te denken ware beschrijvingen te zijn van de aard van de werkelijkheid.
Whoa. Dit is heel veel om over na te denken. Ik denk dat dit gedachtepatroon van "opmeting" en werkelijkheid een vrij goede metafoor is. Ik ben me ervan bewust dat de kaart en het feitelijke terrein niet hetzelfde zijn, maar dit gaat echt dieper dan het voor de hand liggende. Het gaat enige tijd nemen om dit te integreren. Ik heb een gevoel dat het verreikende vertakkingen heeft. 
Aster:  Dat doet het, en we zullen deze metafoor opnieuw in onze discussies gebruiken. Voor nu, laten we gewoon om mee te beginnen de integratie toestaan van wat er hier gezegd werd om enige tijd te hebben om enige van de beperkingen aangaande het begrip te verzachten en te ontbinden welke aan de fundering van de lineaire gedachten zijn.
De echte wereld is altijd een reflectie van oneindigheid. Alle ruimte en ruimtelijke relaties zijn ook een directe reflectie van oneindigheid, aangezien dit de aard van ruimte is. De waarheid hiervan gaat alleen waargenomen worden in relatie voor het losmaken van de grenzen van het lineaire denken. 
Wij zullen hier op kleine manieren aan werken om de gedachten flexibeler te maken, en de gewaarwordingen kunnen dan meer gewillig gemaakt worden en meer in relatie met de feitelijke waarheid. Dit zal enige tijd nemen, dus ben geduldig.
Ons geduld is groot, en het is een reflectie van onze grote Liefde voor onszelf dat wij hier altijd geweest zijn in afwachting van deze ontwaking en hebben de ruimte ervoor vastgehouden om het te laten gebeuren. Onze toewijding is machtig en wij zullen ons eigen nooit in de steek laten. Geen noodzaak om te haasten of te vrezen dat wij zonder jou verder zullen gaan. Dit is niet mogelijk en is een andere illusie veroorzaakt door de vervorming van de lineaire gedachte.
Wij zullen zeer spoedig met deze conversatie verder gaan. Ondertussen, is jouw droomtijd een goede tijd om te komen en deze belangrijke uitbreidingen te integreren zonder de belemmering van de valstrik van het verstand die je momenteel per abuis aanziet voor het beredeneren van macht.
Wij houden van je en wij ondersteunen je altijd. Je begint je nu veel meer te herinneren, en vele lagen hiervan zijn aan de rand van het openbaren van de vele verrassingen en antwoorden die je gedurende een lange, lange tijd gezocht hebt.
Geen haast, geen zorgen, wij zijn hier voor jou en wij zijn jou. Vaarwel voor nu.
Dank je wel en vaarwel…
Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen