dinsdag, augustus 12, 2014

Het Verhaal van Jaqual - Deel 3 - Het Worden van een Spirituele Strijder - 10 Augustus 2014


Het Verhaal van Jaqual - Deel 3
Het Worden van een Spirituele Strijder
10 Augustus 2014 / Dr. Suzanne Lie
Sue Spreekt:
Geachte Jaqual, ik heb enige "tijd" nodig gehad voordat ik het volgende gedeelte van ons verhaal kon horen, aangezien ik me herinner dat het niet plezierig was. Misschien is dat het waarom ik  die sectie van mijn schrijven "verloor". Ik roep je nu op omdat jij in feite contact met mij zocht. Ik was aan het mediteren, maar had moeilijkheden met het loslaten van mijn gedachten en emoties.
Toen ik me eindelijk ontspande in het NU van een rustig centrum hoorde ik jouw naam. Daarom, ben ik teruggekeerd om te vragen om door te gaan met jouw verhaal te vertellen. Misschien dat de passage van de "tijd" sinds ik jouw boodschap voor de eerste keer ontving, en verloor, in het midden van de 1990er jaren mij dapper genoeg gemaakt heeft om deze communicatie te behouden en zelfs met anderen te delen.
Jaqual Spreekt:
Ik ben Jaqual. Ja, ik kwam in/naar jouw meditatie omdat ik wist dat het het NU was om door te gaan met mijn verhaal. Suzille, ik ben het ermee eens dat je mijn verhaal vermeden hebt van mij en het aangaan van de strijd. Ik kan zien dat je moe bent van ALLE derde dimensionale strijdvoering. Je hebt je ontelbare levens herinnerd en gaat door levens te herinneren waarin je tot aan de dood strijd voerde. In sommige van deze levens vocht je om te overheersen, en in anderen, zoals met mijn verhaal, vocht je om te redden.
Aangezien angst de ergste vijand is wanneer wij met een confrontatie geconfronteerd worden, moeten wij voordat wij in wat voor vorm van strijdmacht dan ook gaan al jouw angsten confronteren. De fysieke wereld waarin je nu leeft heeft veel strijdvoeringen. Sommige van hen zijn verborgen en sommige van hen zijn welbekend. Daarom, is het, inderdaad, het NU om door te gaan met mijn verhaal.
Ik ben nog steeds binnenin de Tempel van de Herinneringen. Terwijl ik bij de drempel naar de Derde, Gele deuropening sta, weet ik dat ik gereed ben om me te herinneren hoe ik een Spirituele Strijder werd. Ik zal eerst het worden van een Spirituele Strijder uiteenzetten. In latere bezoeken zal ik meedelen hoe het worden van de Spirituele Strijder behoorlijk anders is dan als een Spirituele Strijder te "leven" die vrij is van ALLE vrees.
"Vrij van ALLE vrees?" vraag ik mezelf af. Hoe kan dat mogelijk zijn? Ik weet dat ik door de gele hal moet lopen om mijn antwoord te vinden. Wanneer ik over de gele drempel stap, wordt ik mezelf gewaar in het schip dat mijn vader uitgevonden had….
Ik heb het schip op de automatische piloot gezet terwijl ik richting mijn rendez-vous met Commandant Malteese en zijn metgezellen ga. Ik moet diep binnenin mijn vijfde dimensionale Zelf gaan voor de begeleiding die ik zoek. Ik was me nog maar net aan het voorbereiden op mijn strijdertraining toen de Dracs onze wereld binnendrongen. Daarom, heb ik geen enkele externe training ontvangen. Dus, moet ik die training binnenin mijn Hogere ZELF vinden.

Ik ontdek dat de meditatie langzaam naar me toekomt, aangezien mijn geest gevuld is met twijfels en verwarring. Gelukkig, leerde mijn vader mij te mediteren door me te vermengen met mijn bewustzijn om me te leiden. Vandaar dat, ik beslis om dat NU te herleven…
"Mijn zoon, keer je om binnenin je geest om in/naar jouw hogere frequenties van zelf te kijken. Verbeeld je dat je een lange tunnel van Licht ziet. Goed, loop er nu rustig in naar binnen. In het begin mag het zijn dat je alleen duisternis ziet, aangezien het een gebied van je ZELF is dat je nog niet verkend hebt. Daarom, wees stil binnenin de duisternis en maak het jouw vriend. De duisternis is slechts een component van je bewustzijn waartoe je nog niet ontwaakt bent.
"Terwijl je dapper de duisternis overal rondom jou heen voelt, kijk binnenin om jouw eigen stipje Licht te vinden. Je zult het binnenin je hart genesteld in de Liefde vinden die je voor jouw mensen hebt en de Liefde die zij voor jou hebben. Voel de warme vertroosting van deze Liefde en sta het toe om langzaam de duisternis met diens altijd-uitbreidende licht te verlichten.
"Blijf onthecht terwijl je waarneemt terwijl het licht van binnenuit jouw kern uitstraalt om jouw tunnel met Licht te vullen. De tunnel is veranderd van zwart naar helder geel, en je lichaam is verschoven van diens dichte fysieke gestalte naar jouw Lichtlichaam. Terwijl je binnenin jouw tunnel staat vind de vrede binnenin je hart, welke de frequentie van je Lichtlichaam onderhoudt.
"Wanneer je de strijd ingaat, is jouw beste tactische voordeel om in een onophoudelijke verbinding te blijven met jouw Lichtlichaam Zelf die jou overlicht. Jij bent NIET jouw fysieke gestalte. Je draagt jouw fysieke gestalte. Jij BENT jouw Lichtlichaam. Voel je deze waarheid binnenin je hart?"
Ik ben zo diep binnenin mijn ervaring dat ik de stem van mijn jongere zelf hoor zeggen, "Ja Vader. Ik voel die ervaring. In feite, voel ik ook dat mijn Lichtlichaam mij overlicht."
"Mijn zoon, wanneer jij je Lichtlichaam jou voelt overlichten, laat je langzaam de "tijd" los en keer je terug naar het NU van de vijfde dimensie. Met oefening kan je leren om je bewustzijn te verschuiven vanuit jouw fysieke schelp in/naar jouw Lichtlichaam ZELF. Dan zal je het ervaren van het "zijn" van een Lichtlichaam hebben die jouw fysieke zelf overlicht. Kan je dat nu doen?"
Ik herinner me hoe ik probeerde en probeerde mijn bewustzijn te verhuizen in/naar mijn Lichtlichaam maar kon dat aldus niet doen. Toen, voelde ik dat mijn Vader zachtjes het gebied tussen mijn hart en keel aanraakte, waarvan ik later leerde dat het mijn Hoger Hart was. Eerst, voelde ik zijn aanraking nauwelijks, maar zijn hand werd in toenemende mate warmer en warmer totdat het feitelijk heet werd. Ik stond op het punt om me terug te trekken van de hitte toen ik plotseling voelde wat ik nu zou noemen een orgastisch gevoel.
Plotseling, was ik binnenin mijn Lichtlichaam. OH wat een glorieus gevoel. Ik heb er geen idee van hoelang ik dat gevoel had, aangezien ik duidelijk resoneerde met het NU waarover mijn Vader vaak gesproken had. Geleidelijk aan werd ik me bewust van een dichte vorm dat onder mijn zorg en bescherming was.
De vorm was zeer klein als was het nog steeds een kind. Terwijl ik naar het kind keek kon ik een paar gezondheidskwesties zien, welke ik ogenblikkelijk herstelde. Ik herinner me dat ik me afvroeg hoe het aan zou voelen om zo een kleine dichte vorm te dragen toen ik plotseling de kleine dichte vorm WAS. "NEE," zei ik hardop, terwijl mijn ogen openschoten om het glimlachende gezicht van mijn Vader te zien.
"Zeer goed Zoon," zei hij. "Met wat oefening zal jij je herinneren hoe zowel jouw Lichtlichaam als jouw fysieke gestalte binnenin hetzelfde NU te ervaren. Ga naar huis en beoefen deze vaardigheid. Wanneer je volgende maand terugkomt, zal ik je meer leren."
Maar, ik keerde niet terug om meer te leren. Mijn Vader raakte in toenemende mate afgeleid en bijna angstig. Toen een maand later werden we binnengevallen. Ik weet nu dat hij die mogelijke werkelijkheid gezien had. Dat was de laatste keer dat ik mijn vader levend met betrekking tot zijn fysieke gestalte zag. Op de één of andere manier, wist ik ook dat hij bijna al zijn overblijvende fysieke tijd gespendeerd had aan het afmaken van het schip waar ik nu mee vloog.
Mijn brein wilde uit de meditatie vandaan komen, maar ik voelde mijn Lichtlichaam me overlichten en me vertellen dat ik die les NU moest voltooien. Het nam een grote concentratie voor mij om mijn ogen gesloten te houden, het schip te vertrouwen, mijn instincten te vertrouwen en de gehechtheid aan mijn fysieke gestalte los te laten. Ik voelde dat angst mijn ervaring binnen wilde dringen, dus omringde ik de angst met geel licht om het in/naar kracht te transmuteren.
Ik vroeg me af hoe ik wist om mijn angst op die manier te transmuteren toen ik mijn Lichtlichaam hoorde/voelde zeggen, "Ik heb je net verteld hoe energie te transmuteren, maar je moet met mij verbonden zijn om vrij van tijd te zijn. Transmutatie neemt te lang terwijl je door tijd omringd bent."
Ik was geboeid door het concept van "omringd door tijd' te zijn dat niet helemaal registreerde dat ik in feite met mijn eigen Lichtlichaam communiceerde. Ik had over dat type van communicatie gehoord, maar het deed zich alleen voor na decennia van studie in de Tempel. "Wij hebben niet de vrijheid van tijd," sprak mijn Lichtlichaam.
In een flits, was ik omringd niet door de tijd, maar door mijn Lichtlichaam. Oh het gevoel van het Lichtlichaam te zijn was bijna meer dan mijn fysieke gestalte kon bevatten. Ik voelde mezelf mijn fysieke lichaam beginnen te verlaten, in plaats daarvan, verliet mijn Lichtlichaam mij.
"Nee," hoorde ik het van bovenaf mezelf zeggen, "het is niet jouw NU om jouw fysieke gestalte te verlaten. Jij bent nodig om je missie te volbrengen. Voel mij, je eigen Lichtlichaam, boven jou zwevend in een hogere resonantie. Je kunt dat doen door je te verbeelden dat ik boven jouw hoofd ben."
Ik gehoorzaamde mijn instructies en verbeelde me dat mijn eigen lichaam van Licht, mijn Lichtlichaam, me overlichtte terwijl ik volledig verbonden bleef met mijn fysieke gestalte. Het was een grote opoffering om mijn ervaring van dat Lichtlichaam te zijn en veilig te stellen, maar ik wist dat mijn mensen me nodig hadden. Weinig wist is af van hoeveel jaren het zou duren totdat ik terug zou kunnen keren naar het zijn van mijn Lichtlichaam. Nochtans, kon ik vanaf dat moment voelen dat het me overlichtte.
***
Plotseling, keerde mijn focus terug naar het schip aangezien het mij informeerde dat wij onze bestemming naderden. Ik stuurde mijn telepathische oproep naar Commandant Malteese uit, en hij antwoordde ogenblikkelijk, "Wij zijn aangekomen op de vastgestelde locatie. Wij wilden onze technologie niet gebruiken om jouw locatie vast te stellen."
"Ja," antwoordde ik telepathisch, "Ik ben nu pas aan het landen." Vanaf dat moment was ik een Spirituele Strijder. Ik landde mijn schip en nodigde de twaalf leden van Commandant Malteese zijn bemanning uit om zich bij mij aan te sluiten in de conferentiezaal. Toen zij arriveerden luisterden zij terwijl ik de details gaf over wat er zich op onze wereld voorgedaan had. Zij allemaal controleerden hun emotionele reactie om al hun energie voor de strijd in te tomen.
Weldra hadden we een plan. Vanwege onze telepathische communicatie met één van onze gevangen genomen mensen, wisten wij dat de Dracs onze mensen naar hun andere kolonies stuurden. We moesten hen helpen voordat zij uitgestuurd werden. We stonden op het punt om onze bijeenkomst te beëindigen toen ik een boodschap voelde/hoorde/zag van mijn Lichtlichaam.
Ik vertelde de strijders kort over mijn ervaring, waar zij allemaal over gehoord hadden en begrepen. Zij luisterden nauwkeurig terwijl ik mijn Lichtlichaam toestond mijn fysieke voertuig te gebruiken om te zeggen,
"Jullie eenheidsbewustzijn is jullie grootste gereedschap om de Draconianen te verslaan. Er zijn velen van hen en weinig van jullie, maar jullie kracht/macht is verenigd, en NU kunnen jullie als ÉÉN geest denken. Zij moeten als individuen te werk gaan en kunnen alleen doen wat hen opgedragen wordt om te doen. Aan de andere kant, als jullie allemaal aangesloten kunnen blijven in het eenheidsbewustzijn, kunnen jullie handelen als ÉÉN wezen met vele expressies.
"Jullie plan is effectief, maar onmogelijk tenzij jullie verenigd blijven in ÉÉN wezen. Daarom, zijn wij het nodig dat jullie allemaal je verbinden met jullie Lichtlichaam op dezelfde manier als Jaqual."
Mijn Lichtlichaam leidde ons door het proces heen dat ik net ervaren had. Omdat wij allen bereid waren om onze dood onder ogen te zien, was ons beperkte denken bevrijd en waren wij in staat om ons Lichtlichaam te ervaren ons te overlichten. Aangezien ons Lichtlichaam resoneerde met de ENE van de vijfde dimensie, waren wij allemaal aangesloten in eenheidsbewustzijn via onze ENE Lichtlichaam.
Niemand van ons wist hoelang wij in deze groepmeditatie zouden verblijven, aangezien onze Lichtlichamen ons voorbij de tijd brachten. Echter, wij keerden allemaal naar onze fysieke gestalte terug om te ontdekken dat er slechts een paar minuten verstreken waren. "Hoe kan dat zijn," vroegen wij ons met onze groepsgeest af. Glimlachen van een ieder van ons gaf de kennis door dat wij de tijd verlaten hadden.
Het was toen dat wij beseften dat alle Spirituele Strijders verenigd zijn binnenin het NU van de ENE. Dit binden was de manier waarop wij succesvol zouden kunnen zijn. Terwijl wij naar onze individuele schepen terugkeerden, wisten wij allemaal dat sommigen van ons onze fysieke gestalte zouden verliezen. Dus, beloofden wij dat als wij onze fysieke lichaam verlieten, ons Lichtlichaam onze groep overlichtte totdat onze missie volbracht was.
Terwijl ik via mijn Lichtlichaam sprak, ervoer ik volledige vrijheid van alle angst. Ik was een Spirituele Strijder geworden en wist ogenblikkelijk dat het sterven slechts een terugkeer naar het Lichtlichaam betekende. Helaas, leerde ik later dat er ergere dingen dan het sterven waren.

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen