zondag, augustus 31, 2014

Het Gaat Allemaal over Dankbaarheid - 27 Augustus 2014 / Andrea Scully


Het Gaat Allemaal over Dankbaarheid
27 Augustus 2014 / Andrea Scully
Voor mij, gaat het allemaal over dankbaarheid. Dit is op alle manieren de magische sleutel voor mij geweest, en gaat door dat te zijn.
Ik ben nu pas in mijn 50er jaren, en kom in/naar het begrip van wat Liefde is. De liefde welke mijn ouders mij leerden ging eigenlijk meer over macht dan liefde.
Liefde was een hefboom om de overhand te krijgen, en een prijs die je zou krijgen als je gehoorzaamde. Het is hoe zij ook getraind waren, en naar hun inzicht was het hoe het kleine dier te trainen om een mens te zijn. Het is wat je met je kinderen deed als je er voldoende om gaf om aandacht aan hen te schenken.  
Natuurlijk hielden zij van mij, en zij deden dit op de allerbeste manier dat zij wisten hoe. Als ik ooit anders dacht (en dat deed ik), heb ik hen en mezelf ervoor vergeven.  
De waarheid is dat wij allemaal de gehele tijd het beste doen dat wij kunnen. Ik kan het gekreun daarbuiten horen, omdat het gekreun ook hierbinnen zijn, maar dit is de waarheid ervan.
Ik kan hiernaar kijken vanuit het perspectief van te begrijpen dat het beste dat ik in mijn verleden kon doen behoorlijk zwak was, en ja, het was behoorlijk overvloedig bij tijden. Ik was burgerlijk, zwak, vernietigend (specifiek voor mezelf), en het ergste van alles, was ik over het algemeen liefdeloos en ondankbaar. Onder de betovering van een dergelijke houding, gingen de overduidelijke en consequente wereldse en spirituele zegeningen van ieder moment onopgemerkt voorbij.

Nu doe ik beter dan dit, en een groot gedeelte van de reden dat ik in staat bent om beter te doen is omdat ik geleerd heb om het oordelen los te laten.
Aangezien mijn pad er één was van door duistere en gevaarlijke plaatsen heen te gaan, en ook wat ik dacht waar Liefde over ging feitelijk over een machtshouding ging. Het is waarschijnlijk niet moeilijk om te verbeelden hoe deze manier niet de beste manier zou zijn om Liefde te begrijpen en in staat te zijn om het rechtstreekse pad te nemen en Liefde te ZIJN.
Zoals ik zei, was voor mij de magische sleutel dankbaarheid. Het was eerst door het hebben van terminale kanker dat dit besef ermee begon de puzzel voor mij op te lossen. Het brak mijn gebroken hart open en liet mij op een duidelijke, en op een voldoende dramatische manier, zien dat zonder dankbaarheid er niets is.
Wanneer ik zeg dat er niets is, bedoel ik dat er niets van waarde is totdat er de bekwaamheid is om te waarderen. Ongeacht wat er om "mijn bordje" ligt op wat voor gegeven moment dan ook, tenzij en totdat ik het waardeer, zou het er net zo goed niet kunnen zijn. Ik zou een Koningsmaaltijd voor me kunnen hebben staan en nog steeds daar zitten te huilen over hoe hongerig ik ben, en hoe het leven mij niet ondersteund.
Dit was hoe het voor mij was voorafgaand aan de kanker. Ik deed het beste dat ik op het moment kon doen, maar deze gehele houding was zo anti-leven dat het in diens essentie mij bijna doodde. In de krachtige zegening van de momenten tijdens het proces van het herstel, verkreeg ik die waardering en was dankbaarheid mijn weg terug naar het leven en naar de genezing.
Het was ook niet een eenmalig wonder, de uitoefening van dankbaarheid. Het is een dagelijkse bezigheid geweest, en vanwege deze toewijding heb ik de fundering opgebouwd voor alle andere details van Liefde om in/naar de focus te komen.
Ik ben altijd diep verheugd door het belang van dankbaarheid te vertellen ten tijde van de gechannelde informatie. Ik vraag me soms af of het gehoord en geïntegreerd wordt in onze levens op de toegewijde manier dat het verdient. Ik wenste dat ik dit kostbare geschenk in zou kunnen pakken en het bij iedereen op de stoep af kon leveren.
Als ik dit zou kunnen doen, hoevelen zouden de deur openen en het geschenk van dankbaarheid naar binnen brengen? Wanneer het niet ingepakt zou zijn en op de tafel zou staan, hoevelen zouden dan dit goddelijke geschenk koesteren en het iedere dag de gehele dag door gebruiken?
Want dit is een geschenk dat gewoon door blijft gaan met geven. Het is de meest krachtige en rechttoe rechtaan manier om je trilling te verhogen, en het is de sterkste fundering om van moment naar moment te leven. Het verzekert dat het goede spul altijd op je bord ligt. Dit gebeurt, en allemaal vanwege de focus op dankbaarheid.
Dat dit de nieuwe 'virale' beweging in ons collectieve bewustzijn mag zijn, en dat het onze focus naar alle wonderen mag brengen die onopgemerkt voorbijgaan. Ik denk wanneer dit breedvoerig genoeg werkt, onze wereld er beter uit gaat zien, beter gaat voelen en voor iedereen een veel betere plaats is.

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen