maandag, augustus 25, 2014

Eliza: "Opstijgen" - 23 Augustus 2014 / Tazjima Amariah Kumara VaCoupe


Eliza: "Opstijgen"
23 Augustus 2014 / Tazjima Amariah Kumara VaCoupe
Deze laatste twee nachten, heb ik doorgebracht in het gezelschap van drie mannen, feitelijk drie mannelijke Pleiadiaanse mannen van mijn eigen familie. Zij zijn twee Aartsengelen en een Engelachtige Pleiadiaan die ook mijn eigen partner is.
Terwijl ik in en uit een zware slaap dreef, hebben deze liefdevolle wezens met mijn energieën gewerkt, mijn frequenties aanpassend, de overgang versnellend die ik momenteel onderga.
Wanneer ik pauzeer en me naar binnen keer, kan ik hun enorme liefde voor mij voelen echoën in de groeiende hartvlam binnenin de hartchakra. Ik kan nu gemakkelijk in een bijna permanente staat van meditatief besef terechtkomen terwijl de frequentie niveaus stapsgewijs verhogen.
Ongeveer twee weken geleden, begon ik me er bewust van te worden dat ik en mijn partner samen al begonnen zijn aan een nieuwe missie. Na een passende periode van aanpassing, het bezoeken van vrienden en familieleden, zullen we samen de Stilte ingaan.
Als Eliza, ken ik niet alle details, maar voor de Pleiadianen, geeft het binnengaan van de Stilte aan dat het gekoppelde paar verplicht is tot twee jaren van meditatie met de binnenkomende ziel van degene die hun kind zal zijn.
In ons geval, zal dit een zeer speciaal kind zijn, eentje die voorbestemd is om een Leraar voor de Nieuwe Aarde te zijn. In zijn DNA zal hij zowel de genen van de Engelachtige Pleiadianen als de Kosmische Venetianen dragen. Hij zal de intelligentie en schoonheid van zijn beide ouders hebben, de grote liefde van zijn grootmoeders en de toewijding en het mededogen van zijn grootvaders.
Ons kind roept naar ons, dus mijn her-vermengingsproces is aan het versnellen. Ik heb niet het gevoel dat "Ik", als Eliza's besef en lichtfocus, hier nog veel langer zal zijn. Nochtans, is het met grote vreugde dat ik mijn aankomende missie deel met diegenen die kleintjes van zichzelf hebben.
In dit leven heb ik geen kind gehad. Noch hebben welke van mijn kinderen dan ook het overleefd naar de volwassenheid in mijn twee eerdere levens, als Joseph en de Tweede Wereld Oorlog piloot. Bijgevolg, heb ik weinig om mij hier verankerd te houden. Ik heb het gevoel alsof mijn vleugels zich spreiden terwijl ik naar de winden van de Hemel reik om me naar de Volle Vlucht op te tillen.
De kinderen die op de Aarde arriveren vandaag de dag hebben een speciale bestemming, wat gedeeld zal worden met diegenen van hun galactische afstamming. Mijn zoon zal één van deze zijn, hoewel hij niet op deze Aarde geboren zal worden, maar in de veiligheid van onze Pleiadische Woning.

Pleiadische moeders worden hoogst geëerd. Niet alle Pleiadische vrouwen kiezen ervoor om kinderen te hebben. De vrouwen die bij de Strijdmacht gaan, zoals de Galactische Federatie van het Licht genoemd wordt, hebben geen kinderen. Het hebben van een kind wordt beschouwd als een hoge eer en neemt veel overdenking en voorbereiding.  
Gezamenlijk, samen met de ziel van het kind, mediteren en werken de ouders gezamenlijk om het lichaam van het kind via de bewuste handeling van creatie, cel na cel, te creëren. Het lichaam wordt gecreëerd overeenkomstig aan de behoeften van het binnenkomende kind diens verkozen doel in het nieuwe leven.
Onze zoon is een Ziel die wij al kennen van vorige levens. Hij is een Zielkameraad van groot Licht die ons uitgekozen heeft om zijn ouders te zijn. Wij voelen ons hoogst vereerd. Bijgevolg, doen ook mijn Pleiadische en Venetiaanse families alles dat zij kunnen om ons met onze voorbereidingen te helpen.
Mijn partner is zeer verlangend dat ik spoedig Thuis kom. Hij heeft niet voor mij gewenst dat ik deze laatste walk-in opdracht aannam. Hij wist dat het een moeilijk leven voor mij zou zijn, gegeven de overgangsperiode waarin wij op het punt stonden om binnen te komen tijden de na-Oorlogse periode en het binnenkomen van het millennium. En daaraan voorbij….
Nochtans heb ik het gevoel dat ik volbracht heb wat ik hier kwam doen. Samen met de laatste twee jaar of zo, jaren van het schrijven van deze blog en sommige mensen bereikend met deze leringen, heb ik ook net het succesvolle bijeenverzamelen voltooid van de overblijvende zielfragmenten van Chief Joseph, Hin-mah-too-yah-lat-keht, of Donder Reizend naar de Verheven Hoogtes van de Bergen. En er werd een grote opruiming gedaan voor al zijn mensen en de soldaten die deze kleine groep van overlevenden opjaagden en achtervolgden door de zware wintermaanden van hun historische vlucht van 1,500 mijl in het jaar 1877. Het was voor dit laatste doel, dat ik nu besef, dat ik hier in de oude landen van de Walla Walla Indianen geleefd heb. Het was hier in de buurt waar eens een verdrag onderhandeld werd welke voor altijd de onvermijdelijke veranderingen zou beginnen, leidend naar het verlies van de inlandse landen aan de ingrepen van de blanke kolonisten en mijnwerkers.
Hin-mah-too-yah-lat-keht, reed als een jonge man door deze zelfde heuvels en valleien die ik in mijn auto bereisd heb. Ik heb in de ravijnen gekampeerd waar zijn mensen jaagden. Ik heb op de sporen gelopen die eens bereisd werden door de Nez Percé mensen. Ik heb nabij de plek gestaan waar Oude Joseph begraven is. Ik heb omhoog gestaard naar de hoog torende Wallowa Bergen en keek naar de haviken die door de luchten cirkelen. Ik heb de donder horen rommelen tegen de ravijnmuren, de naam echoënd van degene die "mij" in een ander leven was.
In de zes jaren dat ik hier gewoond heb, heb ik tijd doorgebracht in de bergen van de valleien, welke zo geliefd waren door Joseph en zijn mensen, de Wallowa Groep van de Nez Percé of Ni-mii-pu zoals deze intelligente, knappe en vindingrijke mensen zichzelf noemden.
Ik ben ertoe gekomen van het land te houden zoals Joseph dat deed en te zien dat hij met wijsheid sprak toen hij zei dat blanke kolonisten grote moeilijkheden zouden ervaren met het leven met de landen welke zijn mensen koesterden. Zelfs nu, worstelen de kleine steden van Wallowa, Lostine en Joseph, om te overleven, levend van de seizoensgebonden overvloed verkregen door een beroep op toeristen te doen, het ondersteunen van de krimpende hulpmiddelen van de National Forest Stations, en kleine dienstverlenende zaken.
Waar de inlandse mensen overvloed vonden, de nakomelingen van de kolonisten die de Nez Percé uit hun traditionele landen duwden, vinden het nu moeilijk om een levensonderhoudend leven daar op deze groene landen te maken. Het klimaat van de Wallowa Vallei is nogal zwaar in de wintermaanden, de zomers en het groeiseizoen zijn kort. De Nez Percé, verhuisden hun winterkampen consequent in/naar de beschutte kreekvalleien en kloven, behaaglijk in hun lange huizen en grotten. De blanken kunnen dit niet doen … tenzij zij rijk zijn en het zich kunnen veroorloven ergens anders te wonen en zichzelf kunnen bedruipen. Dus de overblijvende ranches en hooi boerderijen worstelen om rond te komen. Alleen de grotere stad van Enterprise floreert, aangezien het het voornaamste centrum is voor zaken in een groot gebied.
Vreemd genoeg, zijn het de ware dingen die de aanwezigheid van de blanke mens heeft vernietigd, de zalm en de aanwezigheid van de inlandse mensen hier in dit land dat het uiteindelijk zal redden. Wanneer de grote dammen op de machtige Snake River afgebroken worden, zal de grote zalm loop/trek hervatten, wederom, als de natuur in/naar haarzelf komt wanneer de mens terzijde treedt en haar toestaat te herstellen. En door toegestaan te worden om ceremoniën te houden en om hun traditionele voedsel in geselecteerde gebieden te verzamelen, onderwijzen de inlandse mensen de blanke autoriteiten de waarde van levensonderhoudend leven wanneer het zorgvuldig, bedachtzaam en op een heilige manier gedaan wordt.
De inlandse mensen floreerden niet op het Amerikaanse dieet. Hartziekten, Diabetes en alcoholisme tieren welig onder de mensen van vele stammen, nochtans begint genezing plaats te vinden. De oude tradities van zweethutten, dromen en andere oude rituelen worden opnieuw tot leven gebracht. Het evenwicht zal terugkeren en het land en diens mensen zullen weer floreren zoals zij eens deden.
Er zal een tijd komen wanneer de hoge berg valleien er behoorlijk anders uit zullen zien dan dat zij vandaag de dag doen. Maar ik zal niet hier zijn om het te zien. Noch zal Joseph. Hij heeft zijn houvast op de landen van zijn vaders beenderen losgelaten en gaat met mij mee naar Huis. Zijn mensen waren nakomelingen van Pleiadische sterrenzaden lang geleden en zijn nu teruggekeerd naar het Thuis van hun sterren voorouders.
Dus, ik volg in de voetstappen die zij ingeprent hebben dwars door de sterren, eerst beginnend met een hereniging op De Witte Winden, het enorme grote Pleiadische moederschip van Heer Adrigon, Heer van de Pleiaden.
Dierbaren, er is geen einde of begin, alleen het Nu. In het Nu moment, staan wij gezamenlijk als broeder en zuster, verenigd in de Liefde en het Licht dat alle sterrenzaden naar deze planeet brengen. Ga nu in vrede en ontdek wat de Nieuwe Wereld voor een ieder van jullie vasthoudt.
Een nieuw leven begint voor mij … en als je kijkt en zorgvuldig voelt, zal je ontdekken dat één, hier, zich openstelt voor een ieder van diegenen die ik achterlaat. En sommigen van jullie, die net zoals ikzelf Eerste Golvers zijn, zullen in golven van ascentie volgen gedurende het komende jaar of de volgende twee jaren. Je zult weten wie je bent wanneer het tijd is. Laat de behoefte los om de details te weten, het hoe, wanneer, waar, wat, en leer om het proces te vertrouwen.
Ik ben ertoe gekomen te beseffen hoe diep geliefd ik ben door grote en prachtige Wezens. Aldus is het met jullie allemaal hier die deze woorden lezen. Open jullie harten en geesten en je zult deze Waarheid voor jezelf ontdekken.
Namaste.
I AM Tazjima Amariah Kumara VaCoupe

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/
Copyright 2012 – 2014 © by Elizabeth Ayres Escher. All Rights Reserved. Permission is given to copy and distribute this material, provided the content is copied in its entirety and unaltered from its written form, is distributed freely, and this copyright notice and links are included. http://bluedragonjournal.com/

Geen opmerkingen:

Een reactie posten