maandag, augustus 11, 2014

Eliza: Eentje Die Gediend Heeft – Deel III


Eliza: Eentje Die Gediend Heeft – Deel III
“Vroegere Levens”
Zoals ik in Deel II verklaarde, vele Venetianen (Venusianen) inclusief een grote vertegenwoordiging van mijn Kumara Familie, volgden Sanat Kumara naar de Aarde nadat hij de onzelfzuchtige gelofte gemaakt had om de Aarde en diens mensen terug in/naar het Licht te brengen na de Ondergang van Lemuria en Atlantis. Met hun Hogere Zelven bestaand buiten de begrenzing van tijd en ruimte, waren de vrijwilligers er zich bewust van dat sommigen van hun aantallen verstrikt zouden raken in de webben van de tijd, en in de incarnatie cyclus zouden blijven doorheen de volgende cyclus.
De ondoordringbaarheid/dichtheid op de planeet Aarde in de laatste dagen van Atlantis en Lemuria was dermate dat velen van deze vroege vrijwilligers ook bezweken en verstrikt raakten in de cyclussen van karma, totdat hun vrijheid weer herwonnen kon worden in het volgende gouden tijdperk wanneer de kracht van het Licht dat van de duisternis zou verplaatsen. Sommigen van ons die later zouden komen dienden als gidsen voor deze "verlorenen", alsook voor degenen die de nieuwe leiders en leraren van de mensheid zouden worden, terwijl de soort zich ontwikkelde en volgroeide.
Opdat jullie geen medelijden voelen voor diegenen die bezweken, onze Zielen wisten wat er op het punt stond om te gebeuren. Alle vrijwilligers waren onderwezen en getraind voorafgaand aan het incarneren. Nochtans, toen wij eindelijk arriveerden via uiteenlopende methoden, of het via de fysieke incarnatie was, het landen op de planeet via sterrenschip pendels of het binnenkomen als vroege walk-ins, het was een uitgesproken schok voor ons bewustzijn om in de ondoordringbaarheid van het aardse gebied te duiken.
Ik arriveerde op de planeet in de laatste dagen van Lemuria. Terwijl vele sterrenzaden en Lichtwerkers fijne herinneringen van Lemuria bezaten, bewees het voor mij een plaats van verschrikking te zijn. Ik was jong, dwaas en onvoorbereid op de intriges van de duisteren die het op me gemunt hadden, aangetrokken door mijn licht. Ik was wonderschoon, wulps en lang, en misschien een beetje ijdel, hoewel mijn moeder me dat niet verteld zou hebben; zij was trots op haar dochter. Nochtans, bij het ten val komen en slachtoffer te zijn aangaande de intriges van de duisteren, volgde ik het innerlijke commando van mijn Ziel om mezelf diep binnenin de mensheid te brengen. Daar zou ik mijn tijd met mijn metgezellen door de tijd heen afwachten op kansen om op te staan wanneer het Licht, wederom, kortdurend transcendent zou zijn tijdens onbeduidende cyclussen.
Voorafgaand aan de Ondergang, tijdens de tijd van de grote beschavingen van Lemuria en Atlantis, dienden onze mensen in uiteenlopende rollen. Zij waren leraren, priesteressen, priesters, sjamanen, ingenieurs, uitvinders, artiesten. Deze getalenteerde, verlichte wezens streefden er ook naar om veel van de hogere spirituele technologie, specifiek gebruikt in de laatste dagen van Atlantis, te verbergen, aldus de kennis niet volledig verloren zou zijn. Jullie kunnen over ons verhaal lezen in het boek genaamd, "The Return of the Serpents of Wisdom," door Mark Amaru Pinkham, die nochtans een andere Kumara is.
Ondanks de macht van de duisternis, welke zich door de culturen van beide grote beschavingen heen verspreidde, waren er plaatsen waar wij redelijk ongestoord konden leven en werken, dus kozen wij vaak plaatsen ver weg van het centrum van de activiteiten en het regeringsbeleid. Velen van de sterrenzaad vrijwilligers werden leden van groepen van priesters en andere geleerde, vaardige mensen die migreerden naar de buitenste randen van het oude Imperium en aldus aan de fysieke ondergang ontsnapten toen het eiland continent naar beneden getrokken werd onder de zeeën.

Sommige van onze hoogste leraren onder ons wisten wat eraan zat te komen en voelden de verandering toen de frequentie niveaus onderuit gingen. De meest krachtige geascendeerden trokken hun tempels en centrums terug naar het etherische rijk, naar een hogere frequentie dan beschikbaar was voor de meeste mensen toen en nu. Echter, sommigen van ons bleven op het oppervlak van de planeet onder de mensen om het Licht zo goed als we konden vast te houden terwijl de nacht neerdaalde en de wereld in duisternis toenam.  
Binnenin het Imperium zelf, was zelfs het buitenste stille dorp aangedaan door de oorlogen en het geweld begaan door de agressieve Zonen van Belial. Deze infiltranten zochten uit, vielen aan of vonden andere meer subtiele methodes om de onschuldigen of onoplettenden onder de volgers van de Wet van de Ene te onderwerpen. Alle overredende leugens die deze duisteren nog steeds spreken zelfs in de tanende dagen van de duisternis, werden toen tegen de mensheid en tegen diegenen van mijn mensen gebruikt die op de planeet waren als vrijwilligers.
Ik herinner me de dagen niet die ik op Lemuria doorbracht. Mij werd verteld dat ik daar op z'n minst twee levensspannen had, beide afgesneden, vroeg geaborteerd vanwege trauma. Na het tweede leven, verliet ik Lemuria en reïncarneerde vervolgens in het grote koninkrijk van Atlantis. Daar diende is als priesteres in de grote tempels van de Godin. En in een paar levensspannen, diende is als een vrouwelijke bewaakster strijdster voor de Koning en Koningin.
Voordat Atlantis bezweek, werd ik geleid om te emigreren naar wat nu de Britse Eilanden zijn. Ik vergezelde een gezelschap van priesters die de eerste Druïden zouden worden, die de inlandse mensen van de Eilanden zouden dienen en later golven van migranten vanuit Europa. De Druïden zetten de vlam van de vrijheid voort en onderwezen vele jonge mensen op manieren van de kunsten, wetenschappen, bestuur, filosofie, natuurlijke wetenschappen en leiderschap. De Druïden migreerden ook in/naar Europa, specifiek in het gebied dat eens bij de Romeinen bekend was als Gaul (Frankrijk en de Lage Landen vandaag de dag).
Dus, leven na leven, vocht ik, stierf ik en werd vervolgd door de slaafse volgelingen van de duistere strijdmachten die over de planeet heersten. Soms speelde ik duistere rollen, als een krijger of priester, heks of heksenmeester. Soms, was ik een eenvoudige kruidendokter of genezer, levend aan de rand van de bossen, dichtbij de mensen die het land bewerken. Velen van hen werden de slachtoffers van de duistere strijdmachten die de imperialistische Latijnse Kerk bestuurden welke de oude religies van de Stad van Rome vervingen, waar eens de Godin in hoog aanzien gehouden werd.
Als jou vandaag de dag verteld wordt dat de duisteren in Rome de Godin dienden, deze zijn de leugens van degenen die Haar zeer wanhopig haten. Ooit hebben zij de leringen en symbolen van het Licht tegen de volgers en studenten van de Wet van de Ene gebruikt. Het is hun manier van het verdraaien van de waarheid naar hun eigen doeleinden, het gebruikend als een wapen en een valstrik voor diegenen die onoplettend zijn.
In andere tijden leefde ik bij de grote wouden van Noord Amerika en in de hoge westerse plateau regio's waar kleine groepen de eb en vloed van de cyclussen van de natuur volgden. Ik leerde om rustig/stil door de wouden te lopen, te leven met de ritmes van de natuur. Een diepe liefde voor de schoonheid van de wilde plaatsen van deze planeet schoot wortel in mijn hart, wat daar vandaag nog steeds verblijft. Vele keren was ik zowel een sjamaan als een krijger, wat afhing van de behoefte van de mensen.
Door een reeks aan levensspannen heen welke verweven waren met het keizerrijk van Rome, leefde en vocht ik als een soldaat, was getrouwd als een vrouw van een Romeinse generaal, ontvluchtte de Romeinen toen zij Albion overnamen, om aan het einde slechts te sterven aan het einde van een zwaard. Ik was een druïde in meer dan één leven, veracht door de Romeinen en later door de Latijnse Kerk, maar toegewijd aan de mensen die ik diende, onderwees en genas. Ik leefde als een solitaire Culdee (Keltisch Christendom) en sprak gebeden samen met mijn broeders en zusters van Iona, dat oude eiland van de Druïden, dat lang geleden vanuit de overblijfselen van Atlantis kwam, zelfs voordat zij bezweek in/naar de diepe blauwe zeeën in storm en vuur.
Ik danste door de zalen van een Mogul prinses en leefde vele levens als een zoon/dochter van Moeder India. En ik wandelde de oude beboste paden van Japan, volgend in de voetstappen van mijn strijder echtenoot, altijd de toegewijde echtgenote … ten minste tijdens één levensspanne. Ik was een kleine-knokige tempel danser in het oude Indonesië en reisde op de olifanten als een geëerde heer van het land.
In het oude Schotland, was ik een krijger koning, later de dochter van een Graaf en vrouw van een gerespecteerde baron in het noorden. Ik leefde door een deel van de Eerste oorlog van de Schotse Onafhankelijkheid, vocht tegen de gewiekste despoot koning, Edward I van Engeland en Wales. Nog eerder, leefde ik in het oude Welsh koninkrijk dat in het noorden van het Engeland van vandaag bestond, de grens overlappend in/naar de Lage Landen van Schotland. Er is weinig bekend van dit koninkrijk in de geschiedenis, maar de echo's ervan klinken door de pagina's van de verhalen van J.R.R. Tolkien over de Koninkrijken van het Noorden. En ik bewandelde de heidevlakte van Schotland als een krijger van de weinig bekende mensen die nu de Picts genoemd worden. Wij schilderden onszelf niet blauw, maar tatoeages werden gebruikt om de stam identiteit aan te duiden.
Tijdens de Middeleeuwen, was ik een geleerde en soldaat als een Tempelier ridder, leerde Arabisch en absorbeerde de eeuwenoude geheimen van de Serpenten van Wijsheid, welke via de wijzen van het Midden Oosten afgedaald waren. In een eerder tijdperk, diende ik in de Tempel van Hathor en zeilde op de borst van de machtige Nijl in overstroming. Ik heb werkelijk in vele plaatsen, in vele tijden, en in vele vermommingen geleefd, als zowel een man als een vrouw. Vele van mijn levens waren kort en eindigden gewelddadig. Sommigen waren lang en rustig, aangezien aan ons allemaal periodes van rust gegeven wordt zodat we dat wat eerder geleerd werd geabsorbeerd zou kunnen worden.  Ik bewandelde de heuvels en bergen van Galilea en kende de Essenen, en ik was er ook één. Trouwde en werd ouder, ik was een nicht van Mary, en huisveste haar in de vroege dagen van haar zwangerschap. Mary was zuiver en van nobel bloed en was getrouwd met Joseph, ondanks wat de verhalen over haar vertellen in de bijbel van de mensen. Velen van diegenen die omringden en deel uitmaakten van het leven van Yeshua bar Joseph waren ook Kumara. Zij waren hoogopgeleide personen, goed gerijmd met de Wet, spraken verscheidene talen en waren toegewijd aan het Licht. Zij waren niet de onopgevoede vissermannen en belastingontvangers die de bijbel van de mensen uitmaakte dat zij waren.
Gezamenlijk, als Essenen en andere hooggeplaatste geheime groeperingen, hadden wij ons eeuwenlang voorbereid om in staat te zijn de Ene te ondersteunen die een nieuwe en krachtige lichtbron op de planeet zou verankeren, de evenwichtige Vlam van Liefde / Wijsheid van de Christus. En in die specifieke cyclus van grote duisternis op de Aarde, was het fysieke aspect van deze grote Heer van het licht alleen succesvol met het vasthouden van de Christus energie binnenin Zijn fysieke lichaam gedurende korte periodes aan tijd, aangevuld door vele supporters, gezien en ongezien. Het zou aan anderen zijn die later zouden komen om fysieke voertuigen te ontwikkelen die capabel waren van het vasthouden van het Licht terwijl in de fysieke incarnatie zonder de energiecentrums van het fysieke lichaam op te branden. En dat, dierbaren, is wat er vandaag de dag gebeurt. De fysieke ascentie doet zich voor, eerst in een paar, en later, in velen.
Vele van mijn levens werden niet doorgebracht in zulke belangrijke rollen, tenminste van waar ik me op dit moment bewust van ben, maar altijd, in wat voor leven dan ook ontdekte ik dat ik ideeën in daden omzette, ik behield een verbinding met mijn thuis. Tussen levens in, diende ik en leerde in de grote etherische retraites die op deze planeet gelokaliseerd zijn en op Venus. Ik was nooit verloren of vergeten tijdens deze lange, lange eeuwen van dienstverlening. Zelfs voorafgaand aan dit leven, bracht ik tijd door met het trainen voor mijn aankomende missie in de etherische retraite van Aartsengel Michael, gelokaliseerd in de Rocky Mountain nabij Banff, Alberta, Canada. Wij allemaal die naar de Aarde kwamen als een Gechristend Wezen hebben een gelijkaardig verhaal - iemand toegewijd aan de dienstverlening aan de Bron door dienstverlening aan anderen.
En het voorafgaande leven van dit leven, werd mijn leven afgesneden. Als een Engelsman en hoogopgeleide RAF bommenwerper piloot in de vroege dagen van de oorlog, werd ik boven Frankrijk neergeschoten. Ik landde het vliegtuig, maar bloedde vanuit verwondingen opgelopen toen we onder vuur lagen. Op de één of andere manier, kroop ik uit het vliegtuig en raakte toen bewusteloos. Ontwaakte kort en keek in de donkere loop van een geladen Duits geweer, ik stierf op een eenzaam vochtig veld in Frankrijk. In dit leven, ontmoette ik de navigator van dat vliegtuig en zelfs sommige van mijn andere kameraden van dat korte leven die ook gestorven waren in de oorlog en snel herboren werden. Zij herinnerden mij niet aangezien ik in dit leven een vrouw ben, maar ik kende hen.
Als een terzijde, in dit leven, ben ik specifiek liefhebbend geweest van het kijken naar Britse kostuumdrama's, van de tijdperken van 1930 en eerder. Bewust worden van gewoon zo een aanwijzing vanuit je eigen gedrag zou je een indicatie kunnen geven als tot waar en wanneer je in voorafgaande levens leefde. Houd in gedachte, echter, dat jullie Hogere Zelven perfect in staat zijn van het tegelijkertijd uitsturen van aspecten van zelf in/naar "vroegere"  levens, aangezien tijd en ruimte zoals het bekend is in de lagere dichtheids werelden niet helemaal op dezelfde manier bestaat als in 6D en daarboven.
Dus, in dit leven van dienstverlening op deze planeet, was ik vastbesloten om mijn karma en dat wat ik van anderen zou kunnen te balanceren, om diegenen die ik kwam dienen in staat te stellen om eindelijk in/naar hun eigen te komen.
Toen de oude voorspellingen van zieners en profeten van de vernietiging van de mensheid rondom het millennia op niets uitliepen, wisten wij dat wij een belangrijke mijlpaal gepasseerd waren. Diegenen die nu ascentie nastreefden tijdens deze cyclus waren nu vrijgesteld om het met hun gehele harten na te streven. Samen met miljoenen aan andere Lichtwerker vrijwilligers van de meer recente golven, waren wij eindelijk geslaagd in het verankeren van het Licht van de Christus op deze planeet. Nu was de mensheid vrij om hun evolutionaire doel na te streven van het worden van een galactische beschaving. En ik sta op het punt om me op een nieuwe missie in te schepen.
Namaste.
IK BEN Tazjima Amariah Kumara
Dit verhaal zal eindigen met Deel IV - Een Nieuwe Missie

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/
Copyright 2012 – 2014 © by Elizabeth Ayres Escher. All Rights Reserved. Permission is given to copy and distribute this material, provided the content is copied in its entirety and unaltered from its written form, is distributed freely, and this copyright notice and links are included. http://bluedragonjournal.com/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen