donderdag, mei 08, 2014

Vragen over Ascentie - "De Vraag en de Zegening" - 6 Mei 2014 / Dr. Suzanne Lie


Vragen over Ascentie
De Vraag en de Zegening
6 Mei 2014 / Dr. Suzanne Lie

"Hallo," hoorde ik een stem ergens van binnenuit mij zeggen, of kwam de stem van buitenaf? Ik keek rond in de kleine kamer waarin ik zat. Ja, daar, links daar was een zweempje van een lichte beweging of een verstoring in de lucht.
"Hallo," hoorde ik weer de stem van binnen en van buiten mij weerkaatsen. Nu begreep ik het. Het was een vijfdimensionaal wezen die in en uit mijn driedimensionale wereld knipperde.
Eigenlijk hield het vijfdimensionale wezen zich stabiel in diens eigen dimensie. Het was mijn waarneming en mijn bewustzijn dat heen en weer tussen werelden knipperde.
Het gebeurde nu steeds meer. Ik zou plotseling het één of andere iets horen, zien of voelen, of was het iemand, die geen deel van mijn fysieke werkelijkheid uitmaakte. Op de één of andere manier wist ik dat deze visioenen NIET vanuit de vierde dimensie waren.
Hoe ik het verschil wist? Het verschil was dat deze waarnemingen volledig vrij van ALLE angst waren.
"Je kunt ons nu gewaarworden omdat jij ook vrij van angst wordt," sprak de stem links van mij.
Ik reageerde niet op de stem of trok zelfs diens verklaring niet in twijfel. In plaats daarvan, begon ik na te denken over een werkelijkheid die vrij van ALLE angst was.
Hoe zou die werkelijkheid aanvoelen?
Hoe zou die werkelijkheid eruit zien?
Hoe zou die werkelijkheid mogelijk kunnen zijn?
"Je hebt je herinnerd hoe jouw angst terug in/naar ons licht te integreren," sprak de stem die nu bezig was een gestalte aan te nemen.

Feitelijk, was ik het die veranderde in plaats van de stem. Ik besefte dat toen ik mijn aandacht op mijn wankele vijfdimensionale gewaarwordingen focuste, de gewaarwordingen raakten definitiever en duidelijker; toen, begon mijn driedimensionale wereld aan en uit te knipperen.
"Ja, je bent aan het herijken," sprak de stem antwoordend op mijn gedachten.
Dat deden zij altijd, de vijfdimensionale wezens. Zij reageren op mijn gedachten zelfs wanneer zij anders waren dan mijn woorden. Ik zou hen niet voor de gek kunnen houden of zeggen wat zij wilden horen, zoals ik vaak in mijn fysieke wereld deed.
De vijfdimensionale wezens konden in mijn Ziel kijken. Zij konden horen wat ik nog niet als mijn eigen gedachten en mijn eigen gevoelens geregistreerd had.
"Jouw Multidimensionale ZELF is hier bij ons. Zie je het?"sprak de stem.
Plotseling, verdween het knipperen en verdween de wankele licht-gevulde vijfdimensionale kamer. Wederom was ik in een wereld met ruwe grenzen en harde randen. Ik probeerde naar de stem te luisteren, maar het was verdwenen.
Nee, het was niet de stem die verdwenen was. Ik was verdwenen, verdwenen uit die werkelijkheid. Ik verliet het omdat ik angstig werd, en mijn angst trok mijn gewaarwordingen uit het kalibreren met de vijfde dimensie vandaan. Ik wist dat omdat het eerder gebeurd was.
In feite, was het gebeurd IEDERE keer dat de stem vroeg of ik mijn ZELF kon zien. Waarom? Waarom beangstigde het vooruitzicht van het zien van mijn Multidimensionale ZELF mij?
Ik sloot mijn ogen en nam lange, langzame ademhalingen, hetgeen mijn gedachten kalmeerde en mijn hart verlichte. Geleidelijk, begon mijn bewustzijn uit te breiden in/naar de vijfde dimensie.
Met mijn ogen gesloten, kon ik de fysieke gewaarwordingen loslaten en mijn aandacht kalibreren met de gewaarwordingen van de vijfde dimensie.
Door deze hogere gewaarwordingen voel ik de gloed van mijn lichaam en van de kamer rondom mij heen. Ik voelde de fysieke wereld ook, maar het was op de achtergrond.
"Waarom beangstigde het vooruitzicht van het zien van mijn ZELF mij zo?" vroeg ik aan de stem. Ik hield de vraag in mijn gedachten en focuste mijn aandacht op de plek aan mijn linkerzijde waar ik het knipperen voor het eerst gezien had.
Geen antwoord.
Ik voelde een toevloed van angst, angst voor verlating en verloor bijna mijn focus. Echter, ik was in staat om mezelf te vangen en de angst uit te ademen.
Het nam een poosje om mijn bewustzijn weer te verhogen. Ik maakte een affirmatie om geduldig te zijn en hield mijn trilling hoog. Er is hier geen tijd, herinnerde ik mezelf daaraan. Daarom, is er geen haast.
Ik zal op het antwoord wachten - geduldig.
Langzaam, werd het knipperen links van mij een licht. Snel, werd het licht zo briljant dat ik mijn bewustzijn opnieuw moest focussen om het waar te nemen. Het licht ging door uit te breiden totdat het de kamer vulde en mij vulde.
Ik voelde mijn bewustzijn omhoog schieten in/naar de hogere werelden. Mijn fysieke wereld verdween, hoewel ik wist dat het er nog steeds was. Binnenin de kern van het licht begon een vorm te materialiseren in/naar een gestalte, nee, in/naar verschillende gestaltes, in/naar vele gestaltes.
Mijn ervaring leek veel op het kijken in een huis van spiegels waarin de gedaante van iemand zichzelf steeds maar weer opnieuw weerkaatst. Ik begon opgewonden te raken, maar ik wist mezelf te kalmeren of anders ik zou mijn trilling verlagen.
Ik bevestigde mijn verlangen om te weten waarom ik angstig werd bij het vooruitzicht om mijn ZELF te zien. De eerste van de vele wezens stapte naar me toe, toen bewogen alle anderen zich ook voorwaarts. Ik verzamelde mijn moed en stapte naar hen toe.
"Ik wil het antwoord weten!" sprak ik tegen de velen.
"Verdien je ons?" antwoorden zij.
Ik voelde de angst weer opbouwen. De velen voor mij begonnen wazig te worden en het briljante licht begon te dimmen.
"Nee," riep ik. "Ik zal niet mijn focus verliezen."
Ik reikte uit naar de wezens recht voor mij.
"IK VERDIEN HET!!" schreeuwde ik vanuit mijn kern. "Ik verdien jullie - jullie allemaal. Ik ben NIET bang."
De wezens voor mij waren te dim voor mij geworden om hun gezichten nog te kunnen zien, maar ik kon hun glimlachen voelen. Ik voelde dat het meest nabije wezen mijn hand pakte en hoorde de echo van de velen toen zij glimlachten en mijn hand ook vastpakten.
"Ik verdien het. Ik verdien het. Ik verdien het." Chante ik helemaal terug omlaag in/naar mijn fysieke wereld en mijn fysieke bewustzijn.
Zij waren nu allemaal verdwenen, tenminste verdwenen uit mijn derde dimensionale gewaarwording. Maar, ik wist dat zij binnenin mij waren. Ik wist dat wanneer het ook was dat ik mijn focus zou kunnen verhogen, zij daar zouden zijn.
Feitelijk, zou "ik" daar zijn.
"Feitelijk," sprak de knipperende stem links van mij. "Ben jij HIER NU - in ons." 

DE ARCTURIAANSE ZEGENING
Het was toen dat ik de innerlijke Arcturiaan hoorde zeggen, "Wij, de Arcturianen wensen om onze gegrondvestigden te zegenen die zich vrijwillig aangemeld hebben om een Lichaam te nemen om de Aarde bij Haar grote moment van Ascentie te helpen.
Hoofdzakelijk wensen wij jullie te vertellen, elk en iederÉÉN, dat JULLIE een zeer speciaal doel hebben waarvoor jullie je vrijwillig aangemeld hebben om te vervullen in dit NU van Gaia's Ascentie. Wij verontschuldigen ons voor onze 'verwarrende' verwijzingen naar de "tijd". Wij vinden het uitermate beperkend om in de lineaire en opeenvolgende taal van de derde dimensie te spreken.
In onze werkelijke taal, de Lichttaal, beweegt de stroom van ideeën in cirkels van licht, welke aan de luisteraars als beelden, emoties, ideeën en sensaties geopenbaard worden. Voor ons, is taal gelijk aan een zachte bries die vriendelijk ons Lichtlichaam liefkoost. Wanneer wij deze liefkozing voelen, ervaren wij het alsof het een woord was, als een telefoon die rinkelt, een oproep van iemand anders.
Aangezien wij allemaal met de ENE resoneren, hoeven wij niet buiten ons te kijken naar een "andere" locatie, zoals onze gegrondvestigden moeten doen. In plaats daarvan, focussen wij ons binnenin ons wezen om "de oproep aan te nemen," of "ons antwoord te geven". Natuurlijk, aangezien wij niet met een tijd/ruimte werkelijkheid resoneren, gebeuren onze "innerlijke" oproep en ons antwoord tegelijkertijd.
Omdat onze Lichttaal vrij van tijd en ruimte is, moet jij je bewustzijn uitbreiden in/naar de vijfde dimensie en daaraan voorbij. Dan, kan je volledig ontspannen in het besef van onze aanwezigheid en het toestaan om in jouw Multidimensionale ZELF te integreren.
Dan, wanneer je jouw aandacht terugkeert naar jouw fysieke werkelijkheid, kan je gemakkelijker onze boodschap in/naar de Aardse taal vertalen. Wij vragen aan jou om je gewoonte van tijd en ruimte los te laten, zodat jij je voor kunt stellen dat je in het NU bij ons bent.
Neem alsjeblieft een moment om dat aldus te doen…
Kan je voelen hoe jouw aardse voertuig wazig begint te worden in diens omgeving? Deze wazig wordende sensatie is jouw Lichtlichaam die voorbij de beperkingen gluurt van jouw voertuig van klei. Stel je nu voor dat jouw aardse voertuig als een grot is. Jouw bewustzijn moest zich in deze "grot" verbergen om bescherming te vinden voor jullie vijandige wereld.
Stel jezelf voor in een leven waar je in een grot woonde om bescherming te vinden. Voel je hoe dat lichaam primitief en dicht was? Nu, wij vragen aan jou om je voor te stellen dat je de moed vindt om uit die grot vandaan naar buiten te stappen.
Als je uit de donkere grot vandaan stapt, besef je dat jouw primitieve lichaam begint te evolueren. Eerst, sta je rechtovereind, en dan begin je 'na te denken' over jouw werkelijkheid in plaats van alles gewaar te worden als paring, voedsel of gevaar.
Wanneer je begint om over jouw werkelijkheid na te denken, in plaats van hoe jouw werkelijkheid te overleven, begint een nieuwsgierigheid en voorstellingsvermogen houvast in jouw denken te krijgen. Met jouw voorstellingsvermogen, begin je ideeën te hebben over wat je kunt doen en wie je kunt zijn.
Jullie komen NU allemaal uit jullie grot van afscheiding vandaan.
Als je jouw grot verlaat, begint jouw lichaam te veranderen. Als jouw lichaam verandert, begin je de werkelijkheid op een nieuwe manier waar te nemen. De vijandige planeet die jou eens omringde, is minder vijandelijk, want je bekijkt het met nieuwe ogen.
Je bent niet langer een slachtoffer voor de grillen van anderen, omdat jouw verbinding met jouw ZELF jou er voortdurend aan herinnert dat JIJ de schepper van jouw werkelijkheid bent. Op dezelfde manier, ben JIJ de schepper van jouw lichaam.
Net zoals jouw wereld verandert wanneer jouw inzichten veranderen, verandert jouw aardse voertuig wanneer jouw inzichten over je zelf verandert. Wanneer jij je zelf ziet als 'slechts een mens', wordt jouw lichaam een voertuig van klei die snel verouderd en kwetsbaar is voor beschadiging en ziekte.
Aan de andere kant, wanneer je aan je zelf denkt als het "Licht van Spirit", beweegt jouw concept van jouw lichaam voorbij de limieten van een voertuig van klei en omvat ook jouw immer-uitbreidende aura. Wanneer jij je "zelf" waarneemt als een aura, ben JIJ plotseling veel groter.
Je mag je niet bewust zijn dat jouw omvang verandert met jouw staat van bewustzijn. Wanneer je in een uitgebreide staat van bewustzijn bent, vul JIJ de kamer/zaal. Vandaar dat, JIJ verenigd bent met alles en iedereen in die kamer/zaal. JIJ voelt alles en iedereen als je ZELF. Met andere woorden, ervaar je de werkelijkheid zoals het is in de vijfde dimensie en daaraan voorbij.
Neem nu een moment om je zelf te ervaren als de volledige kamer/ruimte waarin je nu zit…
Hoe voelt het om een stoel te zijn, een bureau, een plant, het plafond, de computer of de krant die je aan het lezen bent?
Wij stellen voor dat jullie enige kaarsen aansteken, wat water drinken, de bries voelen en blootsvoets op de Aarde lopen. Op deze manier kan je ervaren:
Het zijn van het element vuur,
Het zijn van het element water,
Het zijn van het element lucht en
Het zijn van de Aarde.
Wanneer je eenmaal binding hebt met de driedimensionale elementen, kan je hen vragen om jou te helpen je te verenigen met hun vijfdimensionale elementalen. Met deze stuwing kan je gemakkelijker jouw bewustzijn met de vijfde dimensionale frequenties van werkelijkheid kalibreren.
Wij stellen voor dat je deze oefening ook met anderen doet. Dan kan je het zijn van de elementen van de aarde, lucht, vuur en water delen terwijl je ook het zijn van de mensen in de kamer/zaal, aan de telefoon of op Skype ervaart. Je hoeft niet fysiek samen te zijn, omdat het de verbinding van jouw bewustzijn is die belangrijk is.
Wanneer jij jouw Eenheidsbewustzijn deelt met de elementen van "andere" mensen, verenig jij je met de elementen van de "andere" mensen. Wanneer je eenmaal groepeert met mensen via jouw eigen elementen van aarde, lucht, vuur en water, raak je verenigd op een cellulair niveau.
Deze cellulaire eenheid creëert een diepe band en een gevoel van zekerheid/bescherming. Eens was de gehele mensheid op deze manier gelinkt, maar terwijl de wereld in toenemende mate vijandig werd, begonnen de mensen hun eigen "afgescheiden" veiligheid te vinden. Aangezien afscheiding angst creëert, begonnen jullie de Aarde gewaar te worden als een "vijandige planeet".
Net zoals afscheiding angst creëert, creëert angst afscheiding en voelden de mensen zich in toenemende mate afgescheiden van hun omgeving en van anderen. Angst zorgde er ook voor dat zij zich verborgen, en velen van onze dierbare gegrondvestigden vonden het noodzakelijk om hun ware uitgebreide ZELF gedurende millennia te verbergen om hun "Leven op een vijandige planeet" te overleven.
NU is het veilig voor jullie om je te herinneren dat JULLIE de planeet Aarde zijn en dat de Planeet Aarde JULLIE is. Jullie delen aarde, lucht, vuur en water met de planeet en met alle planetaire bewoners. Terwijl steeds meer van jullie tot deze waarheid ontwaken, zullen jullie je herinneren dat beperking en afscheiding slechts een illusie zijn.
Miraculeus, terwijl een ieder van jullie jullie bewustzijn uitbreidt in/naar jullie Multidimensionale ZELF, delen jullie je ervaringen via jullie Eenheidsbewustzijn. Herinner je alsjeblieft dat Eenheidsbewustzijn ingeboren is. Het hoeft niet geleerd of zelfs herinnerd te worden.
Jullie zijn allemaal met elkaar verbonden op een cellulair niveau via jullie planetaire aarde, lucht, vuur en water. Als de cellulaire structuur van een persoon zich herinnert om zich in/naar diens vijfde dimensionale expressie uit te breiden, sturen zij een golf van Eenheidsbewustzijn naar iedere cel van iedere bewoner op de Aarde, inclusief de planeet zelf.
Eerst, zal slechts één cel niet veel impact hebben. Echter, dit proces ontwikkelt zich op een exponentiële manier. Dus, één cel deelt met twee cellen, dan vier cellen, dan acht cellen, enzovoorts. Op deze manier, zal al het leven beginnen om bewust hun vijfde dimensionale expressie te ervaren.
Wanneer de drempel in/naar het vijfdimensionale Lichtlichaam eenmaal overgestoken is, zijn tijd en ruimte uitgestorven concepten. Op dit punt, zal er alleen nog maar het HIER en NU zijn.
In de hogere werelden van het Nu, zijn jullie altijd HIER.
Er is alleen het NU van onvoorwaardelijke Liefde,
welke oneindig stroomt via het multidimensionale Licht,
als een onophoudelijke boodschap van de ENE.
Dit multidimensionale Licht, hetgeen de derde/vierde dimensies omvat, liefkoost jullie voortdurend op een cellulair niveau om jullie "Thuis" naar het NU van de ENE te gidsen.
Wanneer je binnenin dit NU leeft herinner jij je dat er geen specifieke "tijd" voor ascentie is, noch is er een toegewezen "plaats" waar je naartoe zult reizen.
Ascentie is een proces van terugkeren naar Huis, naar jouw ware Multidimensionale ZELF die oneindig NU HIER is.

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen