donderdag, april 17, 2014

Mytre en Mytria: Transmissies van Thuis - Pleiadische Ascentie (Delen 1,2 en 3)


Mytre en Mytria
Transmissies van Thuis
 Pleiadische Ascentie

Suzanne Lie: Lieve Lezers, ik zou graag een beetje willen spreken over mijn nieuwste boek, "De Pleiadische Perspectieven aangaande de Ascentie". Deze boeken (Engelstalig) worden tijdelijk als gratis downloads aangeboden op mijn site. Ik bied hen nu gratis aan omdat mijn innerlijke begeleiding mij vertelde dat aldus te doen. Het is belangrijk dat deze informatie naar buiten gaat. De boeken zijn geschreven als een "goed verhaal", maar de informatie is versleuteld. Deze boeken werden gechanneld, en ik wist niet wat ik ging schrijven totdat ik het typte.
Er zijn ook ingesloten gratis opnames van de klassen die gedaan werden door Joanna Perez (Engelstalig!) De boeken zijn een doorlopend verhaal, en er zijn nu drie boeken geschreven en een vierde is bijna afgerond over Mytre en Mytria.

Cobie: Deze boeken zijn vanaf dat Suzanne deze op haar Blog per hoofdstuk publiceerde door mij vertaald, alle boeken staan hier op de Blog, behalve boek één, en daar heb ik eigenlijk altijd een beetje spijt van gehad. En naar aanleiding van dit schrijven van Suzanne heb ik besloten om deze hoofdstukken (boek één) alsnog hier te gaan publiceren. Voor diegenen die dit alles graag in het Engels willen lezen, is hier het adres van Suzanne haar site: http://www.multidimensions.com/books/ (je moet je wel eerst registreren wil je de tijdelijke gratis download (pdf) kunnen downloaden)
Onderaan de onderstaande inleiding van Suzanne, Mytria en Mytre, zal ik de eerste drie hoofdstukken van boek één publiceren. Deel 1 - Twee Werkelijkheden Tegelijkertijd; Deel 2 - Het Begin van Onze Ascentie; Deel 3 - De Innerlijke Stem. Het is misschien weer een aanzienlijke hoeveelheid om te lezen, maar ach…. Zo nu en dan zijn jullie dat wel gewend nietwaar? J En geloof me rustig als ik zeg dat het verhaal mooi en leerzaam is.

Suzanne Lie: Een deel van de verhalenlijn is dat Mytria en Mytre Goddelijke Aanvullingen zijn. Als wij door ons proces van ascentie heengaan, ontmoeten wij uiteindelijk onze Goddelijke Aanvulling. In feite, worden wij ons soms gewaar dat onze Goddelijke Aanvulling al in ons leven is.
Echter, omdat wij onze eigen goddelijkheid niet konden herkennen, kunnen wij de relatie die wij al hebben met onze eigen Goddelijke Aanvulling niet herkennen. Wanneer wij met de vijfde dimensie en daaraan voorbij resoneren, zijn wij van nature androgeen. Vandaar dat wij ons ZELF tot uitdrukking kunnen brengen als een mannelijk, vrouwelijk of als een androgeen wezen.
Wanneer wij een lichaam in de derde dimensie nemen, is de frequentie zo laag dat wij moeten kiezen om ofwel een man of een vrouw te zijn. Door de boeken te lezen zal je een volledig begrip verkrijgen over Goddelijke Aanvullingen. Mytria is de vrouwelijke expressie van de Goddelijke Aanvulling en Mytre is de naam van het mannelijke component.
Mytria en Mytre's verhaal begint wanneer zij op een nieuwe planetaire 'woning' landen, net zoals ons bewustzijn op onze nieuwe planetaire thuis van de Nieuwe Aarde landt. Hun/onze nieuwe werkelijkheid escaleert onze spirituele reis naar een geheel nieuw niveau. In feite, zodra als de leden van hun Pleiadische Schip hun dorp gecreëerd hadden en zij gesetteld waren in hun nieuwe leven, begonnen zij allemaal een "innerlijke stem" te horen.


Mytria hoorde haar innerlijke stem zo luid dat zij haar kamergenoten verliet en wegging in/naar de omliggende wildernis om haar innerlijke waarheid en Licht te zoeken. Zij ging door vele initiaties heen, welke in het boek tot in detail beschreven zijn. Nadat zij vrede gevonden had in haar nieuwe leven ontmoette zij Mytre. Mytre was een beschermer, zoals een politie agent, in het dorp en was uitgezonden om haar te vinden, aangezien haar kamergenoten bezorgd over haar waren.

Mytria Spreekt:
Zegeningen onze dierbaren, Ik ben Mytria. Ik ben degene die zeer vroeg terug om en nabij 1993/1994 naar Suzille (spirit naam voor Sue Lie) toekwam. Ik ben niet zeker van het precieze tijdstip, aangezien er vanuit ons perspectief geen tijd is. Ik kwam in/naar Suzille's bewustzijn om haar te herinneren aan haar Multidimensionale ZELF en om haar te herinneren aan één van haar levens in een hogere frequentie van werkelijkheid. In dit geval was het haar werkelijkheid op de Pleiaden.  
Wij de Pleiadianen hebben onze eigen beschaving op de Aarde gehad lang voor de opgenomen geschiedenis van jullie derde dimensionale wereld. In die tijd waren wij adolescenten in onze evolutionaire cyclus en maakten vele van dezelfde vergissingen/fouten zoals de mensheid in jullie tijdperk gemaakt heeft. Wij creëerden oorlogen en we creëerden verontreiniging. Wij maakten vele van dezelfde type vergissingen/fouten.
Toen vertrokken we en werden we volwassen. Nu zijn we teruggekomen om Gaia te helpen omdat wij aan Haar een grote schuld verschuldigd zijn. Wij wensen Gaia te bedanken voor het aanbieden van haar prachtige, planetaire lichaam als een thuis voor ons om te leren, te groeien en om te beginnen onze maatschappij te ontwikkelen. Wij zijn nu naar Gaia teruggekeerd om dierbaar Aarde te helpen terugkeren naar Haar vijfde dimensionale expressie, net zoals wij dat op ons thuis in de Pleiaden deden.
Mijn verhaal begint toen wij een planeet in een sterrencluster ontdekt hadden, welke wij later de Pleiaden noemden. We hadden in de Galactische Oorlog met de Draconianen en de Arachnoïden en andere macht-over wezens gevochten. De oorlog ging zeer slecht gedurende een zeer lange tijd, maar uiteindelijk had het zich aan de zijde van de macht-binnenin wezens gekeerd, zoals wij zelf.
Vanwege onze moeizame-gewonnen zeges waren sommigen van ons in staat erop uit te trekken en verblijfplaatsen op nieuwe werelden te ontwikkelen. Ik bracht mijn volledige leven op een Sterrenschip door. Ik was op een Sterrenschip geboren en had vele planeten bezocht, maar had hen nooit als mijn thuis gekend.
Toen ik voor het eerst naar de Pleiadische planeet van ons verhalenlijn kwam, kon ik voelen dat er iets zeer speciaals was. Ik kon voelen dat dit de plaats was waar ik in staat zou zijn om comfortabel te zijn. Ik zou in staat zijn te leren over het leven op een planeet en onze gemeenschap zou in staat zijn om samen te komen en te groeien. Echter, nadat ons thuis en onze maatschappij gevestigd was, vertelde mijn innerlijke stem mij dat ik erop uit moest trekken de wildernis in rondom ons kleine dorp en iets binnenin mezelf moest vinden.
Dus, precies zoals mijn innerlijke stem mij gidste, zou ik jullie graag in/naar de wildernis van jullie eigen bewustzijn willen gidsen. Daarom, nodig ik jullie uit om in/naar de plaatsen binnenin jullie zelf te gaan die jullie niet gewend zijn te onderzoeken. Zoek naar een plaats welke jouw speciale plaats is waar je het Planetaire bewustzijn kunt herkrijgen dat een ingeboren en belangrijk component van jouw Multidimensionale ZELF is.
Het herkrijgen van jouw Planetaire Bewustzijn is een voorwaarde voor jouw planetaire bewustzijn. Ik vraag dat een ieder van jullie de lange reis in/naar jullie eigen bewustzijn ondernemen. Je onderneemt deze reis door jouw fysieke zelf toe te staan stil te zijn.  
Wanneer jouw gedachten en emoties rustig zijn kan jouw verbeelding door de wildernis van de componenten van jouw Multidimensionale ZELF dwalen welke je nog niet verkend hebt. Als je deze wildernis binnengaat, zal je een zeer speciale plaats vinden, een heilig portaal. Voor mij was deze plaats een heilige rots.
Toen ik voor het eerst bij die rots kwam was ik emotioneel ziek en fysiek uitgeput. Terwijl ik dagenlang alleen door de wildernis ronddwaalde, stond ik alle delen van mij toe waartoe ik gereed was om die los te laten naar het oppervlak te komen. Toen ik de rots vond, stortte ik er recht voor ineen en viel letterlijk door het portaal heen. Ik viel alsmaar omlaag in/naar de kern van mij zelf en de kern van mijn eigen planetaire bewustzijn.
Ook jij, kunt alles toestaan dat je wenst los te laten zich te verzamelen aan het oppervlak van jouw wezenlijkheid. Verzamel al jouw angsten, jouw verdriet, jouw ongerustheden, jouw depressies, en de plaatsen binnenin waar je kwaadheid of je het slachtoffer voelt.
Sta hen allemaal toe om naar het oppervlak te komen terwijl je tegen het portaal aanleunt. Dan, laat deze componenten van jezelf die je niet langer meer nodig bent los; want zij zijn een hindernis geworden voor jouw vooruitgang in/naar het Licht.
Wat er overblijft, is de essentie van wie je waarlijk bent. Wat er overblijft, is de exacte jij die in jouw lichaam kwam toen je geboren werd, en de exacte jij die zal ascenderen in/naar jouw Lichtlichaam wanneer je deze reis volbracht hebt. Dit kan jij dan overgeven in/aan het Portaal om alsmaar naar beneden te reizen in/naar de kern van jouw fysieke wezen, en in/naar de kern van jouw planetaire wezen.
Binnenin de Kern ontmoet je de Grote Moeder van jouw planeet en je voelt een cirkel om jou heen welke jouw geliefden zijn, jouw kameraden, degenen met wie jij je reis van transmutatie terug naar jouw waarachtigste persoonlijke en planetaire zelf zult delen. Deze JIJ kan het energie patroon van Gaia voelen welke jouw wezen binnenkomt.  
Weet dat deze boodschappen, de gecodeerde, holografische boodschappen feitelijk, in/naar de 3D matrix van jouw persoonlijke lichaam en planetaire lichaam zullen gaan. Deze boodschappen zijn in afwachting van de stimuli van het hogere Licht van jouw bewustzijn als je dat activeert wat je in je opgenomen hebt waartoe jij je vrijwillig aangemeld hebt om als jouw reis, als jouw persoonlijke en planetaire ascentie te accepteren zodat je naar de hogere frequenties terug kunt keren.
Als je terug naar boven naar de Planeet reist settel jij je op het land, je ziet dat dit een Nieuwe Aarde is dat je aan het creëren bent. Deze planeet zal vestiging na vestiging beginnen. Deze plekken van Licht zullen in staat zijn omhoog te rijzen in/naar de hogere frequenties. Daarom, voel deze veilige plaats die je binnenin jezelf gecreëerd hebt. Meer belangrijk, voel hoe jij deze veilige plaats naar buiten jullie wereld in projecteert.  

Mytre
Ik ben Mytre en ik ben degene die naar Suzille toekwam en haar vertelde om ons verhaal te schrijven. Ik kwam op dat moment naar haar toe waarin zij nog niet helemaal wakker was en ook niet helemaal sliep. Ik kwam in/naar haar bewustzijn in die plaats die ertussenin is.
Ik vertelde haar, "Transmissie van Thuis." Als ze wakker werd ging ze naar de andere kamer en begon te schrijven. Het schrijven kwam door haar heen als een niveau van channelen dat voorbij alles was dat zij eerder gechanneld had. Nu zullen wij ons verhaal vertellen.

*****
Het Ascentieverhaal van Mytria en Mytre van de Pleiaden
Twee Werkelijkheden Tegelijkertijd
21 Mei 2012 - via Dr. Suzanne Lie
 

Groeten van Mytria/Mytre en onze Arcturiaanse vrienden,
Wij zouden jullie mee willen nemen op een multidimensionale reis. Alsjeblieft, ontspan je gewoon en geniet van de rit terwijl wij jullie in een oefening gidsen om jullie bij te staan jullie ware, multidimensionale aard te herinneren…..
Begin met het zien van jezelf aan boord van ons Sterrenschip, Athena. Er zijn vele Pleiadianen en Arcturianen op dit schip werkend als ÉÉN om de mensheid en Gaia te assisteren met de grote overgang. Stel jezelf voor in een Gang van het Schip. Nu, loop naar de wand en raak deze aan om je te verbinden met de levenskracht van het Schip. Je kunt voelen dat het Schip blij is om je te helpen en jou te gidsen op jouw reis. Ja, het Schip zelf zal je gidsen, want het is een levend wezen.
Als jij je met het Schip verbindt, zullen vele herinneringen in je bewustzijn opflitsen. Deze herinneringen zijn multidimensionaal aangezien zij van ervaringen zijn die je gehad hebt als jouw vijfde dimensionale ZELF. Sluit je ogen zodat je deze herinneringen gemakkelijker toe kunt staan jouw fysieke brein binnen te gaan.

Verbeeld je deze herinneringen als beelden en gevoelens als je:
Naar beneden naar je voeten kijkt en ziet wat je draagt…..
Naar je benen kijkt. Hoe zien zij eruit en wat bedekt hen…
Kijk naar wat je aan kleding draagt…
Kijk naar je handen en armen…

Nu dat jij jouw Essentie in deze werkelijkheid hebt gegrond:
Zie jezelf oude kameraden omarmen van de vele bezoeken aan dit Schip…
Voel hoe hun begroeting jouw hart verwarmt…
Merk op hoe zij rondom jou heen komen te staan en jou terug verwelkomen van jouw "missie"
Hoor hun stemmen en kijk in hun ogen…
Reik uit naar hen en raak hen aan en voel hun aanraking op jou…
De meeste van hen hebben ook hun bewustzijn verlengd in één van hun aarde-gebonden expressies en verlangen ernaar dat dit component van hun bestaan terugkeert. Het is goed bekend dat jullie Missie op de Aarde nog niet afgerond is en dat deze ontmoeting alleen maar een bezoek is. Hoewel, tussen de bezoeken in spenderen jullie veel van jullie vrije tijd aan het fantaseren over een werkelijkheid die aldus ver af lijkt te staan van jullie aardse leven, toch zal het niet volledig jullie herinnering verlaten. Deze herinneringen zijn een zegen, en voelen aan als brieven van thuis wanneer je ver weg bent. In feite, is jullie Aardse leven behoorlijk gelijk aan een 'verplichte dienstreis'. Hoewel, deze verplichte dienstreis zal zolang zijn als de duur van jullie Missie.
Toen je begon te ontwaken, kon je alleen verlangen naar dat wat je miste. Geleidelijk aan, forceerde dat verlangen jou ertoe om diep naar binnen te gaan om antwoorden te vinden die onzichtbaar voor jouw fysieke wereld waren. Nu heb je vele antwoorden gevonden en deel je hen met anderen. Gelukkig, zijn er steeds meer 'anderen' waarmee je open kunt zijn. In feite, openlijk JEZELF zijn is een belangrijk deel van jouw Missie. Nochtans, wens je nu niet aan de Aarde te denken, want je bent tijdelijk Thuis.
Wanneer de tijdsgebonden gedachten van 'tijdelijk' jouw gedachten binnenkomen, vervaagd jouw beeld van het aanwezig zijn op het Schip. Onmiddellijk sluit jij je ogen om jouw verbinding met jouw hogere expressie van werkelijkheid te herkrijgen. Vastbesloten focus jij je op het gevoel van de wand op het Schip. Het voelt bijna als huid, niet in textuur, maar omdat het levend aanvoelt. De herinnering van 'dingen' zijnde zonder leven in jouw 3D leven stroomt je bewustzijn binnen en de gang begint weer te vervagen. Je focust jezelf vastbesloten op het gevoel van de levende wand en langzaam behoud jij jouw verbinding met deze hogere dimensionale werkelijkheid.  
Terwijl je dat beeld ferm in je bewustzijn vasthoudt, denk je erover na hoe jouw fysieke vorm ooit deze multidimensionale gewaarwording zal kunnen bevatten. Gelukkig, weiger jij je over te geven aan twijfel. Je concentreert je op het FEIT dat verschillende frequenties van werkelijkheid verschillend aanvoelen. Jouw fysieke wereld bezit sterke contrasten. "Dingen' hebben randen en harde grenzen, en muren zijn hard en zonder leven. Hoewel, als je een moment neemt om gedeeltelijk je ogen te openen, kan je een vage uitstraling zien van ieder 'ding' waarvan je eens dacht als niet-levend. In feite, als je door de kamer kijkt, zie je een vage uitstraling van de muur. Je ogen dwalen af naar een plant, een persoon of een dier om te zien hoe hun uitstraling sterker wordt.
Als je naar de muur in jouw fysieke kamer kijkt, zie je de bekleding van de wand in het Sterrenschip, en geleidelijk aan keer jij jouw gewaarwording naar het Sterrenschip terug. Echter, in plaats van te proberen jouw fysieke wereld te negeren terwijl je interdimensionaal reist, houd jij BEIDE werelden vast in jouw altijd-uitbreidende multidimensionale bewustzijn. Eerst, met je ogen gedeeltelijk open, kijk je rond in jouw gebied om de vele aura's en/of elektronische uitstralingen te zien. Je "BEWAART" dat beeld in jouw gedachten, en sluit jouw ogen, het beeld handhavend.
Nu, zie het Sterrenschip weer. Je bent nog steeds alleen in de gang met jouw hand op de wand, en je houdt dat beeld ook vast. Nu, sluit je fysieke ogen om jouw fysieke wereld buiten te sluiten en concentreer je op jouw Derde Oog om jouw vijfde dimensionale wereld waar te nemen.
Vervolgens, het beeld van jouw hand op de wand van het Sterrenschip handhavend, open je ogen naar jouw 3D wereld - MAAR houd jouw gewaarwording van het Sterrenschip actief in jouw bewustzijn door jouw Derde Oog open te houden….
Uiteindelijk, met jouw fysieke ogen open in jouw fysieke wereld, handhaaf je een geopend Derde Oog in jouw vijfde dimensionale wereld….
Deze oefening is hoe wij, de Pleiadianen, onze ascentie naar/in de vijfde dimensie begonnen. Wij hadden sterrenschip-reizen voor onze ascentie, maar wij hadden ook vele oorlogen en conflicten. Echter, wij begonnen moe te worden van de conflicten en de strijd. Van nature zijn wij zachtaardige mensen en zouden het meer op prijs stellen om te dansen, zingen, kunst te creëren, van onze vrienden te genieten en amoureuze activiteiten aan te gaan. De ruwheid van competitie, strijd en conflicten doen onze Zielen pijn en verlagen onze frequentie/trilling.
Toen vonden wij onze thuis in het Pleiadische Systeem. De Pleiaden, ook bekend als de "Zeven Zusters", is een cluster van jonge sterren. Nauwelijks 100 miljoen jaar geleden, tijdens het tijdperk van de dinosauriërs op Aarde, werd het Pleiadische Systeem gevormd uit een ineenstortende wolk van interstellair gas. De grootste en helderste leden van ons Systeem zijn blauw-wit  en zelfs de vaagste sterren in onze cluster zijn ongeveer 40 keer meer lichtgevend dan jullie Zon. De ster Alcyone is ongeveer 100 keer helderder dan jullie Zon.
Het vinden van ons nieuwe thuis was de eerste echte veiligheid die wij ervoeren sinds dat wij Lyra verlaten hadden. Zo snel mogelijk toen wij hier arriveerden, wisten wij dat we een leven konden ontwikkelen dat verwant was aan de roepingen van onze Ziel. Daarom, onze lieve ascenderenden, weten wij hoe ontzettend moeilijk het voor jullie is geweest om jullie ascentieproces te beginnen en daar doorheen te gaan terwijl jullie in een oorlogszone leven. In feite, begrijpen wij letterlijk jullie gevoelens, want velen van ons hebben een Aardse incarnatie aangenomen om de ascentie van het lichaam van Gaia te ondersteunen.
Wij Pleiadianen hebben vele incarnaties/bezoeken aan de Aarde genoten. Wij zeggen "incarnaties/bezoeken" want wij ervaren onze levens daar als incarnaties voordat wij ascenderen in/naar de hogere frequenties. Nu nemen wij onze aardse vormen waar als bezoeken, een inloggen, of keuzes om te ervaren op de derde dimensionale Aarde te zijn. Ook, hebben velen van ons zich vrijwillig aangemeld om onze uitstraling met onze gegronde expressies te delen om hun keuze te incarneren om ascenderend Gaia te over-lichten. Nu dat wij met het multidimensionale bewustzijn resoneren, kunnen wij constant ons leven in onze thuiswereld ervaren, natuurlijk, onze gegronde expressies zijn zich vaak niet bewust van de andere werkelijkheden die parallel lopen aan hun fysieke zelf.
Het is de terugkeer van jouw multidimensionale waarnemingen die jouw bewuste terugkeer Thuis naar jouw hogere expressie van ZELF markeert. Daarom, moedigen wij onze dierbare menselijke broeders en zusters aan zich te herinneren dat zij niet en NOOIT op de Aarde opgesloten zitten. Slechts een zeer klein segment van jouw Multidimensionale ZELF leeft de ervaring van jouw fysieke aardse voertuig. Hoewel, dat aardse voertuig tot zeer recentelijk in jullie 'tijd' was afgesloten voor alle multidimensionale invoer. Als jij naar jouw ZELF terugkeert, zal je een groot comfort vinden in het terugkeren naar jouw thuiswereld, jouw Sterrenschip en jouw hogere dimensionale Tempels. Deze bezoeken zullen geleidelijk aan gelijk worden aan het "naar huis gaan" na een lange dag van werken.
Wanneer jij naar je werk gaat, verwacht je niet dat jouw huis weg zal gaan terwijl jij weg bent. Op dezelfde manier, verdwijnt jouw hogere expressie van ZELF niet omdat jij je voornaamste aandacht op jouw fysieke werkelijkheid plaatst. Leren om meer dan één ervaring van werkelijkheid in jouw bewustzijn te bevatten is de basis van het terugkeren naar jouw Multidimensionale ZELF. Allereerst, zal je slechts in staat zijn om één "primaire" werkelijkheid per "keer" te hebben, maar als jij jouw gehechtheid voor tijd loslaat, zal je ontdekken dat je meer dan één werkelijkheid als een doorgaande ervaring kunt vasthouden. Begin door tegelijkertijd twee werkelijkheden te leven en heb jouw "andere" werkelijkheid als één van jouw vijfde dimensionale expressies van ZELF.
Als je deze vaardigheid in jouw dagelijkse leven beoefend, zal het gemakkelijker en gemakkelijker worden. Ook, de 97% van jouw DNA dat uitgezet is sinds de ondergang van Atlantis of daarvoor wordt constant aangezet door het hogere licht. Als jij je bewust herinnert om de ervaringen van jouw Multidimensionale ZELF met jouw dagelijkse fysieke werkelijkheid te verbinden, zal jij jouw Derde Dimensionale Opererende Systeem met jouw Multidimensionale Opererende Systeem vermengen. Wanneer deze twee systemen eenmaal met elkaar vermengd zijn, kan jij jouw derde dimensionale waarneming toestaan zich uit te breiden in multidimensionale waarnemingen.
Denk eraan, de werkelijkheid die je waarneemt, is de werkelijkheid die je leeft.
Wij zullen terugkeren, want wij zijn altijd bij jullie in een hogere frequentie.

Mytria/Mytre
Alycone and Ashtar Command

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/ 

***** 
Het Begin van Onze Ascentie
22 Mei 2012 - Dr. Suzanne Lie

Mytria en Mytre,
Wij spreken nu met jullie over onze ascentie.
Toen wij eenmaal op ons nieuwe thuis in de Pleiaden gearriveerd waren, waren wij eindelijk vrij van oorlogen en gevechten. Met deze vrijheid van angst, konden wij hopen op een beter leven. Wij, de Pleiadianen zijn zo betrokken met onze Aardse Familie omdat wij volledig de gemoedstoestand van velen van jullie begrijpen. Wij weten hoe het voelt om hoop op een nieuw leven aangeboden te krijgen en er niet totaal zeker van te zijn dat wij deze mogelijkheid kunnen vertrouwen. Hoe konden wij het risico nemen dat het leven gevuld zou kunnen zijn met vrede en rust wanneer er zoveel oorlog en ontwrichting was geweest?
In feite, nam het verscheidene generaties in beslag, welke langer dan die van jullie zijn aangezien wij langer leven, om ons in het concept van de vrijheid om vrede, liefde, blijheid en vreugde te kiezen te settelen. Wij begrijpen hoe onze dierbare Aardse familie moet beslissen de hoop te kiezen die voor jullie tevoorschijn is gekomen en deze te leven. Aangezien, jullie in de illusie van ontelbare incarnaties hebben geleefd, dus wat als jullie geloven in toch een andere illusie? Deze mogelijke illusie is op z'n minst gevuld met multidimensionaal licht en onvoorwaardelijke liefde. Na voor vele jaren, en vele levens, geleefd te hebben in duisternis en angst, hoe kunnen jullie je afwenden van hoop?
Het was hetzelfde voor ons. Ook wij waren erg druk met het opbouwen van een nieuw leven voor onszelf, net zoals jullie nu spoedig zullen gaan doen. De opbouw van onze nieuwe wereld hield ons bezig, hoewel, de uitdagingen van het creëren van een nieuwe gemeenschap een doorgaande uitdaging was. Generaties lang, zijn wij van plaats naar plaats gereisd en leefden volledige levens op Sterrenschepen. Vandaar dat onze gemeenschap gefundeerd was op een kleinere wereld. Aan de andere kant, hadden wij lange periodes waarin wij planeet gebonden waren, maar wij bleven tegen dezelfde kwestie aanlopen, steeds maar weer opnieuw. Zouden wij vrede vinden, dan zouden 'zij' - gewoonlijk de Dracs - ons vinden, en het vechten zou opnieuw beginnen.
Alhoewel het leek dat wij ons schuil hielden, was er weinig veiligheid aangezien wij eerder 'veilige havens' gevonden hadden, om uiteindelijk opnieuw aangevallen te worden. Vanwege onze vervloekte hoop, waren wij verbonden geraakt aan een gevoel van slachtoffer zijn. Wij voelden ons als hadden wij weinig controle over de uitkomst van onze levens, ons thuis en onze gemeenschap. Zien jullie waarom wij komen om onze Aardse Familie bij te staan? Wij zijn jullie voorouders, en wij weten dat wij verantwoordelijk zijn voor het voorbeeld dat wij gaven voor diegenen die wij achterlieten. Ja, wij verlieten vele van jullie vanwege onze constante zoektocht om veiligheid te vinden.
Op de één of andere manier, door het proces van het creëren van een nieuwe werkelijkheid en het hebben van vrijheid van angst en slachtofferschap, realiseerden wij ons dat waar wij anderen van beschuldigden ons aan te doen, wijzelf anderen hadden aangedaan. Met andere woorden, om onze werkelijkheid te veranderen moesten wij onszelf veranderen. Specifiek, moesten wij onze staat van bewustzijn veranderen. Wij hadden ons voor zo'n lange tijd als 'prooi' gevoeld dat wij de schade die wij geliefde Gaia aangedaan hadden vergeten waren, die ons een veilig thuis had aangeboden. Als wij niet veranderden, en wij moesten dat zeer snel doen, zouden wij deze nieuwe wereld aandoen wat wij eens de Aarde hadden aangedaan.
Wij hadden onze thuiswereld Lyra verlaten om vrede te vinden, maar wij bezaten geen vrede binnenin onszelf. Wij hadden angst. Uiteindelijk, leerden wij dat alleen dat wat wij in onze harten hielden in onze werkelijkheid konden creëren. Deze informatie was voor ons zeer moeilijk om te accepteren. Wanneer een maatschappij voor een zeer lange tijd gebaseerd is op oorlog en slachtofferschap, wordt het erg moeilijk om de vijand binnenin te vinden. Alleen diegenen van ons die een spirituele verbinding bezaten konden beginnen te kijken in onze eigen duisternis. Gelukkig, was dat voldoende om het tij van onze creaties te keren.
Diegenen van ons die zich onze verbinding met de Geest herinnerd hadden, begonnen naar binnen in zichzelf te gaan om vergeving voor dat wat wij anderen aangedaan hadden te vragen. Wonderbaarlijk genoeg, kregen wij allemaal hetzelfde antwoord, maar in andere woorden uitgedrukt. De boodschap die wij kregen was, "Je moet jezelf vergeven om de vergeving van een ander te accepteren." Het was één ding om om vergeving te vragen aan onze Geest, maar het werd een ander ding om onszelf om vergeving te vragen. Eerst, moesten wij precies beslissen waar wij onszelf voor moesten vergeven. Wij begonnen ons in kleine groepen te verzamelen om het antwoord op deze vraag te vinden. 
Gelukkig, stond onze groepsenergie toe om op een afstandelijke manier terug te gaan in de geschiedenis van onze maatschappij. Toen wij ons eenmaal realiseerden wat wij anderen hadden aangedaan, zochten wij de antwoorden voor het waarom wij deze dingen gedaan hadden. Wij realiseerden ons dat ons gevoel van slachtoffer zijn ons toestemming verschafte om anderen als een vijand te beschouwen zonder adequaat bewijs. Vanwege dit beslissingsmakende proces, hadden wij aangevallen zonder te proberen te praten en het opgegeven zonder te proberen te genezen.
Dit besef was een onontbeerlijk besef, aangezien het een fundament van onze maatschappij werd. Toen wij eenmaal ontdekten dat onze acties gebaseerd waren op angst, zagen wij dat wij tegen de eigenlijke kern van de natuur ingingen, waarvan wij gedacht hadden dat deze gebaseerd was op liefde en acceptatie. Daarom, moesten wij nu teruggaan in onze geschiedenis en moesten wij binnenin ons bewustzijn de fouten overdoen zodat onze nieuwe, gebruikelijke reacties veranderd konden worden. Daarom, bekeken wij opnieuw ons verleden om te onderscheiden welke beslissingen vanuit een angstige houding gemaakt waren en welke beslissingen gebaseerd waren op een juiste waarneming van onze 'vijanden'. Nadat wij vastgesteld hadden welke onze angstige beslissingen waren, heroverwogen wij hoe wij communicatie en genezing daar in plaats van hadden kunnen gebruiken.  
Wij waren in staat situaties te onderscheiden met de Dienst-tot-Zelf vijanden waarop wij reageerden met krachtige tactieken en de situaties waarin wij angstig werden en wegrenden of eraan verbonden bleven zonder adequate gedachten. Door ons verleden heen te gaan, stond ons toe de lessen te verkrijgen die verborgen waren in onze 'fouten' en de wijsheid die wij verkregen van onze effectieve keuzes. Toen wij eenmaal deze informatie naar onze mensen terugbrachten, werd het gemakkelijker voor hen om hun eigen schuld, kwaadheid en angst bloot te leggen. Toen anderen eenmaal hun emoties ervoeren en loslieten voelden ook zij de behoefte om naar binnen te gaan en met hun Geest te overleggen.
Eerst waren onze communicaties met de Geest het meest individueel, maar geleidelijk aan begonnen kleine groepen samen te komen om het oude los te laten en de zegeningen van de Geest te voelen. De groepen voelden zich zo vol van de Geest dat zij hun vreugde wilden tonen door dansen, zingen, schilderen, schrijven en vele andere manieren van expressies. De vreugde van het tot uitdrukking brengen van onze creativiteit liet een donkere wolk van ons bewustzijn vrij waarvan wij vergeten waren dat die daar was.
Ineens, waren onze angst en gevoel van slachtofferschap weg. Wij waren te druk met het creëren van een nieuw leven om ook maar aan angst te denken. Sinds meer en meer van ons een intieme relatie met de Geest ontwikkelden, konden wij de bescherming van onze wereld en maatschappij aan de Geest overgeven. Wij lieten ook los, dat dienstbaar zijn aan diegenen die ontdekten dat anderen beschermen hun grootste expressie van creativiteit was.
Eindelijk kwamen wij tot bedaren in ons nieuwe thuis en breiden onze Galactische Diensten uit toen wij een kleine stem binnenin begonnen te ontdekken. Wij waren de volgende fase van onze ascentie begonnen zonder ooit geweten te hebben dat ons proces zelfs maar begonnen was. 
Wij zijn altijd bij jullie, want wij delen jullie Geest,
Mytria/Mytre

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/ 

***** 
De Innerlijk Stem
23 Mei 2012 - Dr. Suzanne Lie

Dierbaren, wij, Mytria/Mytre, zijn teruggekeerd om door te gaan met ons verhaal.
Wij waren gebleven bij het horen van een kleine innerlijke stem die ons bewustzijn kietelde. Na zo'n lange tijd van verhuizen, vestigen, vechten, en weer weggaan hadden wij het meeste van het verlangen voor een diepe innerlijke contemplatie, dat eens onze grondtoon was, verloren. Nu, met de vrede en rust die onze levens weer binnenkwam, keerden wij terug naar ons ZELF.
Maar, wie was die stem die zovelen van ons hoorden? Was het onze Geest op een meer tastbare manier, of wat het een versie van het ZELF naar wie wij terug moesten keren? Sommigen van ons waren te druk met hun dagelijkse levens om hun aandacht aan deze vragen te besteden. Aan de andere kant, diegenen van een vrouwelijke, introspectieve expressie, zoals Mytria, konden de vragen van de innerlijke stem niet negeren. Daarom, zal Mytria haar verhaal vertellen, aangezien wij toen twee mensen waren. In feite, hadden wij elkaar nog niet eens ontmoet.

Mytria Spreekt:
Ik was onder diegenen die zich als eerste samen verbonden om ons met onze Geest te verbinden, dus de innerlijke stem was voor mij niet klein. In feite, vervolgde mijn innerlijke stem me constant en wilde mij geen rust geven. Ik kon niet slapen en niet eten slechts alleen om te overleven. Daarom, werd ik in toenemende mate moe en, uiteindelijk, ziek. Nochtans, kon niemand van de genezers vaststellen wat de oorzaak van mijn onvermogen om te slapen, extreme gevoeligheid voor voedsel, pijnlijke gewrichten, duizeligheid en verwarring was. Zij namen aan dat het was omdat ik uitgeput was en adviseerden dat ik naar huis terugging om te rusten.
Echter, de slaap wilde niet komen. Ik woelde en draaide en hield mijn huisgenoten wakker met mijn constante heen en weer geloop en gekreun. Uiteindelijk, kwamen zij als één man naar mij toe en stelden voor dat ik wat tijd zou gaan doorbrengen in één van de nieuwe Tempels die er gecreëerd waren. Hun voorstel bracht de eerste innerlijke vrede sinds het moment dat de innerlijke stem mij instructies begon te geven, welke onmogelijk leken te zijn om te kunnen begrijpen. In feite, was het niet tot op het moment dat mijn geliefde vrienden hun voorstel deden dat ik me realiseerde dat ik in feite instructies had ontvangen.
Onfortuinlijk genoeg, waren deze instructies in een taal die ik alleen kon ontvangen in de vorm van plaatjes, metaforen, emoties en afgescheiden gedachten. Misschien kon één van de Ouderen die de Tempels gevestigd hadden mij assisteren. Ik was nauwelijks een volwassene, slechts ongeveer 70 van jullie jaren. (zoals ik vertelde, wij leven langer dan jullie dat doen). Ik had de meeste tijd van mijn leven op een Sterrenschip doorgebracht, aangezien ik geboren was tussen twee thuisplaneten in. Desalniettemin, sinds ik opgegroeid was met alle verhalen en ik uiteraard ZEER empathisch was, voelde ik me alsof ik door iedere planetaire ervaring heen geleefd had.
In feite, was mij verteld dat ik toen bij hen was, aangezien mijn leven in een sequentie van constante geboorte, dood, geboorte, dood en weer geboorte leek te verlopen. Als een kind, herinnerde ik mij deze levens net zo helder als wat ik de dag ervoor gedaan had. Hoewel, toen ik een adolescent werd wilde ik een NIEUWE versie van mijzelf creëren in plaats van te leven wat een lange sequentie leek te zijn van dezelfde versie van leven steeds maar weer opnieuw.
Misschien, waren mijn verwarring en duizeligheid veroorzaakt door het feit dat al mijn andere levens naar mij terugkwamen, en allemaal tegelijkertijd. Ieder leven leek mij hetzelfde te vertellen en leidde mij naar dezelfde bestemming. Echter, ik kon niet begrijpen wat mij verteld werd of waar ik naartoe geleid werd. Ik had wanhopig behoefte aan begeleiding. 
Onfortuinlijk genoeg, omdat onze Tempels nog steeds onder constructie waren, moesten wij een afspraak maken om met iemand te spreken en moesten we wachten voor een opening. Ik zal geen segmenten van jaren gebruiken, maanden of dagen, aangezien wij tijd heel anders telden dan jullie dat doen. Ik zal alleen zeggen dat ik gedwongen was te wachten - en te lijden - voor wat voor mij toe leek als een erge lange tijd.
Nochtans hadden mijn huisgenoten het erg duidelijk gemaakt dat ik een verstorende invloed was geworden voor onze eenheid. Zij hadden allen hun posities gevonden in het creëren van ons nieuwe leven en werkten dag en nacht naar dat doel. Ik, aan de andere kant, had niet dat gevonden waar mijn innerlijke stem mij naartoe gidste en ik was doorzeefd met angstige emoties vanwege mijn innerlijke verwarring. Ik besliste dat ik de Natuur in zou gaan en mijn tijd alleen door zou gaan brengen in de prachtige omgevingen van onze nieuwe, planetaire thuis.
Bijgevolg, de volgende ochtend voordat de dag aanbrak, pakte ik een kleine "draagbare woning," die gelijk is aan jullie "tenten", pakte wat basisvoedsel en kookgerei in en vertrok de wouden in. Ik had er geen idee van waar ik naartoe ging of wat ik zou gaan doen, maar toen ik mijn bericht achterliet voor mijn huisgenoten aangaande mijn bestemming, voelde ik een kort, zeer kort, moment van vrede. Toen vertrok ik stilletjes, de deur sluitend van mijn eerste ervaring van een planetair thuis.
Sinds ik opgegroeid was met het bezoeken van nieuwe planeten, manen en asteroïden, waren mijn overlevingsvaardigheden op een onbekend terrein prima. Ik heb nooit voor een moment maar gedacht dat ik in gevaar zou zijn. Daarnaast, had ik altijd een verbintenis met het land van welk gebied dan ook waar wij een bezoek aan brachten. In feite, was het mijn begeleiding, samen met anderen, die ons hielpen om deze prachtige wereld van overvloed en vrede te vinden. Nu echter had ik er geen idee van waar ik naartoe ging, doordat ik een geboren navigator was wist ik dat ik terug kon keren naar ons kleine dorp wanneer het tijd was voor mijn afspraak.
Ik wandelde de gehele dag voordat ik een beschutte plaats vond waar ik mijn woning op kon zetten. Met mijn woning opgezet, ging ik zitten om iets van het simpele voedsel dat ik stilletjes ingepakt had te eten. Ik had alleen genoeg voedsel meegebracht voor een paar maaltijden, aangezien ik niets van mijn lieve vrienden wilde meenemen. Bovendien, had ik er alle vertouwen in dat ik van het land kon leven. Terwijl ik at, uitkijkend naar de almaar donker wordende lucht, voelde ik mij rustiger dan dat ik geweest was sinds dat mijn innerlijke stem in mijn gedachten begon te schreeuwen. Het voedsel smaakte eigenlijk wel goed, en ik genoot van iedere hap. Zeker, dit was een teken dat ik de juiste keuze gemaakt had …..
In tegenstelling, werd ik wakker door de eerste storm die we hadden ervaren sinds wij op deze planeet geland waren. Ik werd wakker mezelf vastklampend aan een kleine deken en realiseerde me dat mijn woning weggeblazen was en mijn eetwerktuigen over het gehele gebied verspreid waren. Sommigen van deze vond ik nooit terug. Ik wilde een avontuur, maar ik kreeg een beetje meer dan waar ik op gerekend had. Ik wist beter dan rond te lopen in een storm, dus pakte ik wat ik wist te verzamelen en kroop ineen onder de rand van een overhangende rots.
Terwijl ik tegen de rots aanzat zat ik te peinzen. Ik had gelopen nog voor het moment dat de dag aangebroken was en stopte pas toen het donker begon te worden. Toen, bleef ik tot heel laat op kijkend naar het nieuwe sterrensysteem in de nachtelijke lucht. Ik kan me alleen maar voorstellen dat het was omdat ik zo moe was dat ik geen van de waarschuwingstekenen had gezien die deze enorme storm aankondigden. En, waarom werd ik niet eerder wakker? Misschien omdat ik te lang in een dorp gewoond had, en ik de voeling met de natuur kwijtgeraakt was. Het leek er zeer zeker op dat ik de voeling met mezelf kwijt was geraakt.
Sinds dat de sterren nu onzichtbaar waren, en zij een vorm van navigatie waren die ik geleerd had op het SterrenSchip, moest ik blijven waar ik was totdat de storm overgewaaid was en de luchten weer helder zouden zijn geworden. Alleen de grote vermoeidheid waar ik aan geleden had gedurende de vele rotaties van onze manen, konden mij toestaan te midden van een enorme zware storm in slaap te vallen. Ik weet niet hoelang ik sliep, en of het in feite wel slaap was, aangezien mijn brein dat zag wat tot nu toe mij vermeden had. Ik herinner me dat ik in mijn nachtelijke lichaam herhaaldelijk tegen mezelf zei, "Ik moet deze droom onthouden."
Ik werd met die gedachte in mijn hoofd tot een prachtige heldere dag wakker. Hoewel ik me de droom niet kon herinneren, had is alleen dezelfde fladderende beelden die mij achtervolgt hadden vanaf het moment dat de stem begonnen was. Echter, de droom leek de beelden in een bepaalde volgorde te plaatsen, welke - uiteraard - ik me niet herinneren kon. Een groot licht dat op mijn lichaam scheen, welke mijn kleding droogde en de rots verwarmde maakte mij wakker. Ik lag met mijn rug tegen de rots aan die mij beschutting geboden had voor de storm toen iets mijn aandacht trok. Toen ik wat beter keek, zag ik dat de rots glinsterde alsof een miljoen kleine sterren daarin ingebed waren. 
Ik was naar vele planeten geweest en had vele landschappen gezien, maar ik had nog nooit eerder een rots zoals deze gezien. Ik besliste, dat aangezien de storm mij hier gebracht had, ik hier zou blijven, tegen de rots aan voor zolang als het nodig zou zijn. Nochtans, wat er over was van mijn eten was weg, dus moest ik me mijn empathische vaardigheden herinneren voor het vinden van water en het 'weten' wat eetbaar was. Het waren deze ingeboren vermogens die mij een doel gebracht hadden op het Sterrenschip, een doel die is verloren was sinds wij ons gesetteld hadden op onze nieuwe wereld. Het water was gevonden, het voedsel wat gelokaliseerd, de nachtelijke hemelen waren in kaart gebracht en ik was - nutteloos.
Misschien was dat één van de redenen waarom ik zoveel moeilijkheden had gehad. Ik had mijn plaats niet gevonden binnenin onze maatschappij. Ik was te jong om in de Tempels te dienen en te oud om rond te hangen, wat was wat ik had gedaan. Geen wonder dat mijn huisgenoten moe waren geworden van mijn aanwezigheid. Met de gedachte van mijn onvermogen om mijn 'plaats' te vinden viel ik in slaap - of was het een diepe meditatie?
Wij zullen terugkeren en Mytria zal met haar verhaal doorgaan,
Mytria/Mytre

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

3 opmerkingen:

  1. Wat leuk lieve Coby! Ik ben onlangs begonnen met lezen van Mytria/Mytre's avonturen. Nu kan ik helemaal bij het begin beginnen. Spannend!
    Dankjewel :-) Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het moest zo zijn denk ik... Ik had onlangs een opmerking gemaakt tegen iemand die reageerde op een onlangs verschenen hoofdstuk, dat ik dit hele eerste gedeelte niet op DMJH gepubliceerd had, en dat het misschien niet zo'n goed idee was om dat nu nog te doen.

      De volgende dag zag ik de opmerking van Suzanne Lie over het tijdelijk gratis vrijgeven van haar boeken, omdat het momenteel heel belangrijk is om deze informatie de wereld in te krijgen. Nou, lang hoefde ik niet na te denken over wat te doen. Het was een prachtige 'binnenkomer' zal ik maar zeggen.

      Ik herlees het nu ook, zodat ik eventuele fouten of zinsopbouw nog wat aan kan passen, maar het is bijzonder leerzaam en precies de informatie die we nodig zijn in deze tijd. Het is bijzonder herkenbaar, en het verhaal mag dan gechanneld zijn, het is een realistisch verhaal, dat inderdaad gebeurd is en ook daarom is het juist nog meer intrigerend allemaal.

      Ik zal iedere dag 3 hoofdstukken publiceren totdat alle 18 compleet zijn.... :-)
      Veel lees- en leerplezier (het zal je beslist tot nadenken stemmen)

      Graag gedaan,
      In Liefde en Licht

      Verwijderen