zaterdag, april 05, 2014

Door het Portaal - Deel 2: "De Galactische Aarde" - 2 April 2014 / Dr. Suzanne Lie


Door het Portaal - Deel 2
De Galactische Aarde
2 April 2014 / Dr. Suzanne Lie

Jason Spreekt:
Ik zou graag eerst willen spreken over onze ervaring van het lopen door wat ik nu besef een interdimensionaal portaal was. Sandy en ik hadden geen idee over het scala aan sensaties die we zouden ervaren terwijl we erdoorheen liepen, hetgeen toescheen een "gat" te zijn in het weefsel van ons visioen van het strijdarena.
Aangezien Mytrian ons niet voorbereidde op de ervaring van het morfen in/naar een hogere frequentie, stapten wij naïef het portaal binnen. Plotseling hadden wij de sensatie dat iedere cel in onze lichaam herijkt werd aan een hogere resonantie. De ervaring was niet onplezierig, in feite, was het tamelijk euforisch. Het was alsof ons volledige lichaam een psychisch orgasme ervoer, maar het was niet seksueel.
Het gevoel was meer mentaal en emotioneel, maar wij voelden het ook in ons lichaam. Ik weet dat ik niet veel zin maak wanneer ik deze ervaring beschrijf, maar het is moeilijk om woorden te vinden om te passen bij dit voorval. Het was alsof wij cel na cel gedemonteerd werden.
Sommige van deze cellen maakten de overgang door het portaal, maar de cellen van onze derde en vierde dimensionale expressies werden binnenin het portaal voor ons opgeslagen om te re-integreren bij onze terugkeer naar onze fysieke werkelijkheid.
"Je hebt het volkomen juist," zei Mytrian antwoordend op mijn gedachten. Alleen toen besefte ik dat ik aan het denken was in plaats van te spreken.
"Jullie gedachten zijn hoorbaar voor mij, net zoals de mijne hoorbaar voor jullie zijn. Wij spreken telepathisch," dacht Mytrian.
"Hoorde je dat?" dacht ik tegen Sandy. Ze glimlachte en dacht, "Ja." Ik besefte toen de verantwoordelijkheid dat het was om jouw iedere gedachte gehoord te hebben door anderen.


"In de werkelijkheid die jullie binnengaan, ontdekt de mensheid nog maar net dat hun gedachten voor allen om te horen geprojecteerd worden. Echter, alleen diegenen wiens bewustzijn resoneert met de vijfde dimensie kunnen deze werkelijkheid bewust gewaarworden."
Terwijl Mytrian telepathisch met ons communiceerde, stapten wij door het portaal heen om onszelf gewaar te worden in de werkelijkheid die wij kortstondig eerder ervaren hadden. Onze kleine luchthaven met het mysterieuze gebouw vlakbij was teruggekeerd naar een moderne interdimensionale, galactische luchthaven. We zagen vele kleine verkenningsschepen op de grond en grotere schepen in de lucht geparkeerd.
De twaalfde verdieping van het gebouw, hetgeen eens zo een mysterie was, was nu een overgangsverdieping tussen de dichtere verdiepingen van één doorgaand naar de elfde en de hogere verdiepingen. De dertiende verdieping en daaraan voorbij resoneerde met een sprankelend licht.  
Wij waren er niet zeker van hoeveel verdiepingen er waren, aangezien sommigen van hen voorbij onze waarneming geweest mogen zijn. Echter, wij konden gemakkelijk zien dat het gebouw helemaal modern was met een stroom aan mensen en galactische wezens die binnenkwamen en het verlieten.
"Kunnen wij dit gebouw weer binnengaan om te zien hoe het er echt binnenin uitziet?" vroeg Sandy.
In een flits, waren wij in de drukke parkeergarage. Ik denk dat Mytrian ons daar eerst naartoe bracht zodat wij alle fantastische, moderne vormen van transport zouden kunnen zien.
"Jullie brachten jezelf hier naartoe," zei Mytrian. "Van hier af aan, gidsen JULLIE onze reis."
Sandy en ik keken elkaar aan en dachten, "WOW." We waren beide verbijsterd dat wij op onze reis zover gekomen waren. We besloten om door de parkeergarage te lopen om alle verschillende manieren van transport beter te bekijken. Net toen we bij een auto kwamen die net zoals de auto's scheen te zijn in ons 3D leven, stapte een niet-menselijk galactisch wezen erin en ging er in de lucht vandoor. Terwijl wij in de drukke parkeergarage rondkeken zagen wij vele niet-aardebewoners die wij met onze bezoeken aan het Moederschip gezien hadden.
"Mytrian is dit leuke koppel een component van jouw menselijke expressie?"
Sandy en ik draaiden ons beide om en zagen een ietwat mensachtig wezen Mytrian omhelzen. Eigenlijk, omhelsden zij elkaar niet; zij versmolten kort in/naar één wezen. Sandy en ik keken toe terwijl Mytrian en het galactische wezen gedurende een seconde in/naar Eénheid faseerden en toen weer naar twee wezens terugkeerden.
Aangezien Sandy en ik een component van Mytrian waren, ervoeren wij de versmelting ook. Dus, wisten wij dat dit wezen van een planeet afkomstig was die ik niet zou kunnen zeggen in de menselijke taal. Door die korte omhelzing begrepen Sandy en ik de volledige conversatie.
In feite was het een zeer lange conversatie, maar omdat het buiten de tijd was werd er een grote hoeveelheid aan informatie in die zeer korte versmelting gedeeld. Nadat Sandy en ik dit vriendelijke wezen in zijn "auto" zagen stappen en wegvliegen, besloten wij om naar de Lobby toe te gaan. Tot onze verrassing, bracht "besloten wij om naar de Lobby toe te gaan" ons onmiddellijk naar het centrum van de Lobby.
Toen wij onmiddellijk naar de Lobby straalden, beseften wij dat er gelijktijdige ervaringen van twee werkelijkheden waren. Eén werkelijkheid, zal ik de "overgangswerkelijkheid" noemen, scheen het allereerste begin van contact met onze galactische familie te zijn. In deze versie van de Lobby waren enige mensen, maar zij waren allemaal menselijk. Aangezien wij niet volledig telepathisch waren, wisten wij dat zij zich aan het voorbereiden waren op een speciale gebeurtenis. Zij noemden deze gebeurtenis "De Landingen". Wij namen correct aan dat het de Galactische Sterrenschepen waren die weldra zouden landen.
De Lobby was opnieuw gemodelleerd vanaf de laatste keer dat wij het gezien hadden, maar het had alleen driedimensionale accommodatie en menselijke mensen. Er was ook een grote hoeveelheid aan militair personeel. Iedereen leek kalm en opgewonden te zijn over de "landing", en we voelden helemaal geen angst. Misschien was dat het waarom wij de andere werkelijkheid ook konden zien.
Op de overgangswerkelijkheid opgelegd was de hogere frequentie waarin de overgang van de Aarde in/naar een galactische wereld "normaal" was. Deze beide werkelijkheden waren in wat wij genoemd zouden hebben onze "toekomst," maar wij konden de tijdlijn niet vaststellen. De overgangswerkelijkheid was zeer modern, maar het was duidelijk van een derde/vierde dimensionale resonantie. Aan de andere kant was de "Galactische Aarde", welke ik zal noemen de hogere frequentie wereld, een half octaaf hoger dan de overgangswerkelijkheid.
Het leek erop dat niemand van de leden van de overgangswerkelijkheid ons konden zien, maar alle leden van de Galactische Aarde schenen ons te kennen, en begroeten ons vriendelijk op een manier die consistent met hun wereld was. Het was alsof Sandy en ik naar onze eigen verrassing verjaardagsfeestje gekomen waren. Met die gedachte, verzamelden vele van onze nieuwe vrienden zich rondom ons heen om ons te verwelkomen en te feliciteren voor het vinden van onze weg in/naar hun wereld.
Een zeer lang Galactisch wezen, die ongeveer 3.05m lang was en gekleed was in een lange witte toga kwam naar voren als de stem voor de groep die zich om ons heen verzameld had. "Ik ben Laternia. Wij hebben op jullie gewacht en dat jullie je hier bij ons zouden aansluiten. Wij zijn verheugd dat jullie je weg naar deze frequentie van jullie wereld gevonden hebben. Wij zijn allemaal leden van jullie Overziel.
"Wij wisten dat jullie eraan kwamen om je bij ons aan te sluiten en wij hebben dit visioen gecreëerd om jullie te helpen begrijpen dat tijd en ruimte een illusie zijn. Vandaar dat, je geen tijd hoeft te nemen om door de uitbreidende frequenties van de ruimte te gaan om met jullie Overziel te wisselwerken.
"ALLES is ÉÉN binnenin het NU. Daarom, alles dat je moet "doen" om interdimensionaal te reizen is om jouw aandacht in te stellen op jouw bestemming en onvoorwaardelijke liefde te voelen. Begrijpen jullie wat ik zeg?"
Sandy en ik zeiden beide instinctief, "Ja!" Tegelijkertijd voelden wij de verwarring van onze dichtere "overgangszelf".
"Welkom naar het multidimensionaal zijn," zei onze nieuwe vriend Laturnius. "Zoals jullie nu weten, wanneer jullie eenmaal jullie portaal door jullie derde/vierde dimensionale werkelijkheden geopend hebben, kan je terugkeren naar de Eenheid van jullie Multidimensionale ZELF. Herkennen jullie me nu?"
"Ja," zeiden Sandy en ik als één wezen. "Jij bent de hogere frequentie van de Lemuriaanse leider die wij ontmoeten via onze Mytrian expressie."
"Goed multidimensionaal denkwerk. Herinneren jullie je opdracht ook?"
"Ja," zei ik. "Wij zouden ons gaan aansluiten bij onze Overziel ZELF om onze multidimensionale wijsheid, kracht en liefde te herkrijgen. Wij zouden ons herinneren wat wij in onze ontelbare incarnaties op Gaia leerden zodat wij op ons best zijnde zouden kunnen helpen met de herijking van Haar kern en hoeksteen kristallen."
In een flits, keerden wij terug naar Innerlijk Lemuria in onze volledige gedaante van Mytrian. Onze Mytrian expressie wat aanzienlijk gedesoriënteerd toen wij voor het eerst Laturnius in diens Lemuriaanse gedaante ontmoeten. Sandy en ik hadden ons toen vermengd met Mytria, Mytre en de Arcturiaan om onze multidimensionale ZELF Mytrian te worden.
We zaten de kleuter Gaia achterna, die ons naar de kern van Gaia leidde. Terwijl we in Gaia's kern waren, gaf Laturnius, in diens Lemuriaanse gedaante, ons de instructies om Gaia's Kern en de Hoeksteen Kristallen te herijken. Sindsdien zijn er vele avonturen geweest en zijn wij gereed om terug te keren naar Gaia's kern om onze Missie te vervullen.

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie posten