vrijdag, maart 28, 2014

Het Grotere Werk - Deel 4: De Matrix van de Aarde - 25 Maart 2014 / Dr. Suzanne Lie


Het Grotere Werk / Het Werk Doen - Deel 4
"De Matrix van de Aarde"
25 Maart 2014 /  Dr. Suzanne Lie

Sandy Spreekt:
Ik weet dat Jason en ik opgetogen waren om Mytrian te zien en aan een volgend avontuur te beginnen. Echter, zodra wij enthousiast zeiden dat wij gereed waren, begon ik de grote vermoeidheid te voelen van het voor veel te lang geen slaap gehad te hebben. Ik keek naar Jason en zag dat zijn ogen ook bezig waren dicht te vallen. Gelukkig, reageerde Mytrian op mijn gedachten door te zeggen,
"Geen zorgen, mijn dierbare menselijke zelven, deze reis zal een bi-lokalisatie zijn. Daarom, zullen jullie aardse voertuigen veilig in jullie bed rusten terwijl jullie bewustzijn in/naar onze zevende dimensionale Overziel reist. Zoals Mytria en Mytre geleerd hebben, moeten jullie je fysieke gestalte in een veilige, beschermde plaats plaatsen voordat je bi-lokaliseert.
"Daarom, vragen wij dat jullie het je lichamen gemakkelijk maken in jullie bed. Ik zal ook bi-lokaliseren zodat ik in staat zal zijn om mijn gestalte wakker te houden en jullie slapende zelven te beschermen terwijl wij op reis zijn. Mijn uitgebreide ervaring in de Overziel heeft mij herinnerd aan mijn ontelbare vaardigheden die ik vergeten was terwijl ik in mijn gestalte als Mytrian was. Toen ik eenmaal teruggekeerd was naar mijn vormeloze Overziel ZELF, herinnerde ik mijn Missie alsook alle ingeboren vaardigheden die ik heb om het te vertellen."
Mytrian begeleidde toen onze uitgeputte lichamen naar de slaapkamer en wachtte geduldig terwijl wij onszelf voorbereiden om te gaan slapen. "Zou ik kleding moeten dragen in plaats van een nachtjapon?"
"Maak je geen zorgen over wat je draagt, aangezien jullie bi-lokaliserende gestalten geschikte bedekkingen zullen hebben." Antwoordde Mytrian terwijl hij tegen me glimlachte. Ik had Het nog nooit eerder zien glimlachen en ik vroeg me af of dat iets was dat Het zich herinnerde toen Het in Overziel was."
"Ja," antwoordde Mytrian op mijn gedachten. "Ik was de verdienste en de kracht van humor en het lachen vergeten. Zij zijn beide grote genezers voor het fysieke voertuig aangezien zij genezende endorfine in jullie systeem loslaten. In feite, zijn alle emoties belangrijk als zij vanuit de kern van jullie onbewuste zelf naar boven komen om jullie geest te informeren om jullie lichaam te reinigen.

Toen ik eenmaal in bed lag keek Mytrian in mijn ogen en zei tegen mij, "Sprekende over emoties, ik kan een droefheid uit jou vandaan voelen komen hetgeen ik in twijfel trek of jij je daar bewust van bent. Het is belangrijk om wat voor emoties dan ook die je mag onderdrukken los te laten voordat we onze reis beginnen. Want zie Sandy, emoties zijn hoe jij jouw gedachten/intenties aanstuurt terwijl je op jouw multidimensionale reis bent.
Jason en ik maakten het ons comfortabel in ons bed, wat mij enige tijd gaf om te beslissen of ik dapper genoeg was om eerlijk te zijn. Hoewel, als ik niet eerlijk kan zijn met Mytrian, die één van mijn Hogere expressies is, dan kan ik niet eerlijk met mezelf zijn. Toen besefte ik dat er vele emoties waren die ik onderdrukt had omdat ik sterk en moedig wilde zijn.
"Toegeven aan jouw emoties is zeer moedig," reageerde Mytrian weer op mijn gedachten. Op datzelfde moment, legde Jason op een beschermende manier zijn arm om mij heen. Ik besefte dat ik in een zeer veilige omgeving was, veilig genoeg voor mij om eerlijk met mezelf te zijn. De onvoorwaardelijke liefde van Jason en Mytrian voelend, zei ik, "Ik moet toegeven dat ik gedurende dagen nu een vreemde droefheid onderdrukt heb. Ik voel me een beetje gegeneerd om deze gevoelens toe te geven, maar ze hebben me achtervolgt."
Toen zij beide geduldig op mij wachten om door te gaan, besefte ik hoezeer ik mijn ware gevoel binnenin mezelf gehouden had gedurende mijn gehele leven. Ik vroeg me ook af hoeveel van mijn bedoelde creaties gefaald hadden omdat mijn emoties angstig, verdrietig of kwaad waren geweest. Ik begreep plotseling hoe ik mezelf met mijn op angst gebaseerde emoties gesaboteerd had.
"Iedereen saboteert zichzelf met negatieve emoties," zei Jason, ook reagerend op mijn gedachten. "Ga je gang liefste, praat over deze emoties. Dan heb ik ook nog een paar emoties waar ik aan toe moet geven."
Eerst gleden de tranen langs mijn gezicht omlaag. Terwijl ik begon om hen af te vegen begon ik te huilen. Ik weet niet waarom ik plotseling gevuld was met een dergelijk verdriet, maar het voelde geweldig om het los te laten. Ik voelde Jason zijn sterke arm om mij heen, en Mytrian zat op het bed naast mij en raakte zachtjes mijn rug aan.
Omringd met zoveel veiligheid en liefde brak de dam door en begon ik oncontroleerbaar te snikken. Het scheen of ik voor mijn volledige leven aan het huilen was, voor iedere teleurstelling en iedere waargenomen mislukking. I had nooit veel zelfachting. Als ik ooit mezelf in achting zou willen houden zou ik moeten toegeven aan mijn innerlijke, emotionele pijn.
Jason en Mytrian waren oneindig geduldig terwijl ik mijn verleden weg huilde. Ik was vergeten hoe goed het voelt om verdriet los te laten. Ik was zo betrokken geraakt in mijn NU dat ik vergeten was om mezelf toe te staan om eerlijk te voelen hoe beangstigend het was om het leven op zo een totaal andere manier gewaar te worden. Ja, ieder avontuur in/naar mijn Hogere Zelf was verbazingwekkend geweest, maar wat aangaande de "mij" die nog steeds een lichaam draagt?
Hoe kan ik dit nieuwe leven in mijn concept van werkelijkheid integreren? En nu ga ik in/naar mijn zevende-dimensionale Overziel terwijl ik niet zeker ben dat ik zelfs controle heb over mijn driedimensionale leven. Wat is het volgende dat er zal gebeuren? Hoe zal ik in staat zijn om alles dat ik geleerd heb in mijn fysieke werkelijkheid te integreren? Zal ik zelfs een fysieke werkelijkheid hebben? Nu dat ik mijn grote liefde gevonden heb, wil ik dit lichaam voor een poosje houden en genieten van een liefde die ik slechts in een paar incarnaties ervaren heb.
Net toen ik op het punt was om de totale controle te verliezen, voelde ik een warme gloed mijn snikkende lichaam binnenkomen. Het was de innerlijke "Aanwezigheid" die ik altijd gevoeld had. Deze Aanwezigheid troostte me altijd op een onzichtbare manier. Het was mijn geheime innerlijke licht welke zo vaak gedimd was door de uitdagingen van het dagelijkse 3D leven. De herkenning van mijn Innerlijke Gids zorgde ervoor dat ik zelfs harder begon te huilen, als dat mogelijk was.
Echter, nu waren mijn tranen van vreugde en herkenning in plaats van tranen van angst en eenzaamheid. De warme innerlijke gloed bewoog langzaam door mijn gehele lichaam heen en genas en troostte me van binnenuit. Ik herinner me alle keren in mijn kindertijd toen ik in mijn achtertuin zou gaan om me te verbergen tussen het hoge hek en mijn speciale boom om te huilen, uit te razen, te lachen en me te "verbeelden" dat ik sprak met een gouden wezen die mijn geheime vriend was.
Wanneer, hoe en waarom was ik deze vriend vergeten? Oh ja, ik was een tiener en wilde cool zijn, dus stopte ik met het "spelen" met mijn denkbeeldige vriend. Natuurlijk raakte ik toen zeer depressief, maar depressief zijn was cool toen ik een tiener was. Maar de depressie bleef lang na de adolescentie en mijn geheime vriend bleef weg.
Ik was druk alle dingen te doen waarvan de maatschappij zei dat volwassenen die moeten doen. Grappig hoe ik me gelukkig begon te voelen toen ik eenmaal gestopt was met al deze "volwassen dingen" te doen. Die gedachte bracht een korte lach naar boven, welke het verdriet genas en het huilen liet ophouden.
Ik sloeg mijn armen om zowel Jason als Mytrian en we lachten allemaal. Het gelach voelde zo goed aan dat we lachten totdat we te moe waren om door te gaan. Toen omringde Jason mij met zijn sterke armen en begroef ik mijn gezicht tegen zijn borst aan. Met het gevoel van zijn kloppende hart, viel ik in slaap. Op de één of ander manier wist ik dat Jason hetzelfde deed.
Plotseling werd ik in mijn droom wakker, waarvan ik me herinnerde dat het een echte ervaring was. Wij waren alle drie samen in een wolkachtige wereld, net zo warm en comfortabel als een groot donzen bed. Echter, wij allemaal stonden recht overeind en keken in een wazig plaatje waarvan ik niet helemaal uit kon maken wat het was. Mytrian gidste ons dichter naar het plaatje toe, en we konden zien dat het de één of andere soort van matrix was.  
"Dit is de driedimensionale matrix voor de planeet Aarde." Antwoordde Mytrian op mijn gedachten. "Zien jullie hoe iets van deze matrix helder en glanzend is terwijl andere delen donker zijn? Sommige van de donkerste delen zijn feitelijk gebroken."
"Ja, ik zie het," zei Jason. "Ik kan het ook voelen. De plaatsen van licht voelen zeer liefdevol en ik bespeur dat deze gebieden gevuld zijn met gezonde natuur en gelukkige mensen. Ik kan ook voelen dat de donkere plaatsen gevuld zijn met verontreiniging en dat de mensen angstig en kwaad zijn. De gebroken plaatsen, oh hemel, deze plaatsen zijn waar er oorlogen waren. Deze zijn de plaatsen die gebombardeerd, verbrand en vergiftigd werden. Ik kan voelen dat mensen hier stierven, pijn, angst en kwaadheid voelend.
"Oh nee," ging Jason verder, "Deze plaatsen zijn feitelijk portalen in/naar de Lagere Astrale Vlakte. De matrix is gebroken omdat deze gebieden van de Aarde op een langzame, pijnlijke manier stervende zijn! We moeten hier iets aan doen. We kunnen Gaia niet zo laten lijden. Hoe konden mensen Haar planetaire lichaam dit aandoen? Niets groeit er hier en de mensen die hier leven hebben levens van ellende, verhongering, dorst en wanhoop."
"Ja, zei ik. "Ik kan dat ook zie. Wat kunnen we doen om te helpen?"
Mytrian was gedurende een lange tijd stil. Het scheen dat hij met een hoger deel van Hetzelf aan het communiceren was. Eindelijk zei Het, "Ik heb overleg gehad met mijn Overziel ZELF en ik heb de aanbeveling ontvangen dat jullie deze gebieden binnengaan om als levende corridors te dienen waar zij hun Licht doorheen kunnen sturen.
"Sandy en Jason, zijn jullie bereid om te ZIJN en die corridor te aarden waardoorheen hun hogere Licht zal stromen?"
"Ja," zeiden wij als één persoon.
"Goed. Ik zal jullie overlichten zodat jullie een brandpunt van onvoorwaardelijke Liefde hebben. Mytria en Mytre zullen mij overlichten en de Arcturiaan zal hen overlichten. Op deze manier zullen jullie beide zeer multidimensionaal beschermd zijn terwijl jullie het Licht aarden dat door de corridor heen reist welke wij samen zullen creëren.
"Zijn jullie beide NU gereed?"
Jason en ik keken elkaar aan, wij beide begrepen nu waarom ik mijn oude verdriet los had moeten laten. We draaiden ons om om Mytrian aan te kijken en zeiden, "Er is alleen het NU." Maar, wij waren bij lange na niet zo enthousiast als dat we eerder geweest waren.

***

Boodschap van Sue:
Terwijl het hogere Licht ons bewustzijn binnenkomt, komen de emoties die we diep in ons onbewuste verborgen hebben in/naar het licht om genezen en losgelaten te worden. Als wij bedoeld zijn om de Meester van ons energiegebied te worden, moeten wij vele oude bestanden deleten (weggooien) die ons niet langer meer dienen en onze gewaarwording van de werkelijkheid vervormen.
Om de hogere frequenties van Licht waar te nemen, moeten ons hart en onze geest gereinigd worden van op angst gebaseerde gedachten en emoties. Zelfs als we geloven dat we volledig die taak in dit leven volbracht hebben, we hebben ook afwisselende en parallelle levens die voor ons verborgen waren totdat het Licht van ontwaking in/naar onze harten en geesten kwam.
Om volledig een emotie los te laten moeten we het in ons lichaam voelen, aangezien ons lichaam is waar oude emoties opgeslagen zijn. Wanneer we diep een emotie in ons lichaam ervaren, kunnen wij de op angst gebaseerde emoties loslaten en de genezing en verlichting van onze op liefde gebaseerde emoties accepteren.
We weten dat we gereed zijn om dat werk nu te doen, aangezien we de Oproep voelen om ons onze missie te herinneren en te voltooien. Met de stem van de vrees voor altijd opgeruimd, kunnen wij duidelijk met ons Multidimensionale ZELF communiceren.

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie posten