zondag, maart 16, 2014

Het Grotere Werk - Deel 3: Aangaande de Overziel - 14 Maart 2014 / Dr. Suzanne Lie


Het Grotere Werk / Het Werk Doen - Deel 3
"Aangaande de Overziel"
14 Maart 2014 /  Dr. Suzanne Lie

Jason Spreekt:
Zodra wij Mytria begonnen te volgen knipperden we van het Schip af en werden onszelf gewaar in de woonkamer van onze woning. We konden ons het opgestraald zijn en onze prachtige begroeting herinneren, maar zodra wij begonnen om Mytria te volgen arriveerden wij in plaats daarvan in onze 3D woning.
OH, we voelden ons zo erg eenzaam. Misschien vergaten wij wat er in de rest van het schip gebeurde zodat wij terug konden keren om onze missie op Aarde af te maken. In feite, was dat de gedachte die Sandy en ik beide in ons hoofd hadden wanneer het ook was dat we ons afvroegen waarom wij zoveel vergeten waren.
Ook, toen wij op de klok aan de woonkamermuur keken, zagen wij dat het slechts een paar minuten later was nadat wij besloten hadden om naar buiten te gaan. Daarom, als onze ervaring een illusie was, begon het niet met het schip maar toen wij naar buiten gingen om de hemel na te speuren voor verkenningsschepen. NEE, verkondigden wij beide. De gebeurtenissen die wij net ervaren hadden waren GEEN illusie. Zij waren echt, maar konden zij in een andere werkelijkheid zijn?
Wij wisten niet of we van werkelijkheid verwisseld waren. We begrepen ook niet waarom wij teruggestuurd waren voordat wij naar buiten gingen als in tegenstelling om ons terug te sturen naar waar wij voor het eerst het schip zagen. Hoe dan ook, aangezien wij teruggekeerd waren voordat we zelfs maar naar buiten gegaan waren hadden wij zeer zeker de "tijd verlaten". Sandy en ik beslisten beide dat zij onze terugkeer op deze manier gepland hadden om ons duidelijk te laten zien dat we de tijd konden, en wel degelijk, verlieten.
"Of anders, waren wij aan het hallucineren," zeiden wij beide tegelijkertijd.

We stonden net op het punt om naar bed te gaan toen wij vele kloppen op de deur hoorden. We vroegen ons af of dat de Arcturiaan weer kon zijn, maar toen hoorden wij diverse bekende stemmen. We haasten ons naar de deur toe en vier van onze vrienden uit de buurt, die onze overtuigingen deelden, begonnen allemaal tegelijkertijd te praten over het verkenningsschip dat zij boven onze woning hadden zien hangen.
Daar ging een andere nacht aan slaap aan onze neus voorbij, want we bleven op tot aan de dageraad en spraken over ons bezoek. Het was feitelijk zeer goed, aangezien onze vrienden ons forceerden om ieder detail te herinneren terwijl één van hen alles wat wij zeiden opschreef. Echter, hervonden wij nog steeds niet wat er gebeurde toen wij Mytria volgden. Eindelijk, net voor de dageraad, gingen we allemaal naar de keuken om te ontdekken wat we zouden kunnen eten. Nadat we samen een maaltijd bij elkaar gezocht hadden, hielpen onze vrienden bij het schoonmaken en gingen naar huis.  
Op de één of andere manier vonden Sandy en ik onze weg naar ons bed en storten bovenop de dekens ineen. Ergens in de vroege ochtend voelde ik dat Sandy ons bedekte met een deken, en we vielen weer tot aan het middaguur in slaap. Het is een goed iets dat we niet deze "goede banen" aangenomen hadden, aangezien we nu voor zeker ontslagen zouden zijn.
We besloten om de dag vrij te nemen zodat we beide zouden kunnen mediteren over onze ervaring en iedere begeleiding die we ontvingen op konden schrijven. We planden om een prachtige, vreedzame dag te hebben, waarop het zelfs regende om het extra knus te maken. We maakten een groot vuur in de open haard en installeerden ons voor de dag.
Echter, er waren meer verrassingen voor ons op voorraad. Wederom hoorden wij een klop op onze deur, en wie anders zagen wij dan Mytrian. Mytrian droeg een zeer mensachtige gestalte van een nogal korte, 162,5m man. Hij had een volle bos met haar en droeg een bruin pak.
Met een heldere glimlach zei hij, "Hoe vinden jullie mijn nieuwe lichaam?"
We lachten, lieten Mytrian de woning binnen en gaven hem een grote knuffel.
"Ik neem aan dat je nu een man bent?" vroeg Sandy met een grote glimlach.
"Ik kan een vrouw worden als je dat liever hebt," antwoordde Mytrian.
"Wij zijn blij jou in wat voor gestalte dan ook die je kiest te zien," zei Sandy en gaf hem nog een knuffel.
Met z'n drieën gingen we voor de open haard zitten en Sandy en ik vertelden weer ons verhaal. Nochtans, waren Mytrian's verklaringen zeer verrassend. Zodra wij ons verhaal beëindigd hadden zei Mytrian,
"Wel betekent dit dat jullie nu gereed zijn? Iedereen wacht op jullie."
Sandy en ik keken elkaar in verwarring aan. Hadden we iets gemist?
"Ja," zei Mytrian op onze gedachten reagerend. "Het is allemaal voor jullie opgesteld om in/naar de kern van Gaia te gaan om te helpen de Centrale en de vier Hoeksteen Kristallen te herijken. Maar, eerst zullen we de reis onderbreken en bij de Overziel verblijven."
"Wacht," zei ik, "De Overziel is in een veel hogere frequentie dan de kern van onze planeet."
"Nee, nee," berispte Mytrian. "De dimensies reizen niet OMHOOG zij reizen NAAR BINNEN. Onze multidimensionale werkelijkheid is niet zoals een weg die tijd neemt om van het begin naar het einde te reizen.
"De dimensionale aspecten van ons ZELF bloeien van binnenuit onze kern, zoals een bloem aan een boom bloeit. De buitenste randen van de bloem zijn gehecht aan het 3D hologram van de fysieke Aarde. Dat is waarom wij naar buiten kijken om onze fysieke omgeving te zien. Aan de andere kant, wanneer je mediteert, kijken we naar BINNEN om onze hogere dimensionale begeleiding gewaar te worden.
"Om de kern van de planeet te vinden, moeten we de kern van ons ZELF vinden, welke binnenin onze Overziel is. Onze Overziel houdt de handtekening frequentie vast voor onze "Ziel Stroom," alsook de ontelbare rivieren die vanuit onze Ziel stromen. De Aardse stromen reizen omlaag, maar de stromen van ons bewustzijn reizen naar buiten in/naar dichtere en dichtere expressies van werkelijkheid.
"Onze zevendimensionale Overziel representeert alle werkelijkheden waarin wij een gestalte vasthouden. Dus, onderhoudt onze Overziel de patronen voor de ontelbare versies van onze handtekening frequentie die gebruikt worden om iedere versie van onze Multidimensionale ZELF te creëren.
"Onze Overziel distribueert dan de vele patronen van onze ENE handtekening frequentie omlaag door alle dimensies van werkelijkheid heen. De zesde dimensionale frequentie wordt als een wervelend licht gemanifesteerd welke van de ene mogelijke gestalte naar de andere danst.
"In de vijfde dimensie nemen onze lichamen meer een gestalte aan, maar het is gemaakt van doorzichtig, kristallijne Licht. In de vierde dimensie is ons lichaam samengesteld uit astrale energieën, en onze driedimensionale lichaam is samengesteld uit materie.
"Door onze Overziel, kunnen wij wat voor frequentie van lichaam dan ook kiezen die wij wensen te dragen zodat onze frequentie van expressie de login-code vast kan houden voor een specifieke werkelijkheid. Wanneer onze login-code eenmaal gekalibreerd is aan een specifieke werkelijkheid, kan onze gestalte die werkelijkheid binnen gaan met de bindende kracht van onvoorwaardelijke liefde.
"Aangezien jullie, Sandy en Jason binnenin mijn Overziel zijn, werd ik uitgekozen om jullie te helpen terug te keren naar onze zevende dimensionale expressie van Overziel. Mytre en Mytria wachten daar op ons. Onze Arcturiaanse ZELF die op de achtste doorgaand naar de tiende dimensie resoneert, zal onze ervaring overlichten.
"Zijn jullie NU gereed?" eindigde Mytrian.
Sandy en ik keken elkaar aan en zeiden, "Er is alleen maar het NU!"
Weinig wisten wij af van het avontuur dat wij zouden hebben!


Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie posten