zondag, maart 09, 2014

Het Grotere Werk - Deel 2: Straal Me Naar Boven - 8 Maart 2014 / Dr. Suzanne Lie


Het Grotere Werk - Deel 2
"Straal Me Naar Boven"
8 Maart 2014 /  Dr. Suzanne Lie

Sandy Spreekt:
Vanwege onze bijeenkomst met de Arcturiaan en onze "droom" interpretaties van die boodschap, begonnen Jason en ik het proces van het veranderen van onze levens. Eerst, in plaats van ons zorgen te maken over de "belangrijke werkvergaderingen" die we misgelopen waren, vatten wij het op als een goddelijke boodschap om in onze eenvoudige levens te blijven. In feite, begonnen wij het zonnige gebied achter onze kleine cabine te cultiveren, welke altijd gevuld geweest was met onkruid, en creëerden een tuin om onze eigen producten te kweken.
Wij hielden onze banen als zelfstandige ondernemers, hetgeen ons tijd en energie gaf om één keer per maand op zondagmiddag kleine bijeenkomsten in onze cabine te houden. We begonnen met een paar vrienden, maar weldra werd onze groep zo groot dat we een ruimte in onze plaatselijke bibliotheek moesten huren. Aangezien we ervan hielden om de bijeenkomsten in onze woning te houden, besloten we om meerdere bijeenkomsten te hebben en hen klein te houden.  
Ondertussen, was onze tuin zo succesvol geworden dat wij ermee begonnen om enige van onze producten op de plaatselijke Boerenmarkt te verkopen. Ook, begonnen we sommige van het grote aantal dekens, sjaals en kleine tasjes die ik gehaakt had te verkopen, alsook enige van de houtsnijwerken die Jason gedurende vele jaren gemaakt had.  
Weldra overleefden we prima omdat steeds meer leden van onze kleine berggemeenschap begonnen te ruilen. We besloten om een klein bedrag in rekening te brengen, of te ruilen, voor de bijeenkomsten die wij iedere week hielden. De mensen betaalden ons met geld of soms met wat zij gemaakt of gekweekt hadden.
Ons leven was volledig veranderd in slechts een paar maanden. Net toen we dachten dat de dingen niet beter konden worden, begonnen Jason en ik en sommige van de leden van onze groepen "sightings" (waarnemingen) te hebben van galactische verkenningsschepen.
De schepen landen niet, maar vlogen zo laag in onze atmosfeer dat zij overduidelijk GEEN wolken waren. We spraken over deze sightings in onze bijeenkomsten. In feite begonnen en beëindigden wij iedere bijeenkomst met een uitnodiging aan de galactische wezens om zich bij ons aan te sluiten tijdens één van onze bijeenkomsten. Dat is toen 'het' gebeurde.

Jason en ik ontspanden ons in onze woonkamer. Het was laat op de avond, maar we besloten om naar buiten te gaan om te zien of er enige verkenningsschepen in de lucht waren. Het was fris buiten, dus grepen wij onze jassen en gingen naar buiten naar de open plek van onze tuin om een beter uitzicht te hebben. Het was een buitengewone heldere nacht met een volle Maan, en het zag eruit alsof we omhoog konden reiken en de sterren aan konden raken.
Net toen wij onze handen ineengesloten hadden in meditatie en vroegen om bezocht te worden, vulde een vreemd licht dat gebied in onze tuin. Toen begon plotseling één van de "sterren" in onze richting te bewegen. De "ster" werd alsmaar grote totdat we duidelijk konden zien dat het een verkenningsschip was. We stonden volledig stil en hielden elkanders hand vast, dus wat er ook zou gebeuren we zouden het samen onder ogen zien.
We hadden geen angst, maar we hadden wel de normale bezorgdheid die men heeft wanneer men geconfronteerd wordt met een nieuwe ervaring. Wij hadden vele "droomervaringen" gehad, maar deze keer waren we volledig wakker in onze 3D lichamen, welke bevroren waren met bezorgdheid hoewel wij onze jassen aan hadden. Plotseling, bijna alsof zij zich ons ongemak beseften, gingen wij van koud naar warm. Dat was toen het schip recht boven onze hoofden stopte.
Jason en ik stonden daar als stenen beelden, we wilden niets doen om dit lang verwachte moment te laten mislukken. Stonden wij op het punt om bewust, en in onze aardse voertuigen, een sterrenschip te bezoeken? Uiteraard, dit was feitelijk een verkenningsschip, hetgeen gelijk was aan een taxi op de Aarde. Terwijl we zeer stil stonden en in afwachting waren van een volgend groot avontuur, begon een gouden licht langzaam vanaf de onderzijde van het schip uit te stralen.
Wij waren ons bewust dat de Pleiadianen, aangezien we hun aanwezigheid konden voelen, deze ervaring in een slow motion zetten om ons de illusie van de tijd toe te staan om ons aan te passen aan onze eerste ervaring van het aan boord van een sterrenschip gestraald te worden. Jason en ik keken elkaar aan als om te zeggen, "Laten we het doen," en de lichtstraal omcirkelde ons onmiddellijk.
Terwijl de lichtstraal ons omwikkelde voelden wij een zeer vreemde sensatie van opgetild te worden zonder enige beweging. We leerden later dat het onze frequentie was die opgetild werd, terwijl onze aardse voertuigen tegelijkertijd gereduceerd werden naar een cellulair niveau. Met andere woorden, werd ons bewustzijn uit onze aardse voertuigen vandaan getild zodat onze lichamen opgeslagen konden worden als driedimensionale codes op Gaia's 3D matrix.
We leerden dat we getraind werden om een aanwezigheid op Gaia's holografische expressie te handhaven terwijl ons 4D astrale lichaam tegelijkertijd het Schip bezocht. Wij ontdekten dat de meeste van de bewoners van de galactische schepen resoneerden met de vijfde dimensie en daaraan voorbij, net zoals de schepen dat doen. Zij zijn in staat om hun frequentie te verlagen om meer waarneembaar voor het menselijke zicht te zijn, maar zij houden er niet van om op die frequentie te blijven.
De meeste schepen die wij gezien hadden waren verkenningsschepen geweest. Deze schepen konden meer comfortabel een lagere frequentie aannemen omdat hun kleinere omvang zich gemakkelijker aan kon passen aan de dichtheid van de derde/vierde dimensie. Toch, prefereren zij het om slechts in/naar de lagere frequentie te knipperen, aangezien die dichtheid voor hen ongeveer aanvoelt zoals het voor de aardebewoners aanvoelt om naar de bodem van de oceaan te gaan.
Wanneer de schepen zich "in de wolken verbergen" kunnen zij op een hogere vierde dimensie resoneren en toch nog door sommigen gezien worden. Nog beter, 's avonds kunnen zij naar hun vijfdimensionale resonantie terugkeren en verschijnen als een sprankelende ster. Jason en ik hadden beide "wolk schepen" gezien, schepen die zich in de wolken verbergen en "sterren schepen" schepen die eruit zien als sterren. Maar wij begrepen het verschil in hun frequenties niet totdat we binnenin de lichtstraal waren.
Zonder het nadeel van onze dichte aardse voertuigen ontdekten wij dat we op de één of andere manier de ingeboren boodschappen binnenin de lichtstraal konden "lezen" en begrijpen. Verder, ervoeren wij de sensatie voor altijd bevrijd te zijn. Dus, opgestraald worden naar het schip voelde "ogenblikkelijk" aan terwijl we ook meer kennis verkregen dan dat we in onze volledige levens gehad hadden.
We leerden of hoorden deze kennis niet. Het was alsof bepaalde latente codes in ons bewustzijn AAN gezet waren, en wij ons plotseling realiseerden wat we altijd geweten hadden. Aangezien wij al begeleid waren om onze multidimensionale geest met onze driedimensionale brein te versmelten, kon de informatie die wij ontvingen binnenkomen via onze multidimensionale geest en zich linken aan ons fysieke brein.
Onmiddellijk, en tegelijkertijd een levensspanne later, waren wij aan boord van het verkenningsschip. Voor ons leek het verkenningsschip enorm groot, maar we hadden in de lichtstraal geleerd/ons herinnerd dat sterrenschepen groter zijn dan de meeste steden en Moederschepen net zo groot zijn als vele planeten. Ik vroeg me slechts af of ik een lichaam zou hebben op het verkenningsschip toen een gedaante, dat er net zo uitzag als mijn menselijke zelf, zich manifesteerde rondom mijn bewustzijn.
Ik was tamelijk verrast te beseffen dat ik de gedachten van iedereen in het vertrek kon horen en wist op de één of andere manier dat Jason dezelfde ervaring had. "Dat is de norm voor de meeste galactische maatschappijen," hoorden wij terwijl Mytre naar ons toekwam om ons met een grote glimlach te begroeten.
"Mytre," zeiden Jason en ik meteen. "Je hebt ons aan boord van je schip genomen," voegde Jason eraan toe.
"Ja, wij wisten dat jullie gereed waren."
"Gereed voor wat?" dachten Jason en ik beide, vergetend dat iedereen in het schip onze gedachten hoorden. We hoorden toen alle leden van het schip antwoorden met hun eigen antwoorden die op de één of andere manier op een manier vermengden dat volmaakt begrijpelijk was.
"Wanneer wij in zo een klein schip zijn, communiceren wij allemaal als één wezen," beantwoordde Mytre onze onuitgesproken vraag. "Want zie, dit schip is niet gekalibreerd aan de tijd, dus gedachten worden niet in een lijn uitgelegd en in woorden, zinnen en concepten gescheiden. Vrij van de tijd, kunnen alle gedachten in eenheid stromen. Net zoals vogels die als een gigantische zwerm vliegen de schreeuw van iedere andere vogel kunnen begrijpen, worden onze gedachten door iedereen ontvangen en begrepen."
"WOW," was mijn intelligente antwoord, hetgeen gevolgd werd door wat ik zou moeten noemen een "groeps-glimlach". Er was geen neerbuigendheid jegens deze reactie. In feite, voelden Jason en ik ons volledig geaccepteerd en ondersteund. We voelden ons zelfs comfortabel, zelfs vertrouwd, alsof wij al deze mensen kenden.
"Jullie kennen hen allemaal," zei Mytria terwijl zij in ons zicht kwam. "Jullie kennen hen allemaal via ons bewustzijn. Aangezien jullie bewustzijn aangesloten is met de onze, kennen jullie iedereen die wij kennen, en wij kennen iedereen die jullie kennen. Ja, jullie vrienden kennen ons welzeker, maar de meesten van hen herinneren het zich niet, nog niet, dat zij ons kennen." beantwoordde Mytria onze gedachten.
Voordat ofwel Jason of ik nog meer vragen konden stellen, zeiden Mytria en Mytre tegelijkertijd, "Kom, laat ons jullie meenemen op een toer van ons Verkenningsschip."


Boodschap van Sue:
Lieve Blog Vrienden,
Zoals jullie wel of niet mogen weten, ben ik betrokken geweest bij het enorme proces van het overbrengen van twintig jaren aan informatie naar mijn nieuwe www.multidimensions.com site. Ga het alsjeblieft eens bekijken als je het nog niet gezien hebt. Er is nog steeds heel veel fijnafstemming en voortzetting gaande van de vele nieuwe dingen die we aan zullen bieden, maar de belangrijkste overdracht/transmutatie is afgerond.
Zoals jullie je voor kunnen stellen, bracht het door 20 jaren van mijn leven heengaan en te bekijken wat ik wilde behouden, wat niet langer meer nodig was en welke nieuwe dingen ik wilde creëren een belangrijke initiatie op gang. Ik weet dat velen van jullie ook jullie levens op de één of andere manier keurend bekijken. Deze "levens-overzichten' worden voortgebracht door het hogere licht dat nu onze multidimensionale geest binnenkomt en ons driedimensionale denken transmuteert.
Dit hogere licht betreedt niet slechts ons denken, maar ook onze fysieke lichamen. We veranderen wat we eten, wat we doen, hoe we het deden en, zeer belangrijk, waarom we het doen. Terwijl ons bewustzijn aan het uitbreiden is en het hogere licht oude kwetsuren openbaart die oproepen om genezen te worden, bevinden wij ons op een roller coaster rit van omhoog in/naar ons hogere ZELF en omlaag in ons onderbewustzijn.
Er zijn in feite, twee paden voor ascentie. Eén is de uitbreiding van ons bewustzijn zodat wij de hogere expressies van werkelijkheid gewaar kunnen worden. Wanneer wij eenmaal deze hogere frequenties van werkelijkheid gewaar kunnen worden, kunnen wij kiezen hen te leven. De andere is om de kwantum portalen van ons cellulaire lichaam en oude herinneringen binnen te gaan. Verder, doen deze twee processen zich tegelijkertijd voor. Daarom, terwijl wij de roller coaster van ascentie berijden worden wij ons bewust van componenten van ons zelf die wij los moeten laten.
Het is dit besef dat onze initiatie naar voren brengt in/naar onze hogere frequenties van ZELF. Als ik de term "initiatie" opzoek in het woordenboek, zegt het, "1. Een handeling die ervoor zorgt dat iets begint. 2. Ceremonie 3. Introductie naar iets nieuws." Als we het iets nieuws in ere houden met een ceremonie van eerbied richting ons proces, kunnen wij beter begrijpen dat het Humpty Dumpty 3D ei gebarsten is. Nee, we kunnen het nog steeds niet opnieuw in elkaar zetten, maar wij kunnen wel - en doen dat - ontluiken in onze ware, Multidimensionale ZELF.
Dank jullie wel voor jullie ondersteuning tijdens mijn weinige en ver uit elkaar zijnde plaatsingen van boodschappen. Ik ben weer "terug op de buurt" en gereed om me ZELF op te stralen. Ook, heel veel dank dat jullie mij hielpen toen ik dacht/vreesde dat ik zoveel van mijn site verloren was. Natuurlijk, ik moest dat loslaten hetgeen is dacht dat ik VERLOREN was voordat IK mij ZELF weer VOND.

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen