donderdag, januari 02, 2014

Ondertussen op de Ascenderende Aarde - Sandy’s Verjaardagsdroom - 30.12.2013


Pleiadische Perspectieven: Ondertussen op de Ascenderende Aarde
"Sandy’s Verjaardagsdroom"
30 December 2013 / Dr. Suzanne Lie
 
Sandy Spreekt:
Ik werd wakker met een zoete kus en ik hoorde Jason zeggen, "Gefeliciteerd met je Verjaardag Mijn Liefste." Het duurde een moment voor mij om volledig wakker te worden aangezien ik een zeer prachtige droom had. Uiteindelijk, toen ik eenmaal wakker genoeg was om mijn ogen te openen, zag ik het liefdevolle gezicht van Jason.
"Oh Jason," zei ik. "Ik had net een hele prachtige droom. Kan ik het je nu vertellen voordat ik het vergeet?"
"Ja, doe maar," zei Jason, terwijl hij zichzelf ondersteunde om mij te zien terwijl hij luisterde.
"Wel," begon ik terwijl ik naar het plafond keek om niet afgeleid te raken. Ik wilde deze droom niet vergeten. "De droom begon met het gevoel van de stromende aanwezigheid van de Arcturiaan. Het zei tegen mij, "Gelukkige Verjaardag. Vandaag geef ik jou het geschenk van de herinnering. Met andere woorden, je zult niet vergeten."
"Ik was er niet zeker van wat de Arcturiaan daarmee bedoelde, maar het klonk als een prachtig geschenk. Toen, voordat ik verder na kon denken over de betekenis van het geschenk van de Arcturiaan, kwam er een verbazingwekkend visioen/ervaring in mijn bewustzijn. Ik was IN de Arcturiaanse Corridor. Het had geen kleur en de eerste sensatie die ik voelde was die van een zeer snelle beweging. De Corridor leek naar links te draaien en dan naar rechts.
"Een paar keer leek de Corridor bijna te stoppen en was er een vreemde uitstulping, alsof er iemand op of afging. Daarna ging het door met dezelfde beweging. Het was zeer interessant omdat ik de Corridor van bovenaf alsook binnenin kon zien. Misschien had ik iets van een multidimensionale visie?


"Toen, vanuit mijn perspectief van erboven en binnenin, begon ik een zeer hoge berg te zien met sneeuw op te top. De naam Berg Shasta kwam in mijn gedachten, maar ik wist ook dat er vele speciale bergen waren. Ik wist ook dat op de één of andere manier zij allemaal via innerlijke tunnels diep binnenin de Aarde met elkaar verbonden waren.
"Ik reisde via mijn bewustzijn en was op de één of andere manier binnen/buiten de Corridor terwijl ik in de richting van de berg reisde. Komend van ver bovenaf, kwam ik geleidelijk aan steeds dichter bij de bergtop. Plotseling, was is zeer zeker binnenin mijn bewustzijn aan het reizen, en ik zag wat eruit zag als een Tempel van zuiver licht bovenop de top van de berg.
"Echter, terwijl ik dichter bij de bergtop kwam transformeerde het in een adembenemende groene vallei. Het was toen dat ik wist dat dit geen fysieke wereld was en ik me herinnerde dat de Arcturiaan gezegd had, "Je gaat naar de Nieuwe Aarde toe." Ik denk dat ik die verklaring vergeten was, aangezien het te goed leek om waar te zijn. Dat is een driedimensionale verklaring!" zei ik terwijl Jason en ik lachten, maar ik ging terug naar mijn verhaal om het aldus niet te vergeten.
"Terwijl ik over de piek heenging, de Arcturiaan aan mijn zijde voelend, zagen wij dat de Tempel binnenin de Kroon van de prachtige vallei was. "Welkom bij Shamballa," zei de Arcturiaan met een ritme van opgetogenheid alsof Het mij een geschenk gaf. En het was een prachtig geschenk. De vallei was besprenkeld met kleine boerderijen en blijmoedige mensen die het land liefdevol bewerkten. Dieren, mensen, feeën en Engelen zorgden allemaal voor de gewassen. De scène maakte dat mijn hart barste van vreugde.
"Terwijl ons bewustzijn (ik had nog steeds geen vorm) bij de entree van de Tempel aankwam, landde ik in een ietwat menselijke vorm. De trappen waren van goud en de Tempel glinsterde met uitstralende lichtstralen van wit, parel, roze en violet. De gouden trap leidde omhoog naar een gouden deur die langzaam openging toen wij naderden.
"Ik kon niet zien wat er binnenin de Tempel was, maar wist op de één of andere manier dat het mijn hart's verlangen was. Mijn hart barste bijna van vreugde. De stilte was volledig en elke van de enorme grote bomen leek onvoorwaardelijke liefde naar mij toe te sturen.
"Toen ik het bos inliep, zag ik een centrale boom die mij leek te roepen. Ik liep naar het enorme grote wortelsysteem om te zien wat eruit zag als de ouderwetse kelderdeur. Deze deur herinnerde mij aan het huis van mijn eerste kinderjaren. Ik hield van dat huis en was gefascineerd door de kelderdeur die bijna plat op de grond lag terwijl het tegen het huis aanleunde. Terwijl ik naar deze deur toeliep, ging het uit zichzelf open.
"Ik keek naar binnen en zag een comfortabele plaats om te gaan liggen, dus ging ik het kleine hokje van een kamer binnen en ging liggen op het warme en knusse bed. Langzaam ging de deur dicht, maar terwijl het dat deed veranderde het in een raam. Vanuit mijn knusse positie keek ik omhoog in/naar de boomtoppen en de heldere blauwe hemel.
"Langzaam, kwam een warm rood licht mijn hokje binnen en focuste zich vanaf mijn eerste chakra, omlaag naar mijn benen en naar mijn voeten. Het rode licht voelde zacht en warm en leek mij te genezen op een cellulair niveau.
"Ik had toen de sensatie één graad rondom de enorme grote boombasis te bewegen. Deze keer was het licht oranje en focuste zich op mijn tweede chakra. Ik kon het oranje licht voelen bewegen in/naar een cellulair niveau om weer dat gebied van mijn vorm te genezen en uit te lijnen. Ik wist niet waar ik mee uitgelijnd werd, maar ik hoopte dat het met de vijfde dimensie was.
"Ik kende het programma nu. Ik draaide weer naar links om de warmte te verwelkomen van het gele licht op mijn derde chakra. Dit licht had tamelijk veel genezing te doen voordat het uitgelijnd kon worden, dus ontspande ik me in het proces. I herinnerde me hoe vaak ik negatief denken en emoties van anderen opgepikt had zonder het vermogen om hen eruit te filteren. Met die gedachte, voelde ik een gloed van onvoorwaardelijke liefde die een barrière creëerde waardoorheen alleen liefde en licht konden stromen.
"Ik was nu gereed voor de behandeling van mijn hart chakra. Ik bewoog weer naar links om een warm groen licht te voelen die mij het GA teken gaf om in liefde te leven. Wauw, wat een concept! Ik besefte plotseling hoezeer ik mezelf beschermd had. Ik voelde toen de Arcturiaan binnenin mijn hart en huilde van vreugde. De gewoonte maakte dat ik me af begon te vragen hoe ik die eer zou kunnen verdienen, maar het groene licht stond de voltooiing van die gedachte niet toe.
"Met het blokkeren van die negatieve gedachte, besefte ik onmiddellijk de kracht van manifestatie die opgesloten zat binnenin mijn hart en mijn Hoger Hart. Ik voelde een golf van verantwoordelijkheid die overweldigend geweest zou zijn had ik niet tegelijkertijd de Arcturiaan binnenin me gevoeld. Ja, de Arcturiaan was feitelijk binnenin MIJ.
"JIJ bent ook binnenin je ZELF," hoorde ik mijn Hoger Hart zeggen. Mijn Hoger Hart had een stem? "Alleen als je luistert," antwoordde het terwijl het groene licht glinsterde met roze sprankelingen. Ik wilde verder de verbintenis met mijn Hoger Hart aangaan, maar voelde dat ik weer naar links bewoog.
"Een lieflijk hemelsblauw licht bewoog in mijn keel chakra, en ik begon te huilen. Ik weet niet waarom ik huilde en huilde en huilde. Hoe kon al dit verdriet verstrikt geraakt zijn in mijn keel? "Omdat je niet vanuit jouw ZELF kon spreken," antwoordde mijn Hoger Hart. Deze communicatie met het Hoger Hart wat verbijsterend. Kon ik echt mezelf gewoon een vraag stellen en een antwoord ontvangen? "JA," kwam onmiddellijk het antwoord. Plotseling begreep ik dat om volledig uitgelijnd te worden met mijn vijfdimensionale ZELF, ik mijn waarheid zou moeten spreken.
"Die gedachte bewoog mij weer naar links en een zee van indigo licht vulde mijn wenkbrauw chakra. Onmiddellijk, voelde ik een uitlijning tussen mijn Derde Oog en Hoger Hart. Die uitlijning ging gemakkelijk over in/naar de vijfde dimensie, terwijl ik weer naar links bewoog.
"Ik werd begroet door een flits van violet licht dat mijn kroon chakra binnen golfde en mijn vage vorm vulde met gelukzaligheid en onvoorwaardelijke liefde. Tegelijkertijd, breiden mijn gewaarwordingen zich uit voorbij de grenzen van mijn hokje, de boom, het bos, de Tempel, de vallei en de bergen.
"Al deze gewaarwordingen van beweging deden zich voor binnenin het NU en stroomden in/naar een tapijtwerk van licht en liefde. Het licht werd een "magisch tapijt," en mijn liefde voor jou, lieve Jason, stuurde mij naar HUIS. Net voordat ik bij jou terugkeerde, hoorde ik de Arcturiaan in mijn hart fluisteren,
"Nu zal je nooit vergeten!"
Jason pakte mij op in zijn armen en fluisterde in mijn oor, "Ik ben zo gelukkig dat je naar mij terugkeerde."  

Vertaling: Cobie de Haan - http://www.denkmetjehart.blogspot.nl/

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen